ਆਤ੍ਮਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਤਤ੍ਰ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚੇਦਂ ਵਚਃ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਥੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੁਭਾਵਿਕ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਦੇਵਾਰਿਂ ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਾਸ਼ਯ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਉਸ ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਰਵੇਣੈਵ ਮृਤਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸਾਨੁਗਂ ਸ੍ਫੁਟਿਤਹृਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕੇਵਲ ਇਕ ਗرج ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਫਟ ਗਏ।
ਯੈਰਾਸਨ੍ਵਿਕਲਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋऽਪਿ ਪ੍ਰਮृਤਾ ਯਥਾ 1.2.62.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ।
ਰੁਦਂਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਮੀਪੇ ਚਾਪ੍ਯਾਗਤਃ ਪ੍ਰੇਤਸਦ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਰੋਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਕਾਲੀਕਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ।
ਕਾਲਿਕਾऽਪਾਯਯਤ੍ਸ੍ਤਨ੍ਯਂ ਮਾ ਰੁਦੇਤਿ ਪ੍ਰਜਲ੍ਪਤੀ
ਕਾਲੀਕਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਇਆ, ਕਹਿੰਦੀ, 'ਰੋ ਨਾ,' ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਯੋऽਸੌ ਹਰਕਂਠਭਵਵਿषਾਦਾਸੀਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਧਰਃ
ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਹਰਾ ਦੇ ਗਲੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਸੀ।
ਬਾਲੋऽਪਿ ਬਾਲਰੂਪਂ ਤਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮੈਚ੍ਛਤ੍ਕृਤਕ੍ਰਿਹਯਾ:
ਉਹ ਬੱਚਾ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਕਾਲਿਕਾਯਾਃ ਸ਼ਂਕਮਾਨਾਃ ਪੁਨਰ੍ਭਯਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਕਾਲੀਕਾ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਏ।
ਅਸ੍ਤਿ ਚੇਦ੍ਭਵਤਾਂ ਭੀਤਿਰਨ੍ਯਾਨ੍ਸ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬਾਲਕਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੋਰ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿਆਂ।'
ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਨ੍ਬਾਲਰੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਬਾਲਰੂਪੀ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਨਾਂ ਭੂਰ੍ਲੋਕੇ ਵਾਸੋ ਵਃ ਪਾਲਨਂ ਤਥਾ
'ਚੌਦਾਂ ਦਿਨਾਂ ਲਈ, ਤੁਹਾਡਾ ਵਾਸ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ।'
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭਵਤਾਂ ਰਾਜਮਾषਤਂਦੁਲਮਿਸ਼੍ਰਕਾਃ
'ਤੁਹਾਡਾ ਭੋਗ ਰਾਜ ਮਾਸ ਅਤੇ ਚਾਵਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਤਸ੍ਯ ਤਨ੍ਨਿष੍ਫਲਂ ਭਾਵਿ ਭੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰੇਤੈਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ 1.2.62.
ਉਹ ਭੋਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਿਅਰਥ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਭੂਤ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥਾਸ੍ਥਾਨੇ ਨਿਰੂਪਿਤਾਃ
ਖੇਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹਨ।
ਆਰਾਧਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੇਨ ਪ੍ਰੀਤਾ ਭਵਂਤਿ ਤੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਪੂਜਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ੴਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਯ ਨਮਃ
ਓਮ ਕ੍ਸ਼ਾਂ, ਖੇਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਨੇਨਾਤ੍ਰ ਚਂਦਨਾਦਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਮਾषਤਣ੍ਡੁਲਮਿਸ਼੍ਰਕਾਸ਼੍ਚ ਚਤੁਃषष੍ਟਿਕृਤਭਾਗਾਨ੍ਵਟਕਾਨ੍ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਤਾਵਤ੍ਯੋ ਦੀਪਿਕਾਸ੍ਤਾਵਨ੍ਤਿ ਪਤ੍ਰਾਣਿ ਪੂਗਾਨਿ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮਹਾਸ੍ਤੁਤਿਮੇਤਾਂ ਜਪੇਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਸਮੱਗਰੀ, ਰਾਜ ਮਾਸ ਅਤੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਵਟੇ, ਚੌਂਸਠ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਉਤਨੀ ਹੀ ਦੀਵੇ, ਪੱਤੇ ਤੇ ਸੁਪਾਰੀ ਚੜਾ ਕੇ, ਦੰਡਵਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮਹਾ-ਸਤੁਤੀ ਜਪੋ।
ੴਊਰ੍ਧ੍ਵਕੇਸ਼ਾ ਵਿਰੂ ਪਾਕ੍ਸ਼ਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੇ ਘੋਰਰੂਪਿਣਃ
ਓਮ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਉੱਪਰ ਖੜੇ ਹਨ, ਅਜੀਬ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ—
ਅਹ੍ਵਰੋ ਹ੍ਯਾਪਕੁਮ੍ਭਸ਼੍ਚ ਇਡਾਚਾਰਸ੍ਤਥੈਵ ਯਃ
ਅਹਵਰਾ, ਆਪਕੁੰਭ ਅਤੇ ਇਡਾਚਾਰਾ—
ਸਿਦ੍ਧੇਯਸ਼੍ਚੈਵ ਵਲਿਕੋ ਨੀਲਪਾਦੇਕਦਂष੍ਟ੍ਰਿਕਃ
ਸਿਧੇਯਾ, ਵਲਿਕਾ, ਨੀਲਪਾਦ ਅਤੇ ਇਕ-ਦੰਸ਼ਟ੍ਰਿਕਾ—
ਊਰ੍ਧ੍ਵਪਾਦਃ ਕਮ੍ਬਲਸ਼੍ਚ ਖਂਜਨਃ ਖਰ ਏਵ ਚ
ਉੱਪਰ ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਕੰਬਲਾ, ਖੰਜਨਾ ਅਤੇ ਖਰਾ ਵੀ—
ਜਟਾਲੋਪ੍ਯਜਟਾਲਸ਼੍ਚ ਨੌਮਿ ਸ੍ਵਃਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਕਾਨ੍
ਜਟਾਲੋਪ ਅਤੇ ਜਟਾਲਾ—ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਖੇਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਠਂਠਂਕਣੋ ਜਂਬਰਸ਼੍ਚ ਸ੍ਫੁਲਿਂਗਾਸ੍ਯਸ੍ਤਡਿਦ੍ਰੁਚਿਃ 1.2.62.
ਠੰਠੰਕਣ, ਜੰਬਰਾ, ਚਿੰਗਾਰੀ ਵਰਗਾ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ—
ਫੇਤ੍ਕਾਰਕਾਰੀ ਪਂਚਾਸ੍ਯੋ ਬਰ੍ਬਰੀ ਭੀਮਰੂਪਵਾਨ੍
ਪਹੇਟਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਬਰਬਰੀ, ਤੇ ਭੀਮ ਰੂਪ ਵਾਲਾ—
ਰੌਰਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਲਂਬੋष੍ਠੋ ਵਣਿਜਃ ਸੁਜਟਾਲਿਕਃ
ਰੌਰਵਾ, ਲੰਬੋਠਾ, ਵਣਿਜਾ ਅਤੇ ਸੁਜਟਾਲਿਕਾ—
ਸਰ੍ਵਲਿਂਗੇषੁ ਹੁਂਕਾਰਃ ਸ੍ਮਸ਼ਾਨੇषੁ ਭਯਾਵਹਃ
ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ 'ਹੁੰ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਮਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣਾ—
ਏਕਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਕਰਾਲਵਦਨੋ ਨਿਸ਼ਿ
ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਰੱਖਤ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਰਾਲ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ—
ਚਤ੍ਵਰੇषੁ ਦੁਰਾਰੋਹਃ ਪਰ੍ਵਤੇ ਕੁਰਵਸ੍ਤਥਾ
ਚੌਕਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ ਔਖਾ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਕੁਰਵਾਂ ਵੀ—
ਰਸਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਰਸਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਯਜ੍ਞਵਾਟੇषੁ ਕੋਟਨਃ
ਰਸ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਰਸ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਯਜਨ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਟਨਾ—