ਸਿਦ੍ਧੇਯਸ਼੍ਚੈਵ ਵਲਿਕੋ ਨੀਲਪਾਦੇਕਦਂष੍ਟ੍ਰਿਕਃ
ਸਿਧੇਯਾ, ਵਲਿਕਾ, ਨੀਲਪਾਦ ਅਤੇ ਇਕ-ਦੰਸ਼ਟ੍ਰਿਕਾ—
ਊਰ੍ਧ੍ਵਪਾਦਃ ਕਮ੍ਬਲਸ਼੍ਚ ਖਂਜਨਃ ਖਰ ਏਵ ਚ
ਉੱਪਰ ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਕੰਬਲਾ, ਖੰਜਨਾ ਅਤੇ ਖਰਾ ਵੀ—
ਜਟਾਲੋਪ੍ਯਜਟਾਲਸ਼੍ਚ ਨੌਮਿ ਸ੍ਵਃਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਕਾਨ੍
ਜਟਾਲੋਪ ਅਤੇ ਜਟਾਲਾ—ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਖੇਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਠਂਠਂਕਣੋ ਜਂਬਰਸ਼੍ਚ ਸ੍ਫੁਲਿਂਗਾਸ੍ਯਸ੍ਤਡਿਦ੍ਰੁਚਿਃ 1.2.62.
ਠੰਠੰਕਣ, ਜੰਬਰਾ, ਚਿੰਗਾਰੀ ਵਰਗਾ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ—
ਫੇਤ੍ਕਾਰਕਾਰੀ ਪਂਚਾਸ੍ਯੋ ਬਰ੍ਬਰੀ ਭੀਮਰੂਪਵਾਨ੍
ਪਹੇਟਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਬਰਬਰੀ, ਤੇ ਭੀਮ ਰੂਪ ਵਾਲਾ—
ਰੌਰਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਲਂਬੋष੍ਠੋ ਵਣਿਜਃ ਸੁਜਟਾਲਿਕਃ
ਰੌਰਵਾ, ਲੰਬੋਠਾ, ਵਣਿਜਾ ਅਤੇ ਸੁਜਟਾਲਿਕਾ—
ਸਰ੍ਵਲਿਂਗੇषੁ ਹੁਂਕਾਰਃ ਸ੍ਮਸ਼ਾਨੇषੁ ਭਯਾਵਹਃ
ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ 'ਹੁੰ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਮਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣਾ—
ਏਕਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਕਰਾਲਵਦਨੋ ਨਿਸ਼ਿ
ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਰੱਖਤ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਰਾਲ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ—
ਚਤ੍ਵਰੇषੁ ਦੁਰਾਰੋਹਃ ਪਰ੍ਵਤੇ ਕੁਰਵਸ੍ਤਥਾ
ਚੌਕਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ ਔਖਾ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਕੁਰਵਾਂ ਵੀ—
ਰਸਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਰਸਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਯਜ੍ਞਵਾਟੇषੁ ਕੋਟਨਃ
ਰਸ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਰਸ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਯਜਨ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਟਨਾ—
ਏਵਂ ਚਤੁਃषष੍ਟਿਮਿਤਾਞ੍ਛਰਣਂ ਯਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਨ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੌਂਸਠ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਯਸ਼੍ਚੈਵਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਨਰ੍ਚਯੇਚ੍ਛੁਚਿਃ
ਜੋ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖੇਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਇਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਕਲ੍ਪਂ ਚ ਵਿਜਾਨਨ੍ਵਿਜਯਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਖੇਤਰੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਣ ਤੇ,
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਤਤੋ ਦੇਵੀਮਾਨਰ੍ਚ ਵਟਯਕ੍ਸ਼ਿਣੀਮ੍ 1.2.62.
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵਟ-ਅੱਖ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ।
ਸਮਾਨੀਤਾਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਾਕਂ ਸੁਨਂਦਾ ਨਾਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ
ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਨੰਦਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਲਿਆਈ ਗਈ।
ਸਾ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਣਿ ਪਰਾਕਾਂਸ਼੍ਚ ਅਤਿਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਤੀ
ਉਹ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕਠਿਨ ਤੇ ਭਾਰੀ ਤਪ ਕਰੇ।
ਮਾਸੋਪਵਾਸਂ ਚ ਤਥਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਕੁਲਨਂਦਿਨੀ
ਕੁਲਾਨੰਦਿਨੀ ਨੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ।
ਦਰ੍ਸ਼ੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹੀਸਾਗਰਸਂਗਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਂ ਨਦੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਧੂਤਪਾਪਾ ਯਯੌ ਲੋਕਮੁਮਾਯਾਃ ਕृਤਸ੍ਵਾਗਤਾ
ਪਾਪ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਲਿਂਗਸ੍ਥਿਤੋ ਹਰਃ
ਸਿੱਧ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਰਾ ਨੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਨ੍ਨਿष੍ਫਲਂ ਸਰ੍ਵਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਪਾਲ੍ਯਮੇਵ ਮੇ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪੈਸ੍ਤੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਨਿਸਫਲ ਕਿਹਾ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ, ਭੋਗ ਤੇ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਣਾ ਹੈ।
ਸੁਨਂਦੇ ਨਂਦਨੀਯਾਸਿ ਪੂਜਾਮੇਤਾਂ ਗृਹਾਣ ਮੇ
ਸੁਨੰਦੇ, ਤੂੰ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈਂ; ਮੇਰੀ ਇਹ ਪੂਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਾਂ ਨਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਯ ਵਟਯਕ੍ਸ਼ਿਣੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵਟ-ਅੱਖ ਵਾਲੀ ਤੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ।
ਵਿਜਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਿਦਂ ਜਾਨਨ੍ਮਹਾਮਤਿਃ 1.2.62.
ਵਿਜਯਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਸੀ, ਇਹ ਮਹਾਤਮਿਆ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧਾਂਬਿਕਾਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਜਪ੍ਤਵਾਨਪਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਸਿੱਧਾਂਬਿਕਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਮੰਤਰ ਜਪਿਆ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਮਾਮਪਰਾਜਿਤਾਂ ਪਰਮਵੈष੍ਣਵੀਂ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾਂ ਜਪਤਿ ਪਠਤਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸ੍ਮਰਤਿ ਧਾਰਯਤਿ ਕੀਰ੍ਤਯਤਿ ਨ ਚ ਤਸ੍ਯ ਵਾਯ੍ਵਗ੍ਨਿਵਜ੍ਰੋਪਲਾਸ਼ਨਿਵਰ੍षਭਯਂ ਨ ਸਮੁਦ੍ਰਭਯਂ ਨ ਗ੍ਰਹਭਯਂ ਨ ਚ ਚੌਰਭਯਂ ਨ ਚ ਸ਼੍ਵਾਪਦਭਯਂ ਵਾ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਅਪਰਾਜਿਤਾ, ਉੱਚ ਵੈਸ਼ਣਵ ਮਹਾ-ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਜਪਦਾ, ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ, ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਕੀਰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਵਜਰ, ਓਲੇ, ਅਕਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ, ਗ੍ਰਹ, ਚੋਰ, ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਂਧਕਾਰਸ੍ਤ੍ਰੀਰਾਜਕੁਲਵਿषੋਪਵਿषਗਰਦਵਸ਼ੀਕਰਣ ਵਿਦ੍ਵੇषਣੋਚ੍ਚਾਟਨਵਧਬਂਧਭਯਂ ਵਾ ਨ ਭਵੇਦੇਤੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰਪਦੈਰੁਦਾਹृਤੈਰ੍ਹृਦਾ ਬਦ੍ਧੈਃ ਸਂਸਿਦ੍ਧਪੂਜਿਤੈਃ
ਕਦੇ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ, ਔਰਤਾਂ, ਰਾਜ ਘਰ, ਜ਼ਹਿਰ, ਵਿਸ਼, ਰੋਗ, ਵਸ਼ੀਕਰਨ, ਵੈਰ, ਉਚਾਟਨ, ਮਾਰਨ, ਜਾਂ ਬੰਧਨ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਜੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਪੂਰਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਜ ਕੇ ਉਚਾਰੇ ਜਾਣ।
ੴ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਨਮੋऽਨਂਤਾਯ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਾਯ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਾਰ੍ਣਵਸ਼ਾਯਿਨੇ ਸ਼ੇषਭੋਗਪਰ੍ਯਂਕਾਯ ਗਰੁਡਵਾਹਨਾਯ ਪੀਤਵਾਸਸੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਸਂਕਰ੍षਣ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਨਿਰੁਦ੍ਧ ਹਯਸ਼ਿਰੋ ਵਰਾਹ ਨਰਸਿਂਹ ਵਾਮਨ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਰਾਮ ਰਾਮ ਵਰਪ੍ਰਦ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨਮੋऽ ਸ੍ਤੁਤੇ ਅਸੁਰਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ ਭੂਤਪ੍ਰੇਤਪਿਸ਼ਾਚਕੁਂਭਾਂਡ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨੀ ਡਾਕਿਨੀ ਸ੍ਕਂਦਪੁਰੋਗਮਾਨ੍ਗ੍ਰਹਾਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਾਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਹਨ ੨ ਦਹ ੨ ਪਚ ੨ ਮਥ ੨ ਵਿਧ੍ਵਂਸਯ ੨ ਵਿਦ੍ਰਾਵਯ ੨ ਸ਼ਂਖੇਨ ਚਕ੍ਰੇਣ ਵਜ੍ਰੇਣ ਗਦਯਾ ਮੁਸ਼ਲੇਨ ਹਲੇਨ ਭਸ੍ਮੀਕੁਰੁ ਸਹਸ੍ਰਬਾਹਵੇ ਸਹਸ੍ਰਚਰਣਾਯੁਧ ਜਯ ੨ ਵਿਜਯ ੨ ਅਪਰਾਜਿਤ ਅਪ੍ਰਤਿਹਤ ਸਹਸ੍ਰਨੇਤ੍ਰ ਜ੍ਵਲ ੨ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲ ੨ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਬਹੁਰੂਪ ਮਧੁਸੂਦਨ ਮਹਾਵਰਾਹ ਮਹਾਪੁਰੁष ਵੈਕੁਂਠ ਨਾਰਾਯਣ ਪਦ੍ਮਨਾਭ ਗੋਵਿਂਦ ਦਾਮੋਦਰ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਾਸੁਰੋ ਤ੍ਸਾਦਨ ਸਰ੍ਵਭੂਤਵਸ਼ਂਕਰ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਪ੍ਰਭੇਦਨ ਸਰ੍ਵਯਂਤ੍ਰਪ੍ਰਭਂਜਨ ਸਰ੍ਵਨਾਗਪ੍ਰਮਰ੍ਦਨ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਸਰ੍ਵਬਂਧਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣ ਸਰ੍ਵਾਹਿਤਪ੍ਰਮਰ੍ਦਨ ਸਰ੍ਵਜ੍ਵਰਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨ ਸਰ੍ਵਗ੍ਰਹ ਨਿਵਾਰਣ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਜਨਾਨਂਦਕਰ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਓṃ, ਭਗਵੰਤ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਨੰਤ, ਹਜ਼ਾਰ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਦੇ ਸੇਜ ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਗਰੁੜ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਪੀਲੇ ਵਿਸ਼ੇਧਾਰੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਅਨਿਰੁੱਧ, ਹਯਾ-ਸਿਰ, ਵਰਾਹ, ਨਰਸਿੰਹ, ਵਾਮਨ, ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ, ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅਸੁਰ, ਦੈਤ, ਦਾਨਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼, ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ, ਕੁੰਭਾਂਡ, ਸਿੱਧ, ਯੋਗਿਨੀ, ਡਾਕਿਨੀ, ਸਕੰਦ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਗ੍ਰਹ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ; ਮਾਰ, ਸਾੜ, ਪਕਾ, ਰੜਕ, ਵਿਧਵੰਸ ਕਰ, ਭਜਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ, ਵਜਰ, ਗਦਾ, ਮੁਸ਼ਲ, ਹਲ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ; ਹਜ਼ਾਰ-ਬਾਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ-ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ, ਵਿਜੈ, ਅਪਰਾਜਿਤ, ਅਪ੍ਰਤਿਹਤ, ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਲ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਤੂਫਾਨ, ਸਮੁੰਦਰ, ਗ੍ਰਹ, ਚੋਰ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਦੁੱਖ, ਮਸ਼ੀਨ, ਸੱਪ, ਬੰਧਨ, ਬਿਮਾਰੀ, ਹਾਨੀ, ਜਵਰ, ਪਾਪ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਵਾਹਾ।
ਤਦ੍ਯਥਾ ।। ਨਮੋਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਅਭਯੇ ਅਨਘੇ ਅਜਿਤੇ ਅਤ੍ਰਸਿਤੇ ਅਮृਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤੇ ਪਠਿਤਸਿਦ੍ਧੇ ਸ੍ਮਰਿਤਸਿਦ੍ਧ ਏਕਾਨਂਸ਼ੇ ਉਮੇ ਧ੍ਰੁਵੇ ਅਰੁਂਧਤਿ ਸਾਵਿਤ੍ਰਿ ਗਾਯਤ੍ਰਿ ਜਾਤਵੇਦਸਿ ਮਾਨਸ੍ਤੋਕੇ ਸਰਸਿ ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਧਰਣਿ ਧਾਰਿਣਿ ਸੌਦਾਮਿਨਿ ਅਦਿਤੇ ਵਿਨਤੇ ਗੌਰਿ ਗਾਂਧਾਰਿ ਮਾਤਂਗਿ ਕृष੍ਣੇ ਯਸ਼ੋਦੇ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਿ ਕਾਲਿ ਕਪਾਲਿਨਿ ਸਦ੍ਯੋਵਯਵਚਯਨਕਰਿ ਸ੍ਥਲਗਤਂ ਜਲਗਤਮਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਤਂ ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ ੨ ਸਰ੍ਵਭੂਤਭਯੋਪਦ੍ਰਵੇਭ੍ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ ੨ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ: ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ, ਡਰ ਰਹਿਤ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਅਜਿੱਤ, ਅਤ੍ਰਸਿਤ, ਅਮਰ, ਅਪਰਾਜਿਤ, ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਇੱਕ ਅੰਗ ਵਾਲੀ, ਉਮੇ, ਅਟੱਲ, ਅਰੁੰਧਤੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਗਾਇਤਰੀ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਮਾਨਸਤੋਕ, ਸਰਸੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਧਰਣੀ, ਧਾਰਣੀ, ਸੌਦਾਮਿਨੀ, ਅਦਿਤੀ, ਵਿਨਤਾ, ਗੌਰੀ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਮਾਤੰਗੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਕਾਲੀ, ਕਪਾਲਿਨੀ, ਤੁਰੰਤ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਜੇ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਡਰ ਤੇ ਉਪਦ੍ਰਵ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸਵਾਹਾ।