ਯਾਮਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਥਾਗ੍ਨੇਯੀਂ ਜ੍ਵਲਂਤੀਂ ਵਿਰਹਾਦਿਵ
ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਦੱਖਣੀ ਰਸਤਾ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਛੋੜੇ ਵਾਂਗ ਜਲਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂਬੂਲੀਰਾਗਰਕ੍ਤੌष੍ਠੀਂ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਬਕਸੁਸ੍ਤਨੀਮ੍
ਬੀੜੀ ਤੇ ਕਪੂਰ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਏ ਹੋਠ, ਅਤੇ ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ।
ਮਲਯਾਨਿਲ ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਕਵਰਾਂਬਰਾਮ੍
ਮਲਯ ਪਵਨ ਦੀ ਸੁਆਸ ਨਾਲ ਤੇ ਦੁਧ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ,
ਕਾਵੇਰੀਗੌਤਮੀਜਂਘਾਂ ਚੋਲਚੋਲਾਂ ਸ਼ੁਕਾਵृਤਾਮ੍ 4.1.2.
ਕਾਵੇਰੀ ਤੇ ਗੌਤਮੀ ਦਰਿਆ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹਨ, ਚੋਲਾ ਤੇ ਚੋਲਾ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਤੋਤੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ,
ਸੁਕੋਮਲਮਹਾਰਾष੍ਟ੍ਰੀਵਾਗ੍ਵਿਲਾਸਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਨਰਮ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ,
ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਾਸ਼ਾਮਾਸ਼ਾਨਾਥਃ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥਿਵਾਨ੍
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤੇ ਕਾਬਲ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ,
ਨ ਸ਼ੇਕੁਰਗ੍ਰਤੋ ਗਂਤੁਂ ਤਤੋऽਨੂਰੁਰ੍ਵ੍ਯਜਿਜ੍ਞਪਤ੍
ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਅਨੂਰੁਰ ਨੇ ਬੋਲਿਆ,
ਅਨੂਰੁਰੁਵਾਚ ਭਾਨੋ ਮਾਨੋਨ੍ਨਤੋ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੋ ਨਿਦ੍ਧ੍ਯਯ ਗਗਨਂ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਅਨੂਰੁਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਭਾਨੁ, ਵਿਂਧਯ ਪਹਾੜ ਮਾਣ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ.'
ਅਨ੍ਰੂਰੁਵਾਕ੍ਯਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਵਿਤਾ ਹृਦ੍ਯਚਿਨ੍ਤਯਤ੍
ਅਨੂਰੁਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸੂਰਃ ਸ਼ੂਰੋਪਿ ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਂਤਰੇ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿਸ੍ਥਿਤਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜਦ ਰਾਹ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀਰ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?'
ਗृਹ੍ਯਤ੍ਰਾਪ੍ਰਤ੍ਯੂष੍ਟੇਃ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਨਾਵਤਿष੍ਠਤਿ
ਜਦ ਤਕ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦਾ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇ ਦ੍ਵੇ ਦ੍ਵੇ ਸ਼ਤੇ ਦ੍ਵੇ ਚ ਯੋਜਨੇ
ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ, ਦੋ ਸੌ ਤੇ ਦੋ ਯੋਜਨ,
ਗਤੇ ਬਹੁਤਿਥੇਕਾਲੇ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯੌਦੀਚ੍ਯਾਂ ਭृਸ਼ਾਰ੍ਦਿਤਾਃ
ਜਦ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਪੂਰਬ ਤੇ ਉੱਤਰ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋਏ,
ਪਾਸ਼੍ਚਾਤ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਦ੍ਰਾਮੁਦ੍ਰਿਤਲੋਚਨਾਃ 4.1.2.
ਪੱਛਮ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਅਹੋਨਾਹਸ੍ਕਰਾਭਾਵਾਨ੍ਨਿਸ਼ਾਨੈਵਾऽਨਿਸ਼ਾਕਰਾਤ੍
ਦਿਨ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਦ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਕਰਕੇ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਂ ਕਿਮਕਾਂਡੇ ਵੈ ਲਯਮੇष੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਕਥਮ੍
ਜੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ?
ਸ੍ਵਾਹਾਸ੍ਵਧਾਵषਟ੍ਕਾਰਵਰ੍ਜਿਤੇ ਜਗਤੀਤਲੇ
ਜਦ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੁਵਾਹਾ, ਸੁਵਧਾ ਤੇ ਵਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ,
ਸੂਰ੍ਯੋਦਯਾਤ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤੇ ਯਜ੍ਞਾਦ੍ਯਾਃ ਸਕਲਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਹੀ ਯਜਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਲਂ ਜਾਨਂਤਿ ਸੂਰ੍ਯਤਃ
ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਮਾਂ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗਤਿਸ੍ਤਂਭਾਤ੍ਸ੍ਤਂਭਿਤਂ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਾਲ ਰੁਕਣ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਠਹਿਰ ਗਏ।
ਏਕਤਸ੍ਤਿਮਿਰਾਨ੍ਨੈਸ਼ਾਦੇਕਤਸ੍ਤੁ ਦਿਵਾਤਪਾਤ੍
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਸੀ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦਿਨ ਦੀ ਤਾਪ ਸੀ।
ਇਤਿ ਵ੍ਯਾਕੁਲਿਤੇ ਲੋਕੇ ਸੁਰਾਸੁਰਨਰੋਰਗੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋਈ, ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਸੱਪ ਸਾਰੇ ਹੀ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੁਃ
ਫਿਰ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਸਰੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਨਮੋ ਹਿਰਣ੍ਯਰੂਪਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣੇ 4.1.2.
ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਨ੍ਨ ਦੇਵਾ ਵਿਜਾਨਂਤਿ ਮਨੋ ਯਤ੍ਰਾਪਿ ਕੁਂਠਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੱਤ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਯੋਗਿਨੋ ਯਂ ਹृਦਾਕਾਸ਼ੇ ਪ੍ਰਣਿਧਾਨੇਨ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੋਗੀ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਾਤ੍ਪਰਾਯ ਕਾਲਾਯ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾਪੁਰੁषਾਯ ਚ
ਕਾਲ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਕਾਲ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਾਲੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿष੍ਣਵੇ ਸਤ੍ਤ੍ਵਰੂਪਾਯ ਰਜੋਰੂਪਾਯ ਵੇਧਸੇ
ਸੱਤਵ ਰੂਪ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ, ਰਜਸ ਰੂਪ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਤ੍ਰਿਧਾਹਂਕृਤਯੇ ਨਮਃ
ਬੁੱਧੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਰੂਪਾਯ ਤਦਂਤਰ੍ਵਰ੍ਤਿਨੇ ਨਮਃ
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।