ਸ੍ਵਯਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਯੋ ਰੇਣੁਂ ਵੇष੍ਟਿਤਸ੍ਤੇਨ ਕੁਪ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਧੂੜ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤਾ ਪਾਂਡਵੇਨ ਦੇਵੀ ਕृष੍ਣਚ੍ਛਵਿਚ੍ਛਵਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ—
ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਕੋਟਿਸਮਾਭਾਸ ਮੁਕੁਟੇਨਾਤਿਸ਼ੋਭਿਤਾ
ਕਰੋੜਾਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਮਕੁਟ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ।
ਪ੍ਰਵਾਹੇਨੇਵ ਹਾਰੇਣ ਸੁਰਨਦ੍ਯਾ ਵਿਰਾਜਿਤਾ ।। ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮਪ੍ਰਸੂਨੈਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਣਾਵਤਂਸਮਂਡਿਤਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਕਲਪਵ੍ਰਖ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਦਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਦਨ੍ਤੇਨ੍ਦੁਕਾਂਤਿਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਭਕ੍ਤਮੋਹਮਹਾਭਯਾ 1.2.65.
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਹਾਥੀ ਦੇ ਦੰਦ ਜਾਂ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਭਟਕਣ ਅਤੇ ਡਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਸਸਾ ਤਡਿਦਾਭੇਨ ਮੇਘਲੇਖੇਵ ਵੇष੍ਟਿਤਾ
ਉਹ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਬੱਦਲ ਦੀ ਲਕੀਰ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਸਤਾਂ ਸ਼ਰਣਦਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਨੂਪੁਰਰਾਜਿਤਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ, ਜੋ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਗਣੈਰ੍ਦੇਵੀਭਿਰਾਕੀਰ੍ਣਾ ਸ਼ਤਪਦ੍ਮੈਰ੍ਮਹਾਮਲੈਃ
ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਸੌ ਕਮਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਭੂਮੌ ਨਿਪਤ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰੋ ਨਮੋਨਮ ਇਤਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ 'ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ' ਆਖਦਾ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਤਥਾ ਸਮ੍ਮੁਖਮਾਧਾਵਜ੍ਜਯ ਮਾਤਰਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ ਮਾਂ!'
ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਮੁਹੁਰ੍ਜਗੌ
ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਮੁੜ ਮੁੜ 'ਨਮਸਕਾਰ ਤੇਰੇ ਨੂੰ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੇਰੇ ਨੂੰ' ਗਾ ਕੇ ਉਚਾਰਿਆ।
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਾਪਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਥੀਲੇ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਮਾਫ਼ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।'
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਭਗਵਤੀ ਸ੍ਵਯਮੁਤ੍ਥਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਤੀ ਆਪ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਅਤੋ ਨੇਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਦਤ੍ਤਂ ਦ੍ਵੇ ਬਾਹ੍ਯੇ ਚਾਂਤਰਂ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ—ਦੋ ਬਾਹਰਲੀਆਂ ਤੇ ਇੱਕ ਅੰਦਰਲੀ ਉੱਚੀ ਅੱਖ।
ਨਾਹਂ ਕੋਪਂ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਿ ਵृਕੋਦਰ 1.2.65.
ਮੈਂ ਹਰ ਥਾਂ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਂਦੀ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ।
ਨੈਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਮੇ ਕ੍ਰੋਧਮਾਚਰਮ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਨਿਨ੍ਦਸਿ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਚ੍ਚ ਜਾਨੇ ਵृਕੋਦਰ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ।
ਤਦੇਵਂ ਨੈਵ ਭੂਯਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਥਂਚਨ
ਇਸ ਲਈ, ਅਜਿਹੀ ਚਲਣ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮੁੜ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਤਦਿਦਾਨੀਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵਂ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਹੁਣ, ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਤੀਆਂ ਜਾਣ।
ਯਦਾ ਯਦਾ ਹਿ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਗ੍ਲਾਨਿਰਾਵਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਧਰਿਃ
ਜਦੋਂ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੀ ਘਾਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਹਰੀ ਆਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਦਾਨੀਂ ਚ ਹਰਿਰ੍ਜਾਤੋ ਵਸੁਦੇਵਸੁਤੋ ਭੁਵਿ
ਅਤੇ ਹੁਣ ਹਰੀ ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਤਦ੍ਯਥਾ ਭਗਵਾਨ੍ਕृष੍ਣੋ ਮਮ ਭ੍ਰਾਤਾਭਿਪੂਜਿਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਯੇ ਭੀਮਭਗਿਨੀਤ੍ਯੇਵਂ ਮਾਂ ਸ੍ਤੋष੍ਯਂਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਉੱਚੇ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਭੀਮਭਗਿਨੀ ਆਖ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਗੇ,
ਤ੍ਵਂ ਚ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਜਯਂ ਵੀਰ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਸਿ ਮਹਾਰਣੇ 1.2.65.
ਤੇ ਤੂੰ, ਵਿਰੋਧੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੇਵੇਂਗਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਛੱਤੀ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰੇਂਗਾ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਤਤੋ ਦੇਸ਼ੇ ਲੋਹੋਨਾਮ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਇਸੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਲੋਹਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਉੱਭਰੇਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਵਧ੍ਯਂ ਭਵਤਾਂ ਕृਤੇ
ਤੇਰੀ ਕਰਾਮਾਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਅਜੈ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਚ ਹਿਮਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਮਗ੍ਨਾਃ ਬਾਲੁਕਾਰ੍ਣਵੇ
ਸਾਰੀ ਬਰਫ਼ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰੇਤਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਣਗੇ।
ਅਨ੍ਧੋ ਯਤ੍ਰ ਕृਤੋ ਲੋਹੋ ਲੋਹਾਣਾਭਿਧਯਾ ਪੁਰਮ੍
ਉਥੇ ਲੋਹਾ ਅੰਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਲੋਹਾਣਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਕਲਿਯੁਗੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕੇਲੋ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਆਵੇਗਾ, ਕੇਲੋ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਜਣਮ ਲਏਗਾ।