ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਏਹੀਤਿ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਸਸ੍ਮਾਰ ਕਾਸ਼੍ਯਪਿਮ੍
ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਇੱਥੇ ਆ! ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਭੀਮੇਨ ਸਹਿਤੋ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਪ੍ਰਯਾਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਭੀਮ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਲਂਕਾਸਮੀਪੇ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਸਰਃ ਕृष੍ਣੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ
ਲੰਕਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਝੀਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ:
ਯਦਿ ਸ਼ੂਰੋऽਸਿ ਤਚ੍ਛੀਘ੍ਰਮਾਨਯਾਸ੍ਯਤਲਾਨ੍ਮृਦਮ੍ 1.2.66.
ਜੇ ਤੂੰ ਸੂਰਮਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਛੇਤੀ ਇਸ ਝੀਲ ਦੇ ਤਲ ਤੋਂ ਮਿੱਟੀ ਲਿਆ।
ਯੋਜਨਂ ਵਾਯੁਜਵਾਦ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਨਧੋ ਨਾਂਤਮਪਸ਼੍ਯਤ
ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਚੱਲ ਕੇ ਵੀ ਉਹ ਤਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਿਆ।
ਅਗਾਧਮੇਤਤ੍ਸੁਮਹਤ੍ਸਰਃ ਕੈਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਹਾਬਲੈਃ
ਇਹ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਅਥਾਹ ਹੈ, ਕੁਝ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ।
ਸ੍ਵੇਨਾਂਗੁष੍ਠੇਨ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਤਦਰ੍ਧਾਰ੍ਧਮਜਾਯਤ
ਉਜਲੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਅੱਧਾ ਫੇਰ ਅੱਧਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਤਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਕਿਮਿਦਂ ਕृष੍ਣ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।'
ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪੂਰ੍ਵਮਾਸੀਨ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੰਭਕਰਨ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਦੈਤ ਸੀ।
ਸ਼ਿਰਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਾਲੁਕ੍ਯਖਂਡਮੇਤਦ੍ਵृਕੋਦਰ
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਇਹ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਤਾਲੂ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਹੈ।
ਵਿਧृਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਯੈਸ੍ਤੇ ਤੁ ਸਰੋਗੇਯਾਭਿਧਾਃ ਸੁਰਾਃ
ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਹਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੋਗੇਯਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਰਿਪਵੋ ਨਿਹਤਾਃ ਸ੍ਯੁਰੁਪਾਯਤਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਵੈਰੀ ਇਕ ਉਪਾਏ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ।
ਤਤੋ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਹ ਮਨੋਵਾਕ੍ਕਾਯਵृਦ੍ਧਿਭਿਃ
ਫਿਰ ਭੀਮ ਨੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ, ਬੋਲੀ ਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ ਭਵਾਨ੍ਨਾਥ ਬਾਲਿਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ 1.2.66.
ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਮੈਰੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਬੱਚਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।
ਰਣਾਜਿਰਂ ਭੂਯ ਏਤ੍ਯ ਬਰ੍ਬਰੀਕਂ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬਰਬਰੀਕ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਪੂਜਿਤਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯਚ੍ਛਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਰਾਨ੍ਵृਤਾਨ੍
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦਿੰ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਹਿਸ੍ਥਲ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਵਾਸੀ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਚ ਯਤ੍
ਇਥੇ ਇਸ ਥਾਂ ਵੱਸੋ; ਜੋ ਕੁਝ ਗਲਤ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ।
ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਪਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੂਰ੍ਧ੍ਵਮਕਾਰਯਤ੍ ਸ੍ਤਵਂ ਚਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੇਨ ਤੁष੍ਯਤਿ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਟ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਉਪਰਲੇ ਪੂਰੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਸਤੁਤੀ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨੇਨ ਯਃ ਸੁਹृਦਯਂ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇऽਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਕੇ ਸ਼ਤਦੀਪੈਃ ਪੂਰਿਕਾਭਿਃ ਸਂਸ੍ਤਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੌ ਦੀਵੇ ਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਭਾਵਨ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਾਰਦਸ਼੍ਚ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਕੇਦਾਰਂ ਲਿਙ੍ਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੇਦਾਰ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਅਤ੍ਰ ਕੁਣ੍ਡੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇਥੇ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੇ,
ਮਾਤੁਃ ਸ੍ਤਨ੍ਯਂ ਪੁਨਰ੍ਨੈਵ ਸ ਪਿਬੇਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍ 1.2.66.
ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਵੇਗਾ, ਤੇ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਮੁੜ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪੀਵੇਗਾ।
ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਤਸ੍ਥੌ ਮਹੀਨਗਰਕੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿਆ।
ਜਯਾਦਿਤ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਜਯਾਦਿਤਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤੇषਾਂ ਵਂਸ਼ਨਾਸ਼ੋऽਸ੍ਤਿ ਜਯਾਦਿਤ੍ਯਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਜਯਾਦਿਤਯ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਾਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧਨ-ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਵੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਗੁਪ੍ਤਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸਮਾਸਤਃ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਉਹ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਜੰਮੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਸਭ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਵੋ ਵਰ੍ਣਿਤਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਮਹੀਸਾਗਰਸਮ੍ਭਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਤੀ-ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਉਤਪੱਤੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਜਯਜਯ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਕੋਟਿਪਰਿਵਾਰ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਾਭਿਧਾਨ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਜ ਜਯ ਭੂਭਾਰਹਰਣਪ੍ਰਵृਤ੍ਤ ਲਘੁਸ਼ਾਪਪ੍ਰਾਪ੍ਤਨੈਰ੍ऋਤਿਯੋਨਿਸਂਭਵ ਜਯ ਕਾਮਕਟਂਕਟਾਕੁਕ੍ਸ਼ਿਰਾਜਹਂਸ ਜਯ ਘਟੋਤ੍ਕਚਾਨਂਦਵਰ੍ਧਨ ਬਰ੍ਬਰੀਕਾਭਿਧਾਨ ਜਯ ਕृष੍ਣੋਪਦਿष੍ਟਸ਼੍ਰੀਗੁਪ੍ਤਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਦੇ ਵੀਸਮਾਰਾਧਨਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਤੁਲਵੀਰ੍ਯ ਜਯ ਵਿਜਯਸਿਦ੍ਧਿਦਾਯਕ ਜਯ ਪਿਂਗਲਾਰੇਪਲੇਨ੍ਦ੍ਰਦੁਹਦ੍ਰੁਹਾਨਵਕੋਟੀਸ਼੍ਵਰ ਪਲਾਸ਼ਨਦਾਵਾਨਲ ਜਯ ਭੂਪਾਤਾਲਾਂਤਰਾਲੇ ਨਾਗਕਨ੍ਯਾਪਰਿ ਹਾਰਕ ਜਯ ਭੀਮਮਾਨਮਰ੍ਦਨ ਜਯ ਸਕਲਕੌਰਵਸੇਨਾਵਧਮੁਹੂਰ੍ਤਪ੍ਰਵृਤ੍ਤ ਜਯ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਵਰਲਬ੍ਧਸਰ੍ਵਵਰਪ੍ਰਦਾਨਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯ ਜਯਜਯ ਕਲਿਕਾਲਵਂਦਿਤਨਮੋਨਮਸ੍ਤੇ ਪਾ ਹਿਪਾਹੀਤਿ
ਜੈ ਜੈ! ਚੁਰਾਸੀ ਕਰੋੜਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਸੂਰਜ ਵਰਚਾ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਯਕਸ਼ ਰਾਜਾ, ਜੈ ਹੋ! ਜੈ ਹੋ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਆਏ, ਜੋ ਹਲਕੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਨੈਰਿਤੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਏ! ਜੈ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੇਟ ਘੜੇ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਹੰਸ ਹੋ! ਜੈ ਹੋ, ਘਟੋਤਕਚ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਬਰਬਰੀਕ ਨਾਂ ਵਾਲੇ! ਜੈ ਹੋ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਅਤੁਟ ਸ਼ਕਤੀ ਪਾਈ! ਜੈ ਹੋ, ਜਿੱਤ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ! ਜੈ ਹੋ, ਪਿੰਗਲਾ ਤੇ ਰੇਪਲਾ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਦੇ! ਜੈ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸੱਪ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ! ਜੈ ਹੋ, ਭੀਮ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਚੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਜੈ ਹੋ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਸਾਰੀ ਕੌਰਵ ਸੈਨਾ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਜੈ ਹੋ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੋਂ ਵਰ ਪਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਰ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਵਾਲੇ! ਜੈ ਜੈ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਵੰਦਨ! ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ!