ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਾਨ੍ਵੇਧਾਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੋਤ੍ਥਿਤਾਨ੍ਸੁਰਾਨ੍
ਫਿਰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਠੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਆਖਿਆ।
ਏਤੇ ਵੇਦਾ ਮੂਰ੍ਤਿਧਰਾ ਇਮਾ ਵਿਦ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾਖਿਲਾਃ
ਇਹ ਵੈਦ embodied ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵੀ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਮਿਦਂ ਚੈषਾ ਕਰੁਣਾ ਭਾਰਤੀਤ੍ਵਿਯਮ੍ 4.1.2.
ਇਹੀ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਹੈ, ਇਹੀ ਦਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਬੋਲੀ ਹੈ।
ਨੇਹ ਕ੍ਰੋਧੋ ਨ ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਯਂ ਲੋਭਃ ਕਾਮੋऽਧृਤਿਰ੍ਭਯਮ੍
ਇਥੇ ਨਾ ਗੁੱਸਾ ਹੈ, ਨਾ ਈਰਖਾ, ਨਾ ਲਾਲਚ, ਨਾ ਇੱਛਾ, ਨਾ ਅਸੰਯਮ, ਨਾ ਡਰ।
ਯੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਤਾਸ੍ਤਪੋਨਿष੍ਠਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹੈ,
ਪਾਤਿਵ੍ਰਤ੍ਯਰਤਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿੱਘ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰਮੀ ਭਕ੍ਤਾ ਅਮੀ ਗੋਗ੍ਰਹਣੇ ਹਤਾਃ
ਜੋ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ,
ਤੀਰ੍ਥੇ ਤਪਸ੍ਯੁਪਕृਤੌ ਸਦਾਚਾਰਾਦਿਕਰ੍ਮਣਿ
ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ, ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੇਵਾ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਿਚ,
ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਜਾਪ੍ਯਨਿਰਤਾ ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰ ਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੋ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਜਾਪ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਯਗ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਨਿਸ੍ਪृਹਾਃ ਸੋਮਪਾ ਯੇ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਪਾਦੋਦਪਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਜੋ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਸੋਮ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੇ ਸਮਰ੍ਥਾ ਹਿ ਯੇ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਜੋ ਦਾਨ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਮਾਘ ਮਾਸੋ ਯੈਰੁषਃ ਸ੍ਨਾਤੋऽਮਲਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਪਾਂਚਨਦੇ ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਸ੍ਨਾਤਾਸ੍ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ 4.1.2.
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ, ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰੀਣਿਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਧਨੈਃ
ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤਤਃ ਕਾਸ਼ੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਨੋਦਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਕਾਸ਼ੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਪੁੰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਯਦਲ੍ਪਮਪਿ ਮਾਨਵੈਃ
ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ—even ਜੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ—
ਅਹੋ ਵੈਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਰਣਾਦਪਿਨੋਭਯਮ੍
ਵਾਹ! ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਧਾਮ ਵਿਚ ਮੌਤ ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯੈਰ੍ਦਤ੍ਤਂ ਵਸੁ ਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ—
ਪਿਤਾਮਹਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗਯਾਯਾਂ ਯੈਃ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਗਯਾ ਵਿਚ ਪਿਤਾਮਹਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ—
ਨ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਨ ਦਾਨੇਨ ਨ ਜਪੇਨ ਨ ਪੂਜਯਾ
ਨਾਹੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਨਾਹੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਨਾਹੇ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਨਾਹੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ—
ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਣਿਵੇਸ਼੍ਮਾਨਿਮੁ ਸਲੋਲੂਖਲਾਦਿਭਿਃ
ਜੋ ਘਰ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਲੂਖਲ ਆਦਿ, ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਲਾਂ ਕਾਰਯਂਤਿ ਵੇਦਮਧ੍ਯਾਪਯਂਤਿ ਚ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵੇਦ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਚ ਯੇ ਦਦ੍ਯੁਃ ਪੁਸ੍ਤਕਾਨਿ ਦਦਤ੍ਯਪਿ 4.1.2.
ਜੋ ਪੁਰਾਣਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਚ ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਵ੍ਰਤਾਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵੈ
ਯਜਨ, ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਵਰਤ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ—
ਆਰੋਗ੍ਯਸ਼ਾਲਾਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੈਦ੍ਯਪੋषਣਤਤ੍ਪਰਃ
ਜੋ ਆਰੋਗਿਆਸ਼ਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੈਦਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਮੁਕ੍ਤੀ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਯੇ ਚ ਦੁष੍ਟਾਵਰੋਧਤਃ
ਜੋ ਖਰਾਬ ਹੋਏ ਜਾਂ ਰੁਕਾਏ ਹੋਏ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਾਮਮਵਾਸ਼ਂਭੋਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਏਵ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗਾਵਸ਼੍ਚ ਕੁਲਮੇਕਂ ਦ੍ਵਿਧਾਕृਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਹਨ, ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਜਂਗਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਿਕਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਲਦੇ ਫਿਰਦੇ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਬਣੇ ਹਨ।
ਗਾਵਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਤੁਲਂ ਗਾਵੋ ਮਂਗਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਗਾਂਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੁਭਤਾ ਹਨ।