ਤਸ੍ਯ ਤਨ੍ਨਿष੍ਫਲਂ ਸਰ੍ਵਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਪਾਲ੍ਯਮੇਵ ਮੇ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪੈਸ੍ਤੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਨਿਸਫਲ ਕਿਹਾ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ, ਭੋਗ ਤੇ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਣਾ ਹੈ।
ਸੁਨਂਦੇ ਨਂਦਨੀਯਾਸਿ ਪੂਜਾਮੇਤਾਂ ਗृਹਾਣ ਮੇ
ਸੁਨੰਦੇ, ਤੂੰ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈਂ; ਮੇਰੀ ਇਹ ਪੂਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਾਂ ਨਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਯ ਵਟਯਕ੍ਸ਼ਿਣੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵਟ-ਅੱਖ ਵਾਲੀ ਤੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ।
ਵਿਜਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਿਦਂ ਜਾਨਨ੍ਮਹਾਮਤਿਃ 1.2.62.
ਵਿਜਯਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਸੀ, ਇਹ ਮਹਾਤਮਿਆ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧਾਂਬਿਕਾਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਜਪ੍ਤਵਾਨਪਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਸਿੱਧਾਂਬਿਕਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਮੰਤਰ ਜਪਿਆ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਮਾਮਪਰਾਜਿਤਾਂ ਪਰਮਵੈष੍ਣਵੀਂ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾਂ ਜਪਤਿ ਪਠਤਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸ੍ਮਰਤਿ ਧਾਰਯਤਿ ਕੀਰ੍ਤਯਤਿ ਨ ਚ ਤਸ੍ਯ ਵਾਯ੍ਵਗ੍ਨਿਵਜ੍ਰੋਪਲਾਸ਼ਨਿਵਰ੍षਭਯਂ ਨ ਸਮੁਦ੍ਰਭਯਂ ਨ ਗ੍ਰਹਭਯਂ ਨ ਚ ਚੌਰਭਯਂ ਨ ਚ ਸ਼੍ਵਾਪਦਭਯਂ ਵਾ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਅਪਰਾਜਿਤਾ, ਉੱਚ ਵੈਸ਼ਣਵ ਮਹਾ-ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਜਪਦਾ, ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ, ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਕੀਰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਵਜਰ, ਓਲੇ, ਅਕਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ, ਗ੍ਰਹ, ਚੋਰ, ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਂਧਕਾਰਸ੍ਤ੍ਰੀਰਾਜਕੁਲਵਿषੋਪਵਿषਗਰਦਵਸ਼ੀਕਰਣ ਵਿਦ੍ਵੇषਣੋਚ੍ਚਾਟਨਵਧਬਂਧਭਯਂ ਵਾ ਨ ਭਵੇਦੇਤੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰਪਦੈਰੁਦਾਹृਤੈਰ੍ਹृਦਾ ਬਦ੍ਧੈਃ ਸਂਸਿਦ੍ਧਪੂਜਿਤੈਃ
ਕਦੇ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ, ਔਰਤਾਂ, ਰਾਜ ਘਰ, ਜ਼ਹਿਰ, ਵਿਸ਼, ਰੋਗ, ਵਸ਼ੀਕਰਨ, ਵੈਰ, ਉਚਾਟਨ, ਮਾਰਨ, ਜਾਂ ਬੰਧਨ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਜੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਪੂਰਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਜ ਕੇ ਉਚਾਰੇ ਜਾਣ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤੇ ਪੁष੍ਪਂ ਗਰ੍ਭੋ ਵਾ ਪਤਤੇ ਯਦਿ ਧਾਰਯੇਤ ਇਮਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮੇਭਿਰ੍ਦੋषੈਰ੍ਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਉਸ ਦਾ ਫੁੱਲ ਮੁਰਝਾ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਗਰਭ ਝੜ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਗਿਆਨ ਧਾਰਣ ਕਰ ਲਵੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਮੈਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ।
ਰਣੇ ਰਾਜਕੁਲੇ ਦ੍ਯੂਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਜਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਜੂਏ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਲ੍ਮਸ਼ੂਲਾਕ੍ਸ਼ਿਰੋਗਾਣਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਾਸ਼ਕਰੀ ਤਥਾ
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਠ, ਪੇਟ ਦਰਦ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤੀਮਾਂ ਸਾਧਯਾਮਾਸ ਵੈष੍ਣਵੀਮਪਰਾ ਜਿਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਇਹ ਸਾਧਨਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਯ ਇਮਾਂ ਪਠਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾਧਨੇਨ ਵਿਨਾਪਿ ਚ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪਾਠ ਰੋਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਸਾਧਨਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ,
ਜੁਹ੍ਵਤੋ ਮਂਤ੍ਰਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬਲਾਤਿਬਲਸਂਜ੍ਞਕੈਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਲ ਅਤੇ ਅਤਿ-ਬਲ ਨਾਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਯਾਮੇ ਤੁ ਪ੍ਰਥਮੇ ਯਾਤੇ ਕਾਚਿਨ੍ਨਾਰੀ ਸਮਾਯਯੌ
ਰਾਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਹਰ ਲੰਘਣ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਆਈ।
ਦਾਰੁਣਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਦਨ੍ਤੀ ਭਯਸ੍ਯਾਪਿ ਭਯਂਕਰੀ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਦੰਦ ਚਿੱਟੇ ਸਨ, ਉਹ ਡਰ ਨੂੰ ਵੀ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੁਕ੍ਸ਼ੁਭੇ ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਜਯੋ ਭੀਤਿਮਾਨਿਵ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਜਯਾ ਤੁਰੰਤ ਘਬਰਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਡਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਤਤਃ ਕਣ੍ਠਂ ਸਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਤਸ੍ਯਾ ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਨੂੰ ਲਗਾ ਲਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਸਾ ਚ ਯਾਵਨ੍ਮੁਂਚਤਿ ਕਰ੍ਤਿਕਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਨੇ ਕਾਰਤਿਕ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ,
ਪੀਡ੍ਯਮਾਨੇ ਚ ਬਲਿਨਾ ਕਂਠੇ ਤਸ੍ਯਾ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੇ ਦਬਾਇਆ,
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਰਾਵਾਂਸ੍ਤਤੋ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮੁਞ੍ਚੇਤਿ ਵਕ੍ਤ੍ਯਣੁ
ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਉਹ ਚੀਖੀ, ਫਿਰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਹੀ, 'ਬਚਾ, ਛੱਡ ਦੇ!'
ਸ਼ਰਣਂ ਤੇ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਸ੍ਮਿ ਦਾਸੀ ਕਰ੍ਮਕਰੀ ਤਵ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਈ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਦਾਸੀ ਤੇ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ।
ਕਾਸ਼ੀਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਨਿਲਯਾਂ ਦੇਵਦਾਨਵਦਰ੍ਪਹਾਮ੍ 1.2.63.
ਕਾਸੀ ਦੇ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ, ਉਹ ਦੇਵ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਚੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਪਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਭਯਪ੍ਰਦਾ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਤਪ ਕਰਾਂਗੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਯਦ੍ਯੇਤਦ੍ਵ੍ਯਤ੍ਯਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਭਸ੍ਮੀਭੂਯਾਂ ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਇਹ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਪਲ ਹੀ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।
ਮੁਮੋਚ ਸਾਪਿ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾ- ਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਯਯੌ ਵਨਮ੍
ਉਹ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਤੋ ਮਧ੍ਯਮਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਗਰ੍ਜਿਤਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਮਹਤ੍
ਫਿਰ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਗੜਗੜਾਹਟ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ੴ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਨਮੋऽਨਂਤਾਯ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਾਯ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਾਰ੍ਣਵਸ਼ਾਯਿਨੇ ਸ਼ੇषਭੋਗਪਰ੍ਯਂਕਾਯ ਗਰੁਡਵਾਹਨਾਯ ਪੀਤਵਾਸਸੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਸਂਕਰ੍षਣ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਨਿਰੁਦ੍ਧ ਹਯਸ਼ਿਰੋ ਵਰਾਹ ਨਰਸਿਂਹ ਵਾਮਨ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਰਾਮ ਰਾਮ ਵਰਪ੍ਰਦ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨਮੋऽ ਸ੍ਤੁਤੇ ਅਸੁਰਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ ਭੂਤਪ੍ਰੇਤਪਿਸ਼ਾਚਕੁਂਭਾਂਡ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨੀ ਡਾਕਿਨੀ ਸ੍ਕਂਦਪੁਰੋਗਮਾਨ੍ਗ੍ਰਹਾਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਾਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਹਨ ੨ ਦਹ ੨ ਪਚ ੨ ਮਥ ੨ ਵਿਧ੍ਵਂਸਯ ੨ ਵਿਦ੍ਰਾਵਯ ੨ ਸ਼ਂਖੇਨ ਚਕ੍ਰੇਣ ਵਜ੍ਰੇਣ ਗਦਯਾ ਮੁਸ਼ਲੇਨ ਹਲੇਨ ਭਸ੍ਮੀਕੁਰੁ ਸਹਸ੍ਰਬਾਹਵੇ ਸਹਸ੍ਰਚਰਣਾਯੁਧ ਜਯ ੨ ਵਿਜਯ ੨ ਅਪਰਾਜਿਤ ਅਪ੍ਰਤਿਹਤ ਸਹਸ੍ਰਨੇਤ੍ਰ ਜ੍ਵਲ ੨ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲ ੨ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਬਹੁਰੂਪ ਮਧੁਸੂਦਨ ਮਹਾਵਰਾਹ ਮਹਾਪੁਰੁष ਵੈਕੁਂਠ ਨਾਰਾਯਣ ਪਦ੍ਮਨਾਭ ਗੋਵਿਂਦ ਦਾਮੋਦਰ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਾਸੁਰੋ ਤ੍ਸਾਦਨ ਸਰ੍ਵਭੂਤਵਸ਼ਂਕਰ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਪ੍ਰਭੇਦਨ ਸਰ੍ਵਯਂਤ੍ਰਪ੍ਰਭਂਜਨ ਸਰ੍ਵਨਾਗਪ੍ਰਮਰ੍ਦਨ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਸਰ੍ਵਬਂਧਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣ ਸਰ੍ਵਾਹਿਤਪ੍ਰਮਰ੍ਦਨ ਸਰ੍ਵਜ੍ਵਰਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨ ਸਰ੍ਵਗ੍ਰਹ ਨਿਵਾਰਣ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਜਨਾਨਂਦਕਰ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਓṃ, ਭਗਵੰਤ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਨੰਤ, ਹਜ਼ਾਰ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਦੇ ਸੇਜ ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਗਰੁੜ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਪੀਲੇ ਵਿਸ਼ੇਧਾਰੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਅਨਿਰੁੱਧ, ਹਯਾ-ਸਿਰ, ਵਰਾਹ, ਨਰਸਿੰਹ, ਵਾਮਨ, ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ, ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅਸੁਰ, ਦੈਤ, ਦਾਨਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼, ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ, ਕੁੰਭਾਂਡ, ਸਿੱਧ, ਯੋਗਿਨੀ, ਡਾਕਿਨੀ, ਸਕੰਦ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਗ੍ਰਹ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ; ਮਾਰ, ਸਾੜ, ਪਕਾ, ਰੜਕ, ਵਿਧਵੰਸ ਕਰ, ਭਜਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ, ਵਜਰ, ਗਦਾ, ਮੁਸ਼ਲ, ਹਲ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ; ਹਜ਼ਾਰ-ਬਾਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ-ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ, ਵਿਜੈ, ਅਪਰਾਜਿਤ, ਅਪ੍ਰਤਿਹਤ, ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਲ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਤੂਫਾਨ, ਸਮੁੰਦਰ, ਗ੍ਰਹ, ਚੋਰ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਦੁੱਖ, ਮਸ਼ੀਨ, ਸੱਪ, ਬੰਧਨ, ਬਿਮਾਰੀ, ਹਾਨੀ, ਜਵਰ, ਪਾਪ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਵਾਹਾ।
ਤਦ੍ਯਥਾ ।। ਨਮੋਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਅਭਯੇ ਅਨਘੇ ਅਜਿਤੇ ਅਤ੍ਰਸਿਤੇ ਅਮृਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤੇ ਪਠਿਤਸਿਦ੍ਧੇ ਸ੍ਮਰਿਤਸਿਦ੍ਧ ਏਕਾਨਂਸ਼ੇ ਉਮੇ ਧ੍ਰੁਵੇ ਅਰੁਂਧਤਿ ਸਾਵਿਤ੍ਰਿ ਗਾਯਤ੍ਰਿ ਜਾਤਵੇਦਸਿ ਮਾਨਸ੍ਤੋਕੇ ਸਰਸਿ ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਧਰਣਿ ਧਾਰਿਣਿ ਸੌਦਾਮਿਨਿ ਅਦਿਤੇ ਵਿਨਤੇ ਗੌਰਿ ਗਾਂਧਾਰਿ ਮਾਤਂਗਿ ਕृष੍ਣੇ ਯਸ਼ੋਦੇ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਿ ਕਾਲਿ ਕਪਾਲਿਨਿ ਸਦ੍ਯੋਵਯਵਚਯਨਕਰਿ ਸ੍ਥਲਗਤਂ ਜਲਗਤਮਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਤਂ ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ ੨ ਸਰ੍ਵਭੂਤਭਯੋਪਦ੍ਰਵੇਭ੍ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ ੨ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ: ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ, ਡਰ ਰਹਿਤ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਅਜਿੱਤ, ਅਤ੍ਰਸਿਤ, ਅਮਰ, ਅਪਰਾਜਿਤ, ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਇੱਕ ਅੰਗ ਵਾਲੀ, ਉਮੇ, ਅਟੱਲ, ਅਰੁੰਧਤੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਗਾਇਤਰੀ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਮਾਨਸਤੋਕ, ਸਰਸੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਧਰਣੀ, ਧਾਰਣੀ, ਸੌਦਾਮਿਨੀ, ਅਦਿਤੀ, ਵਿਨਤਾ, ਗੌਰੀ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਮਾਤੰਗੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਕਾਲੀ, ਕਪਾਲਿਨੀ, ਤੁਰੰਤ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਜੇ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਡਰ ਤੇ ਉਪਦ੍ਰਵ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸਵਾਹਾ।
ਤਦ੍ਯਥਾ ।। ਹਨ ੨ ਕਾਲਿ ਸਰ ੨ ਕਾਲਿ ਸਰ ੨ ਗੌਰਿ ਧਮ ੨ ਗੌਰਿ ਧਮ ੨ ਵਿਦ੍ਯੇ ਆਲੇ ਤਾਲੇ ਮਾਲੇ ਗਂਧੇ ਵਧੇ ਪਚ ੨ ਵਿਦ੍ਯੇ ਨਾਸ਼ਯ ਪਾਪਂ ਹਨ੍ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਵਿਨਾਸ਼ਯ ਕष੍ਟਨਾਸ਼ਿਨਿ ਰਜਨਿ ਸਂਧ੍ਯੇ ਦੁਂਦੁਭਿਨਾਦੇ ਮਾਨਸਵੇਗੇ ਸ਼ਂਖਿਨਿ ਚਕ੍ਰਿਣਿ ਵਜ੍ਰਿਣਿ ਸ਼ੂਲਿਨਿ ਅਪਮृਤ੍ਯੁਵਿਨਾਸ਼ਿਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਿ ਦ੍ਰਵਿਡਿ ਦ੍ਰਾਵਿਡਿ ਕੇਸ਼ਵਦਯਿਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤਿਮਹਿਤੇ ਦੁਰ੍ਦ੍ਦਮਦਮਿਨਿ ਸ਼ਰ੍ਵਰਿ ਕਿਰਾਤਿ ਮਾਤਂਗਿ ੴਹ੍ਰਾਁਹ੍ਰਁਹ੍ਰਁਹ੍ਰਁਕ੍ਰਾਁਕ੍ਰਁਕ੍ਰਁਕ੍ਰਁਤ੍ਵਰ ੨ ਯੇ ਮਾਂ ਦ੍ਵਿषਤਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਂ ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦਮ ੨ ਮਰ੍ਦ੍ਦ ੨ ਤਾਪਯ ੨ ਪਾਤਯ ੨ ਸ਼ੋषਯ ੨ ਉਤ੍ਸਾਦਯ ੨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਿ ਵਾਰਾਹਿ ਵਿਨਾਯਕਿ ਐਂਦ੍ਰਿ ਆਗ੍ਨੇਯਿ ਚਾਮੁਂਡੇ ਵਾਰੁਣਿ ਪ੍ਰਚਂਡਵਿਦ੍ਯੋਤੇ ਇਂਦੋਪੇਂਦ੍ਰਭਗਿਨਿ ਵਿਜਯੇ ਸ਼ਾਂਤਿਸ੍ਵਸ੍ਤਿਪੁष੍ਟਿਵਿਵਰ੍ਧਿਨਿ ਕਾਮਾਂਕੁਸ਼ੇ ਕਾਮਦੁਧੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਵਰਪ੍ਰਦੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਵਾਸਿਨਿ ਪ੍ਰਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁ ੨ ਆਕਰ੍षਿਣਿ ਵੇਸ਼ਿਨਿ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਿਨਿ ਰਮਣਿ ਰਾਮਣਿ ਧਰਣਿ ਧਾਰਿਣਿ ਮਾਨੋਨ੍ਮਾਨਿਨਿ ਰਕ੍ਸ਼ ੨ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਿਨਿ ਤਾਪਨਿ ਸ਼ੋषਣਿ ਨੀਲਪਤਾਕਿਨਿ ਮਹਾਗੌਰਿ ਮਹਾਸ਼੍ਰਯੇ ਮਹਾਮਯੂਰਿ ਆਦਿਤ੍ਯਰਸ਼੍ਮਿ ਜਾਹ੍ਨਵਿ ਯਮਧਂਟੇ ਕਿਣਿ ੨ ਚਿਂਤਾਮਣਿ ਸੁਰਭਿ ਸੁਰੋਤ੍ਪਨ੍ਨੇ ਕਾਮਦੁਘੇ ਯਥਾ ਮਨੀषਿਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਨ੍ਮਮ ਸਿਧ੍ਯਤੁ ਸ੍ਵਾਹਾ ੴਸ੍ਵਾਹਾ ੴਭੂਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ੴਭੁਵਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ੴਸ੍ਵਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ੴਭੂਰ੍ਭੁਵਃਸ੍ਵਃਸ੍ਵਾਹਾ ਯਤ੍ਰੈਵਾਗਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਪ੍ਰਤਿਗਚ੍ਛਤੁ ਸ੍ਵਾਹਾ ੴਬਲੇ ਮਹਾਬਲੇ ਉਾਸਿਦ੍ਧਸਾਧਿਨਿ ਸ੍ਵਾਹਾ ।। 1.2.62.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ: ਹਣ ਹਣ ਕਾਲੀ ਸਰ ਸਰ ਕਾਲੀ ਸਰ ਸਰ ਗੌਰੀ ਧਮ ਧਮ ਗੌਰੀ ਧਮ ਧਮ ਵਿਦਿਆ ਆਲੇ ਤਾਲੇ ਮਾਲੇ ਗੰਧੇ ਵਧੇ ਪਚ ਪਚ ਵਿਦਿਆ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਮਾਰ, ਦੁੱਖ ਨਾਸ ਕਰ, ਰਾਤ, ਸੰਧਿਆ, ਡੰਢੋਰਾ, ਮਨ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ, ਸ਼ੰਖ ਵਾਲੀ, ਚੱਕਰ ਵਾਲੀ, ਵਜਰ ਵਾਲੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲੀ, ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨਾਸ ਕਰ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਦ੍ਰਾਵਿੜੀ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਜੰਗਲੀ, ਰਾਤ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਮਾਤੰਗੀ, ਓਂ ਹ੍ਰਾ ਹ੍ਰਾ ਹ੍ਰਾ ਹ੍ਰਾ ਕ੍ਰਾ ਕ੍ਰਾ ਕ੍ਰਾ ਕ੍ਰਾ ਜਲਦੀ ਜਲਦੀ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਦੇ ਨੇ, ਖੁਲ੍ਹੇ ਜਾਂ ਲੁਕਵੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਕੁਚਲ, ਪੀਸ, ਸਾੜ, ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ, ਸੁਕਾ, ਕੱਢ, ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਵਾਰਾਹੀ, ਵਿਨਾਇਕੀ, ਇੰਦ੍ਰੀ, ਅਗਨੀ, ਚਾਮੁੰਡਾ, ਵਾਰੁਣੀ, ਤੀਬਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਭੈਣ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੁਖ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਦਿਆ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ, ਆਕਰਸ਼ਣ, ਸਜਾਵਟ, ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ, ਰਮਣੀ, ਰਾਮਣੀ, ਧਰਤੀ ਧਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਗਰਵ ਵਾਲੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਪਵਨ ਵਾਲੀ, ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ, ਤਾਪਣੀ, ਸੁਕਾਉਣੀ, ਨੀਲ ਝੰਡਾ ਵਾਲੀ, ਮਹਾ ਗੌਰੀ, ਮਹਾ ਆਸਰਾ, ਮਹਾ ਮਯੂਰੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ, ਜਾਹਨਵੀ, ਯਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ, ਰਤਨ, ਚਿੰਤਾਮਣੀ, ਸੁਭ, ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਕੰਮ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਸਵਾਹਾ, ਓਂ ਸਵਾਹਾ, ਓਂ ਭੂਹ ਸਵਾਹਾ, ਓਂ ਭੁਵਹ ਸਵਾਹਾ, ਓਂ ਸਵਹ ਸਵਾਹਾ, ਓਂ ਭੂਭੁਵਹਸਵਹ ਸਵਾਹਾ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਪ ਆਇਆ, ਓਥੇ ਹੀ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇ, ਸਵਾਹਾ, ਓਂ ਬਲੇ, ਮਹਾ ਬਲੇ, ਉੱਤਮ ਸਾਧਕ, ਸਵਾਹਾ।