ਯਦ੍ਵਾ ਤਿਰਸ਼੍ਚਾਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਾਂ ਚ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਜਾਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਵੀ,
ਨृਣਾਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਦੂਰੇ ਕੈਵਲ੍ਯਂ ਸ੍ਮਰਣੇਨ ਵਾ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਦੂਰੋਂ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਜਾਂ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਾਯ ਤੈਜਸੀ ਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸ੍ਥਾਵਰਾ ਮਮ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ
ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਤੇਜਸਵੀ ਮੂਰਤੀ ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਲਈ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯੁਗਾਤ੍ਯਯੇਪਿ ਨੈਨਂ ਤੁ ਮਜ੍ਜਯੇਯੁਰ੍ਮਹਾਬ੍ਧਯਃ
ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵੀ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਡੁਬਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਯਮਿਦਂ ਲਿਂਗਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃष੍ਵਪਿ ਨ ਜਾਤੁਚਿਤ੍
ਇਹ ਲਿੰਗ ਜੋਤ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਜੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਯਸ੍ਯਾਨੁਗ੍ਰਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਜਂਤੋ੍ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਰ ਸਂਭਵਃ 1.3.2.16.
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦਇਆ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਜੀਵ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਦੂਰਾਤ੍ਪ੍ਰਣਾਮੇਨ ਨਿਕਰ੍षਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍
ਦੂਰੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ, ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਨਾਲ,
ਅਤ੍ਰੈਵ ਨਿਯਤਂ ਵਾਸਾਃ ਸਂਭਵਂਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਇੱਥੇ ਹੀ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਵਾਸ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋਣਾਚਲਮਨਾਦृਤ੍ਯ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾਪਿ ਮੁਕ੍ਤਯੇ
ਸ਼ੋਣਾਚਲ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਥਾਂ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੌ ਵ੍ਯਜ੍ਞਾਪਯਤਾਂ ਦੇਵਂ ਦੂਰੀਭਵਦਹਂਕ੍ਰਿਯੌ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ, ਆਪਣੀ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਏ।
ਆਸ੍ਤਾਂ ਗਿਰਿਰਸੌ ਕਿਂ ਤੁ ਤੇਜੋ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਦੁਸ੍ਸਹਮ੍
ਉਹ ਪਹਾੜ ਤਾਂ ਰਹਿਣ ਦਿਓ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਅਤੋਯਮੁਤ੍ਤਮੋ ਰੁਦ੍ਰ ਤੇਜਃ ਸਾਮਾਨ੍ਯਸ਼ੈਲਵਤ੍
ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਇਹ ਕੋਈ ਆਮ ਪਹਾੜ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਦਿਵਿਆ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਵਿਵृਣੋਤਿ ਨਿਜਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਮृਦ੍ਧਯੇ
ਇਹ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰ੍ਮਦੋਪਿ ਨृਣਾਂ ਦੇਵ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿਸ੍ਤਵ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸੋਣਾ ਪਹਾੜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਯੋਪਤ੍ਯਕਾਯਾਂ ਤਦਦ੍ਯਾਰਭ੍ਯਾਸ੍ਮਦਰ੍ਥਨਾਤ੍
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਸਾਡੀ ਅਰਜ਼ੀ 'ਤੇ, ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ—
ਤਚ੍ਚਾਰੁਣਗਿਰੀਸ਼ਾਨਮਾਵਾਮਾਰਾਧਯਾਵਹੇ 1.3.2.16.
ਚਲੋ, ਇੱਥੇ ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੀਏ।
ਸਂਤ੍ਯਤ੍ਰ ਕੇਸ਼ਰਾਸ਼੍ਚੂਤਾ ਨਾਗਪੁਂਨਾਗਕੇਸਰਾਃ
ਇੱਥੇ ਕੇਸਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤ, ਆਮ, ਨਾਗ, ਪੁੰਨਾਗ ਤੇ ਕੇਸਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਸਨ੍ਨਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵ ਦਯਾਨਿਧੇ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਵਾਸ ਕਰ।
ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਚਿਤ੍ਤਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਨ੍ਨੌ ਦੇਵੇऽਪ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਸੇਦੁषਿ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਸਾਡਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਇੰਝ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰੇਃ ਪੂਰ੍ਵਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਸ ਏष ਭृਸ਼ਮੁਨ੍ਨਤਃ
ਸੋਣਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇਹ ਉੱਚਾ ਚੋਟੀ ਖੜੀ ਹੈ।
ਸਾਂਗਵੇਦਾ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸ਼ਿਵਾਗਮਾਃ
ਵੇਦਾਂ ਸਮੇਤ, ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ—
ਨਿਸ਼੍ਰੇਯਸਾਯ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਯੈਵ ਗੁਰੁਰੂਪਿਣਾ
ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੂੰ ਹੀ ਗੁਰੂ ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ—
ਤੇषੁ ਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਕੁਰ੍ਵਾਣੌ ਤ੍ਵਦੁਪਾਸਨਾਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੀਏ?
ਜਗਾਦ ਕਰੁਣਾਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਜਗਤੀਭृਤ੍ਸੁਤਾਪਤਿਃ
ਫਿਰ ਦਇਆ ਦਾ ਰੂਪ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਕਾਮਿਕੋਕ੍ਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਮਾਮਰ੍ਚਯਿਤੁਮਰ੍ਹਥਃ
ਤੁਸੀਂ ਕਾਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿਚ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ।
ਮੋਹਤੋ ਵਿਸ੍ਮृਤਾ ਮਨ੍ਯੇ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ੈਵਸਂਹਿਤਾ 1.3.2.16.
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ ਸੰਹਿਤਾ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹੋ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਤ੍ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗਂ ਕਿਮਪਿ ਮਂਗਲਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਲਿੰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਤਚ੍ਚਾਵਲੋਕ੍ਯ ਸਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯ੍ਯੌ ਮੁਕੁਨ੍ਦਕਮਲਾਸਨੌ
ਉਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੁਕੁੰਦ ਤੇ ਕਮਲਾਸਨ ਦੋਵੇਂ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਤਾਵਕਾਰਯਤਾਂ ਸ਼ੋਣਗਿਰਿਨਾਥਸ੍ਯ ਚਾਲਯਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਣਗਿਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ।
ਖਾਨਯਾਮਾਸਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰਃ ਕਿਮਪਿ ਪਾਵਨਮ੍
ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਖੋਦਿਆ।