ਤਦ੍ਵਰਾਕਾਥ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਂਡਾਦ੍ਵਿਨਿਃਸਰ
ਓ ਕੰਗਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਇਸ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾ।
ਇष੍ਟਕਾਸ਼ਕਲੈਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਚੂਰ੍ਣਯਿष੍ਯੇऽਨ੍ਯਥਾ ਸ਼ਿਰਃ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਟਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਤੁਰੰਤ ਕੁੱਟ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਵਂਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਮੁਤ੍ਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਬਹਿਰਾਵ੍ਰਜਤ੍
ਫਿਰ ਭੀਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ ਛਲਾਂਗ ਲਾਈ ਤੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ।
ਯੁਯੁਧਾਤੇ ਪ੍ਰਲਂਬਾਭ੍ਯਾਂ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਯੁਦ੍ਧਪਾਰਗੌ
ਉਹ ਪ੍ਰਲੰਬ ਨਾਲ ਲੜਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ।
ਮੁष੍ਟਿਭਿਃ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਘਾਤੈਸ਼੍ਚ ਜਾਨੁਭਿਸ਼੍ਚਾਭਿਜਘ੍ਨਤੁਃ
ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮੁੱਕਿਆਂ, ਐੜੀਆਂ ਅਤੇ ਘੁੱਟਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਹੀਯਮਾਨਸ੍ਤਤੋ ਭੀਮ ਉਦ੍ਯਤੋऽਭੂਤ੍ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਜਦ ਭੀਮ ਕਾਬੂ ਹਟਦਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉੱਠਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤੋ ਭੀਮਂ ਸਮੁਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਬਰ੍ਬਰੀਕੋ ਬਲਾਦਿਵ
ਫਿਰ ਬਰਬਰੀਕ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹੋਂ ਉਖਾੜ ਲੈਣ।
ਮੂਰ੍ਛਿਤਂ ਚੈਵਮਾਦਾਯ ਵਿਸ੍ਫੁਰਨ੍ਤਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹ ਭੀਮ, ਜੋ ਬੇਹੋਸ਼ ਸੀ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪਾਂਡਵਾ ਨੈਤਦ੍ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਯਨਯਂਤ੍ਰਿਤਾਃ ।। 1.2.64.
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਥਾ ਗृਹੀਤੇ ਕੁਰੁਵੀਰਮੁਖ੍ਯੇ ਵੀਰੇਣ ਤੇਨਾਦ੍ਭੁਤਵਿਕ੍ਰਮੇਣ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ ਵੀਰ, ਉਸ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਬਹਾਦਰ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ,
ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਤਤਸ੍ਤੀਰੇ ਬਰ੍ਬਰੀਕਂ ਗਤਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਰਬਰੀਕ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਭੋਭੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਬਰ੍ਬਰੀਕ ਮਹਾਬਲ
ਹੈ ਰਾਖਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਬਰਬਰੀਕ,
ਅਯਂ ਹਿ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਵਿਚਰਨ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ਯੁਤਃ
ਇਹ ਭੀਮ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਮ੍ਮਾਨਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਤਸ੍ਮਾਦਰ੍ਹਃ ਕੌਰਵਨਂਦਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜ, ਇਹ ਸਦਾ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਨ੍ਯਪਤਤ੍ਪਾਦਯੋਰ੍ਹਾ ਧਿਕ੍ਕष੍ਟਂ ਕष੍ਟਂ ਚ ਪ੍ਰਾਹ ਸਃ
ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, 'ਹਾਏ! ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਕੀ ਮੁਸੀਬਤ ਆਈ!'
ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਂ ਚੇਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰਵੋਚਤ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਦਾ ਰਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਵੋ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਵੋ।'
ਤਂ ਤਥਾ ਪਰਿਸ਼ੋਚਂਤਂ ਮੁਹ੍ਯਮਾਨਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਹਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਖ ਕਰਦਾ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਵੇਖ ਕੇ,
ਵਯਂ ਤ੍ਵਾਂ ਨੈਵ ਜਾਨੀਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚਾਸ੍ਮਾਞ੍ਜਨ੍ਮਕਾਲਤਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਡੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਪਰਂ ਨੋ ਵਿਸ੍ਮृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਨਾਦੁਃਖੈਃ ਪ੍ਰਮੁਹ੍ਯਤਾਮ੍ 1.2.64.
ਹੋਰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹਾਂ, ਵੱਖ ਵੱਖ ਦੁੱਖਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤਦਸ੍ਮਾਕਮਿਦਂ ਦੁਃਖਂ ਸਰ੍ਵਕਾਲਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਹ ਸਾਡਾ ਦੁੱਖ ਹਰ ਵੇਲੇ ਕismet ਦੇ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।
ਯਤਃ ਸਰ੍ਵਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਦਂਡ੍ਯੋ ਵਿਪਥਿਸਂਸ੍ਥਿ ਤਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਖ਼ਤਰੀ ਲਈ, ਜੋ ਵੀ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਪਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਿਤृਮਾਤृਸੁਹृਦ੍ਭ੍ਰਾਤृਪੁਤ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਕਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ ਪਿਉ, ਮਾਂ, ਦੋਸਤ, ਭਰਾ, ਪੁੱਤ ਆਦਿਕ ਦਾ ਕੀ ਕਹੀਏ?
ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵੀਦृਸ਼ਕਃ ਪੌਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਧਰ੍ਮਪਾਲਕਃ
ਜਿਸਦਾ ਪੌਤਾ ਐਸਾ ਹੋਵੇ—ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛੋਕਂ ਵਿਹਾਯੇਮਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵਿ ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਗਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਰ੍ਬਰੀਕ ਉਵਾਚ ਪਾਪਂ ਮਾਂ ਤਾਤਤਾਤ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਾਦਪਿ ਕੁਤ੍ਸਿਤਮ੍
ਬਰਬਰੀਕ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਾਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਪਾਪਾਨਾਂ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਫੀ ਦਾ ਉਪਾਅ ਹੈ।
ਤਦ੍ਯੇਨ ਦੇਹੇਨ ਮਯਾ ਤਾਤਤਾਤੋऽਭਿਪੀਡਿਤਃ
ਇਸੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ।
ਮੈਵਂ ਭਵੇਯਮਨ੍ਯੇषੁ ਅਪਿ ਜਨ੍ਮਸੁ ਪਾਤਕੀ
ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੈਂ ਪਾਪੀ ਨਾ ਬਣਾਂ।
ਯਤੋਂऽਸ਼ੇਨ ਵਿਲੁਪ੍ਯੇਤ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨ੍ਨਿਵਾਰਕਃ 1.2.64.
ਕਿਉਂਕਿ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰੋऽਪਿ ਚਕਂਪੇ ਚ ਕਥਮੇਨਂ ਨਿਹਨ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਕੰਬ ਗਿਆ ਸੀ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?