ਨਾਥਃ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਸ੍ਯਾਵਨ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਘ੍ਨਕृਨ੍ਨਿਹਤੋऽਭਵਤ੍
ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤृਤੀਯਯਾਮੇ ਚ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ ਆਯਯੌ
ਫਿਰ, ਰਾਤ ਦੇ ਤੀਜੇ ਪਹਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਆਇਆ।
ਦੁਹਦ੍ਰੁਹਾਖ੍ਯਾਸ਼੍ਵਤਰੀ ਮੇਘਭ੍ਰष੍ਟਾ ਤਡਿਦ੍ਯਥਾ
ਦੁਹਦ੍ਰੁਹਾ ਨਾਮ ਦੀ ਖਚਰ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਤੋਂ ਗਿਰੀ ਬਿਜਲੀ, ਆਈ।
ਉਪਸृਤ੍ਯ ਜਵਾਦ੍ਭੈਮੀ ਰੁਰੋਹ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਸ੍ਥੌ ਸਾ ਚਾਤਿਪੀਡਿਤਾ
ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਥੇ ਹੀ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਰਹੀ।
ਜਗਤ੍ਯਾਮਾਸ਼ੁ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਬਰ੍ਬਰੀਕਂ ਤਥੇਚ੍ਛਕਮ੍ 1.2.63.
ਉਸਨੇ ਬਰਬਰੀਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਲਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਦੌ ਚ ਵੀਰਃ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਭੁਵਿ ਲੀਲਯਾ
ਵੀਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਮੁष੍ਟਿਨਾ ਪਾਤਯਿਤ੍ਵੈਵ ਦਂਤਾਨ੍ਕਂਠਮਪੀਡਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੁੱਕਾ ਮਾਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਗਲਾਂ ਨਚੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਏਵਂ ਸੀਕੋਤ੍ਤਰਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਮਸ਼ਾਨੈਕਪਦੋ ਦ੍ਭਵਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੱਦ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸਮਸ਼ਾਨ 'ਚ ਇਕੱਲਾ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਚਾਪਿ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਮੇਵ ਲੀਲਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਥੈਵ ਸਂਤਸ੍ਥੌ ਬਰ੍ਬਰੀਕੋऽਭਿਰਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਫਿਰ, ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਬਰਬਰੀਕ ਨੇ ਚੌਕਸੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਰਹਿ ਕੇ ਰਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਮੁਂਡੀ ਨਗ੍ਨੋ ਮਯੂਰਾਣਾਂ ਪਿਚ੍ਛਧਾਰੀ ਮਹਾਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਮੂੰਡਾ, ਨੰਗਾ, ਮੋਰਾਂ ਦੇ ਪੰਖ ਲਾਈ ਹੋਈ, ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਹਿਂਸਾ ਪਰਮੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਦਗ੍ਨਿਰ੍ਜ੍ਵਾਲ੍ਯਤੇ ਕੁਤਃ
ਅਹਿੰਸਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਹੈ; ਫਿਰ ਇਹ ਅੱਗ ਕਿਉਂ ਜਲਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਦਂ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਬਰ੍ਬਰੀਕੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸ੍ਮਯਨ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਰਬਰੀਕ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨृਤਂ ਭਾषਸੇ ਪਾਪ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਯੋਗ੍ਯੋऽਸਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ
ਤੂੰ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈਂ, ਪਾਪੀ; ਤੇਰਾ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆ।
ਦਨ੍ਤਾਨ੍ਮੁष੍ਟਿਪ੍ਰਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹਤ੍ਯਾਭ੍ਯਪਾਤਯਤ੍ 1.2.63.
ਉਸ ਨੇ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਤੋੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਕ੍ਸ਼ਣਾਚ੍ਚੇਤਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਘੋਰਦੈਤ੍ਯਵਪੁਰ੍ਧਰਃ
ਇਕ ਪਲ 'ਚ, ਹੋਸ਼ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਦੈਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਬਹੁਪ੍ਰਭੇਤਿ ਨਗਰੀ षष੍ਟਿਯੋਜਨਮਾਯਤਾ
ਬਹੁਪ੍ਰਭਾ ਨਾਂ ਦੀ ਨਗਰ, ਸਠ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਸੀ।
ਬਰ੍ਬਰੀਕਂ ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਦੋऽਭੂਚ੍ਚ ਪਲਾਸ਼ਿਨਾਮ੍
ਬਰਬਰੀਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿਚ ਚੀਕ ਪਈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਵੀਰਾਣਾਂ ਕੋਟਯੋ ਨਵ ਭੀषਣਾਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਕੋਟੀ ਭਿਆਨਕ ਦੈਤ ਵੀਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਕੋਟਿਸ਼ੋ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭੀਮਾਤ੍ਮਜਾਤ੍ਮਜਃ
ਉਹਨਾਂ ਲੱਖਾਂ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੀਮ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਪੁੱਤ ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪਾਦਘਾਤੈਸ੍ਤਤਃ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ਭੁਜਾਘਾਤੈਸ੍ਤਥਾਪਰਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਮਾਰਿਆ।
ਯਥਾ ਨਲਵਨਂ ਕ੍ਰ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮਿਸਮਂ ਕਰੀ
ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ ਨਲ ਦੀ ਬਨ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਤਤੋ ਨਾਗਾਃ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਵਾਸੁਕਿਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਵਾਸੁਕੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ ਸੱਪ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਨਾਗਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਤੇ ਭੈਮਿਨਂਦਨ
ਭੀਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਸੱਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਨਾਗਾਂ ਲਈ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਹਿ ਵਯਂ ਵੀਰ ਸਾਨੁਗੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ 1.2.63.
ਹੇ ਵੀਰ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਤੇ ਸਾਡੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਮਾੜੇ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਗੇਭ੍ਯੋऽਭਿਮਤਂ ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਤੂੰ ਨਾਗਾਂ ਕੋਲੋਂ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵੱਡੀ ਚੀਜ਼ ਮੰਗ ਲੈ।
ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿਜਯਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਰ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਜਿੱਤ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਹੋਵੇ।
ਤਤਸ੍ਤਥੇਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ ਵਾਯੁਭੋਜਨਾਃ
ਫਿਰ ਜੋ ਹਵਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।'
ਵਿਵਰਸ੍ਯ ਚ ਮਧ੍ਯੇਨ ਸਮਾਗਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਭਮ੍
ਓਹ ਗੁਫਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।