ਯਤਃ ਸਰ੍ਵਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਦਂਡ੍ਯੋ ਵਿਪਥਿਸਂਸ੍ਥਿ ਤਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਖ਼ਤਰੀ ਲਈ, ਜੋ ਵੀ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਪਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਿਤृਮਾਤृਸੁਹृਦ੍ਭ੍ਰਾਤृਪੁਤ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਕਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ ਪਿਉ, ਮਾਂ, ਦੋਸਤ, ਭਰਾ, ਪੁੱਤ ਆਦਿਕ ਦਾ ਕੀ ਕਹੀਏ?
ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵੀਦृਸ਼ਕਃ ਪੌਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਧਰ੍ਮਪਾਲਕਃ
ਜਿਸਦਾ ਪੌਤਾ ਐਸਾ ਹੋਵੇ—ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛੋਕਂ ਵਿਹਾਯੇਮਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵਿ ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਗਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਰ੍ਬਰੀਕ ਉਵਾਚ ਪਾਪਂ ਮਾਂ ਤਾਤਤਾਤ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਾਦਪਿ ਕੁਤ੍ਸਿਤਮ੍
ਬਰਬਰੀਕ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਾਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਪਾਪਾਨਾਂ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਫੀ ਦਾ ਉਪਾਅ ਹੈ।
ਤਦ੍ਯੇਨ ਦੇਹੇਨ ਮਯਾ ਤਾਤਤਾਤੋऽਭਿਪੀਡਿਤਃ
ਇਸੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ।
ਮੈਵਂ ਭਵੇਯਮਨ੍ਯੇषੁ ਅਪਿ ਜਨ੍ਮਸੁ ਪਾਤਕੀ
ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੈਂ ਪਾਪੀ ਨਾ ਬਣਾਂ।
ਯਤੋਂऽਸ਼ੇਨ ਵਿਲੁਪ੍ਯੇਤ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨ੍ਨਿਵਾਰਕਃ 1.2.64.
ਕਿਉਂਕਿ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰੋऽਪਿ ਚਕਂਪੇ ਚ ਕਥਮੇਨਂ ਨਿਹਨ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਕੰਬ ਗਿਆ ਸੀ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਸਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਸਹਿਤਾ ਜਗੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਗੀਤ ਗਾਏ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੂਕ੍ਤਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ਪੁਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਭਾषਂਤਮਨੁ ਤ੍ਵਾ ਮਰਣੋਨ੍ਮੁਖਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ 'ਪੁੱਤ, ਪੁੱਤ' ਆਖ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਤਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਭੀਮੋऽਪਿ ਪਾਤਕਂ ਤਨ੍ਮਹਤ੍ਤਵ
ਤਦ ਭੀਮ ਵੀ ਤੇਰਾ ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਥ ਚੇਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਕਾਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਵਚਨਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਪਾਪ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਸੁਣ।
ਦੇਹਪਾਤਸ੍ਤਵ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ ਯਦੀਚ੍ਛ ਸਿ
ਤੇਰਾ ਮਰਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ ਤਂ ਕਾਲਮਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੇਨ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ।
ਰੁਦ੍ਰਂ ਦੇਵੀਸ਼੍ਚ ਚਾਮੁਂਡਾਂ ਸੋਪਾਲਂਭਂ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਝਿੜਕ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ:
ਪਾਂਡਵਾ ਭੂਮਿਲਾਭਾਰ੍ਥੇ ਤਤ੍ਤੇ ਕਸ੍ਮਾਦੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ 1.2.64.
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਮਿਲਣ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਅਣਦੇਖਾ ਕੀਤਾ?
ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਚਂਡਿਕਾਕृਤ੍ਯੇ ਕृਤੋऽਨੇਨ ਮਹਾਰਣਃ
ਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਦੇਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਦृਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੋਂ ਅੰਤਰਧਿਆਨ ਹੋ ਗਏ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ਪਾਂਡਵਾਸ੍ਤਂ ਚ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਭੀਮੋਪਿ ਯਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੁਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਥੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਵੀ ਰੁਦਰ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਸੇ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਃ
ਜੈਠ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ,
ਯਥੈਵ ਲਿਂਗਾਨਿ ਸੁਪੂਜਿਤਾਨਿ ਸਪ੍ਤਾਤ੍ਰ ਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਮਹਾਫਲਾਨਿ
ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਮੁੱਖ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਗਮਨਾਯੋਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀਰ੍ਲਿਂਗਾਨ੍ਯਥਾਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਯਾਣਕਾਲੇषੁ ਸਦਾ ਜਪ੍ਯਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਸੁੱਚੇ ਹੋ ਕੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਰਵਾਨਗੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਨਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਾਮਿ ਮਨੋਵਾਕ੍ਕਾਯਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਮਨ, ਬੋਲੀ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੇਰੀ ਓਟ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸਂਕਰ੍षਣਾਭਯਦਾਨੇ ਕृष੍ਣਚ੍ਛਵਿਸਮਪ੍ਰਭੇ
ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਵਰਗਾ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ,
ਤ੍ਵਯਾ ਤਤਮਿਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਜਗਦਵ੍ਯਕ੍ਤਰੂਪਯਾ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ।