ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਸ੍ਮਾਭਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦ੍ਰੁਪਦਨਂਦਿਨੀ
ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਵਿਜਯੇਨ ਧਨੁਰ੍ਲਬ੍ਧਂ ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਮਯਾ ਹਤਃ
ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਮਿਲਿਆ; ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ।
ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਂ ਹਾ ਸ੍ਤੌषਿ ਯਜ੍ਜਯੀ
ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਜਾਨਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾਨਮਲ੍ਪਤ੍ਵਾਦ੍ਬੁਦ੍ਧੇਰ੍ਨ ਸ੍ਤੌषਿ ਯਾਦਵਮ੍
ਆਪਣੀ ਨਿਮਨਤਾ ਅਤੇ ਬੁਧੀ ਦੀ ਘਾਟ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਯਾਦਵ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਯੇਨ ਵਿਦ੍ਧਂ ਪੁਰਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਯੇਨ ਕਰ੍ਣਾਦਯੋ ਜਿਤਾਃ 1.2.65.
ਜਿਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਵਿੱਧਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਰਣ ਆਦਿ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਯੇਨ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਹੇਸ਼ਾਨੋऽਪਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਰਤਾ ਦਿਖਾ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਅਥਵਾ ਤੇਨ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮੇ ਨਾਰ੍ਪਿਤਂ ਕੁਤਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ?
ਤਤੋ ਮਾਂ ਵਾ ਕਥਂ ਵੀਰਂ ਨ ਸ੍ਤੌषਿ ਤ੍ਵਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਤਾਂ ਫਿਰ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਯੋਧਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ?
ਵृਕ੍ਸ਼ੇਣਾਹਤ੍ਯ ਮਦ੍ਰੇਸ਼ੋ ਨਦੀਂ ਸ਼ੁष੍ਕਾਂ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤਃ
ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰੁੱਖ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਰ੍ਵਾ ਦਿਙ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਯੇਨ ਯੇਨ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬਕੋ ਹਤਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਜਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬਕਾਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਕਾਲੇਕਾਲੇ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮੇਵਾਹਂ ਸਦਾਨੁਗਃ
ਹਰ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਥ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਬਲਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਾਮੌਦਰਿਕਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ, ਮੇਰੀ ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਆਈ ਵਧੀਕ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ,
ਤਤਃ ਸੁਸਂਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਵਂ ਸਮੁਦੀਰਯਨ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਵृਥਾਲਾਪਰਤਂ ਨਰਮ੍
ਭੂਤ, ਪਿਸਾਚ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਵृਥਾਲਾਪੀ ਯਦਸ਼੍ਨਾਤਿ ਯਤ੍ਕਰੋਤਿ ਸ਼ੁਭਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ 1.2.65.
ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਬੋਲਦਾ, ਖਾਂਦਾ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਯਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਵੈ ਲੋਕਃ ਕੁਤ ਏਵ ਪਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਲੋਕ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਹੋਰ ਲੋਕ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ?
ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਮਾਰਿਤੋऽਪਿ ਤ੍ਵਂ ਯਦਿ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਸੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਕਰਵਾਉਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਚਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈਂ,
ਪਟੀਮਿਵ ਪ੍ਰਵਿਤਤਾਂ ਵਿਹਸ੍ਯਾਹ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਹੱਸ ਕੇ, ਫੈਲਾਈ ਹੋਈ ਚਾਦਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬੋਲਿਆ।
ਨੂਨਂ ਤ੍ਵਮਲ੍ਪਵਿਜ੍ਞਾਨੋ ਵੇਦਾਧੀਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵृਥਾ
ਨਿਸਚਿਤ, ਤੇਰੀ ਸਮਝ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿਅਰਥ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਪਕ੍ਸ਼ ਇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਤਾਮਵਜਾਨਾਸਿ ਭੋਃ ਕਥਮ੍
ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਸਮਝ ਕੇ ਘਟਿਆ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਦਿ ਨ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਮਾਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਿਤਾ
ਜੇ ਮਹਾਂਮਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਹੋਵੇ—
ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਤਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਕਥਂ ਨ ਹਿ
ਤਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰੂਪ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ?
ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਪਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਾਂ ਸ੍ਤੌਤਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨੈਵਂ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮੌਰ੍ਖ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਬੋਲ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਇਦਮੇਵੌषਧਂ ਤਤ੍ਰ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਜਲ੍ਪਨਂ ਨ ਹਿ ।। 1.2.65.
ਇਹੀ ਇਲਾਜ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਗੱਲਬਾਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਮੁਣ੍ਡੇ ਮੁਣ੍ਡੇ ਮਤਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਾ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਨृਪ ਸ੍ਫੁਟਮ੍
ਹਰ ਇਕ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀ ਸੋਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਨਾਗਾਯੁਤਸਮਪ੍ਰਾਣੋ ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰੋ ਵृਕੋਦਰਃ
ਵਾਯੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਭੀਮੋ ਹ੍ਯਨੁਵਵ੍ਰਾਜ ਤਂ ਨृਪਮ੍
ਇਹ ਬਾਤ ਕਹਿ ਕੇ, ਭੀਮ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਵਿਕਲਸ੍ਤ੍ਵਿਤਸ਼੍ਚੇਤਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸ੍ਖਲਤ੍
ਫਿਰ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ ਤੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਡੋਲ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਪਸ਼੍ਯ ਮਾਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ।