ਸਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਸਹਿਤਾ ਜਗੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਗੀਤ ਗਾਏ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੂਕ੍ਤਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ਪੁਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਭਾषਂਤਮਨੁ ਤ੍ਵਾ ਮਰਣੋਨ੍ਮੁਖਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ 'ਪੁੱਤ, ਪੁੱਤ' ਆਖ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਤਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਭੀਮੋऽਪਿ ਪਾਤਕਂ ਤਨ੍ਮਹਤ੍ਤਵ
ਤਦ ਭੀਮ ਵੀ ਤੇਰਾ ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਥ ਚੇਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਕਾਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਵਚਨਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਪਾਪ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਸੁਣ।
ਦੇਹਪਾਤਸ੍ਤਵ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ ਯਦੀਚ੍ਛ ਸਿ
ਤੇਰਾ ਮਰਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ ਤਂ ਕਾਲਮਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੇਨ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ।
ਰੁਦ੍ਰਂ ਦੇਵੀਸ਼੍ਚ ਚਾਮੁਂਡਾਂ ਸੋਪਾਲਂਭਂ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਝਿੜਕ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ:
ਪਾਂਡਵਾ ਭੂਮਿਲਾਭਾਰ੍ਥੇ ਤਤ੍ਤੇ ਕਸ੍ਮਾਦੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ 1.2.64.
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਮਿਲਣ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਅਣਦੇਖਾ ਕੀਤਾ?
ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਚਂਡਿਕਾਕृਤ੍ਯੇ ਕृਤੋऽਨੇਨ ਮਹਾਰਣਃ
ਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਦੇਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਦृਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੋਂ ਅੰਤਰਧਿਆਨ ਹੋ ਗਏ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ਪਾਂਡਵਾਸ੍ਤਂ ਚ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਭੀਮੋਪਿ ਯਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੁਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਥੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਵੀ ਰੁਦਰ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਸੇ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਃ
ਜੈਠ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ,
ਯਥੈਵ ਲਿਂਗਾਨਿ ਸੁਪੂਜਿਤਾਨਿ ਸਪ੍ਤਾਤ੍ਰ ਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਮਹਾਫਲਾਨਿ
ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਮੁੱਖ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਗਮਨਾਯੋਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀਰ੍ਲਿਂਗਾਨ੍ਯਥਾਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਯਾਣਕਾਲੇषੁ ਸਦਾ ਜਪ੍ਯਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਸੁੱਚੇ ਹੋ ਕੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਰਵਾਨਗੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਨਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਾਮਿ ਮਨੋਵਾਕ੍ਕਾਯਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਮਨ, ਬੋਲੀ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੇਰੀ ਓਟ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸਂਕਰ੍षਣਾਭਯਦਾਨੇ ਕृष੍ਣਚ੍ਛਵਿਸਮਪ੍ਰਭੇ
ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਵਰਗਾ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ,
ਤ੍ਵਯਾ ਤਤਮਿਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਜਗਦਵ੍ਯਕ੍ਤਰੂਪਯਾ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ।
ਕਾਰ੍ਯਾਰਮ੍ਭੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਾਨੁਗੇਨ ਮਯਾ ਤਵ
ਹਰ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੈਵ ਸਾਸੂਯਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਾਯੂਪੁੱਤਰ ਹਾਸਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਰਾਜਨ੍ਵਦਂਤ੍ਯੇਵਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋऽਯਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਐਸਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਕੋ ਹਿ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਵਤਾਂ ਮੁਖ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਾਂਵਰਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਕੌਣ ਹੈ?
ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਵੇਤ੍ਸੀਦਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ 1.2.65.
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਚੇਤਨਂ ਚ ਪੁਰੁषਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਚ ਵਿਚੇਤਨਾਮ੍
ਜੀਉਂਦਾ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਬੇਸੁਧ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ,
ਤਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਪੁਰੁषੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਵृਥਾਮਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਰਥ ਸੋਚ ਰੱਖੇ,
ਆਰੋਹਯੇਚ੍ਛਿਰੋ ਨੈਵ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਧਿਤ੍ਵਾ ਉਪਾਨਹੌ
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਜੁੱਤੀ ਨਾ ਉਤਾਰੇ।
ਯਦਿ ਤੇ ਬਨ੍ਦਿਵਤ੍ਪਾਰ੍ਥ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਵਾਣ੍ਯਨਿਵਾਰਿਤਾ
ਜੇ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਤੇਰੀ ਬੋਲੀ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਰੋਕੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਲੱਗੇ,
ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਯਮਿਤਿ ਵਾ ਮਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਮਹਾਮਤੇ
ਜਾਂ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਮਝ ਕੇ,