ਵਸਸਿ ਧ੍ਰੁਵਚਕ੍ਰੇ ਤ੍ਵਂ ਮੁਨਿਚਕ੍ਰੇ ਚ ਤੇ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਤੁਸੀਂ ਧ੍ਰੂਵ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੂਨੀਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੋ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਸਮੁਦ੍ਰੇषੁ ਚ ਸਪ੍ਤਸੁ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋ।
ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਚਾਵਤਾਰੇषੁ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਾਹਾਯ੍ਯਕਾਰਿਣੀ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜੇ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਫਲਦੇ ਚਤ੍ਵਰਪ੍ਰਿਯੇ
ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਚਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਫਲ ਦਿੰਨ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਚਾਰਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੋ।
ਮਹਾਘੋਰੇ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿ ਘਂਟਾਲਿ ਵਿਕਟੋਜ੍ਵਲੇ 1.2.65.
ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕਾਲਰਾਤਰੀ ਵਾਂਗ, ਘੰਟੀ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹੋਈ।
ਮੇਰੁਵਾਸਿਨਿ ਪਿਂਗਾਕ੍ਸ਼ਿ ਨੇਤ੍ਰਤ੍ਰਾਣੈਕਕਾਰਿਣਿ
ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਪੀਲੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਰੱਖਵਾਲੀ।
ਮਹਾਨਾਦੇ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੇ ਮਹਾ ਮੋਹਵਿਨਾਸ਼ਿਨਿ
ਵੱਡੀ ਧੁਨੀ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਭਟਕਣ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਮਂਗਲ੍ਯਾ ਯਦਿ ਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਤੋਂਬਿਕੇ
ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਹੋ, ਜੋ ਸਭ ਸ਼ੁਭਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਯਦਿ ਸਰ੍ਵਕृਪਾਲੁਭ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕृਪਾਵਤੀ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਭ ਦਯਾਲੂਆਂ ਲਈ ਦਯਾ ਵਾਲੀ ਹੋ।
ਪਾਪੋਯਮਿਤਿ ਯਦ੍ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਕੁਪ੍ਯਸਿ ਵृਥੈਵ ਤਤ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ 'ਇਹ ਪਾਪੀ ਹੈ' ਗੁੱਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸਾ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਯੋ ਰੇਣੁਂ ਵੇष੍ਟਿਤਸ੍ਤੇਨ ਕੁਪ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਧੂੜ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤਾ ਪਾਂਡਵੇਨ ਦੇਵੀ ਕृष੍ਣਚ੍ਛਵਿਚ੍ਛਵਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ—
ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਕੋਟਿਸਮਾਭਾਸ ਮੁਕੁਟੇਨਾਤਿਸ਼ੋਭਿਤਾ
ਕਰੋੜਾਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਮਕੁਟ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ।
ਪ੍ਰਵਾਹੇਨੇਵ ਹਾਰੇਣ ਸੁਰਨਦ੍ਯਾ ਵਿਰਾਜਿਤਾ ।। ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮਪ੍ਰਸੂਨੈਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਣਾਵਤਂਸਮਂਡਿਤਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਕਲਪਵ੍ਰਖ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਦਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਦਨ੍ਤੇਨ੍ਦੁਕਾਂਤਿਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਭਕ੍ਤਮੋਹਮਹਾਭਯਾ 1.2.65.
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਹਾਥੀ ਦੇ ਦੰਦ ਜਾਂ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਭਟਕਣ ਅਤੇ ਡਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਸਸਾ ਤਡਿਦਾਭੇਨ ਮੇਘਲੇਖੇਵ ਵੇष੍ਟਿਤਾ
ਉਹ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਬੱਦਲ ਦੀ ਲਕੀਰ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਸਤਾਂ ਸ਼ਰਣਦਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਨੂਪੁਰਰਾਜਿਤਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ, ਜੋ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਗਣੈਰ੍ਦੇਵੀਭਿਰਾਕੀਰ੍ਣਾ ਸ਼ਤਪਦ੍ਮੈਰ੍ਮਹਾਮਲੈਃ
ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਸੌ ਕਮਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਭੂਮੌ ਨਿਪਤ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰੋ ਨਮੋਨਮ ਇਤਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ 'ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ' ਆਖਦਾ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਤਥਾ ਸਮ੍ਮੁਖਮਾਧਾਵਜ੍ਜਯ ਮਾਤਰਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ ਮਾਂ!'
ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਮੁਹੁਰ੍ਜਗੌ
ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਮੁੜ ਮੁੜ 'ਨਮਸਕਾਰ ਤੇਰੇ ਨੂੰ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੇਰੇ ਨੂੰ' ਗਾ ਕੇ ਉਚਾਰਿਆ।
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਾਪਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਥੀਲੇ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਮਾਫ਼ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।'
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਭਗਵਤੀ ਸ੍ਵਯਮੁਤ੍ਥਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਤੀ ਆਪ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਅਤੋ ਨੇਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਦਤ੍ਤਂ ਦ੍ਵੇ ਬਾਹ੍ਯੇ ਚਾਂਤਰਂ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ—ਦੋ ਬਾਹਰਲੀਆਂ ਤੇ ਇੱਕ ਅੰਦਰਲੀ ਉੱਚੀ ਅੱਖ।
ਨਾਹਂ ਕੋਪਂ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਿ ਵृਕੋਦਰ 1.2.65.
ਮੈਂ ਹਰ ਥਾਂ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਂਦੀ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ।
ਨੈਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਮੇ ਕ੍ਰੋਧਮਾਚਰਮ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਨਿਨ੍ਦਸਿ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਚ੍ਚ ਜਾਨੇ ਵृਕੋਦਰ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ।
ਤਦੇਵਂ ਨੈਵ ਭੂਯਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਥਂਚਨ
ਇਸ ਲਈ, ਅਜਿਹੀ ਚਲਣ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮੁੜ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਤਦਿਦਾਨੀਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵਂ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਹੁਣ, ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਤੀਆਂ ਜਾਣ।
ਯਦਾ ਯਦਾ ਹਿ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਗ੍ਲਾਨਿਰਾਵਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਧਰਿਃ
ਜਦੋਂ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੀ ਘਾਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਹਰੀ ਆਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।