ਦੇਵਿ ਕੋऽਪਿ ਯੁਵਾ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇष੍ਵਮਿਤਪ੍ਰਭਃ
'ਦੇਵੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨੌਜਵਾਨ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਤਿ ਚਮਕਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਹੈ—'
ਕਦਾਚਿਦ੍ਦੇਵਸਂਗਤ੍ਯਾ ਸਮਯੋ ਮੇऽਭਿਪੂਰ੍ਯਤੇ
'ਸ਼ਾਇਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਚਨਾਚ੍ਚੇਟੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਵੋਚਦ੍ਘਟੋਤ੍ਕਚਮ੍
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਾਸੀ ਘਟਉਤਕਚ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੈਵ ਤਤ੍ਰੋਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸ੍ਵਕਾਨੁਗਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਪਸ਼੍ਯਞ੍ਛੁਕਸਂਘਾਤਾਨ੍ਪਾਰਾਵਤਗਣਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਨੇ ਤੋਤਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਅਤੇ ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਰੂਪੇਣ ਵਯਸਃ ਚੈਵ ਰਤੇਰਪਿ ਰਤਿਂਕਰੀਮ੍
ਰੂਪ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਿਆਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਗਈ ਸੀ।
ਤਾਂ ਵਿਦ੍ਯੁਤਮਿਵੋਨ੍ਨਦ੍ਧਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੈਮਿਰਚਿਂਤਯਤ 1.2.60.
ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੈਮੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ।
ਨ੍ਯਾਯ੍ਯਮੇਤਤ੍ਕृਤੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨष੍ਟਾ ਯਤ੍ਕਾਮਿਨਾਂ ਗਣਾਃ
ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ਼ਕਬਾਜਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਕਾਮਿਨੀਨਾਂ ਕृਤੇ ਯੇषਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਗਣਨਾਤ੍ਰ ਕਾ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਨਿष੍ਠੁਰੇ ਵਜ੍ਰਹृਦਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਹਮਤਿਥਿਸ੍ਤਵ
ਕਠੋਰ ਦਿਲ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਹੈਡਂਬਿਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਾਮਕਟਂਕਟਾ
ਹੈਡਿੰਬਾ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੀ ਸੀ,
ਧਿਗਹਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਮਯਃ ਸ ਕृਤੋऽਭਵਤ੍
ਮੈਂ ਪਛਤਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ!
ਇਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤੀ ਸਾ ਭੈਮਿਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਭੀਮ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਥ ਕਾਮਯਸੇ ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਕਥਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੁਚ੍ਚਰ ਤਤੋऽਹਂ ਵਸ਼ਗਾ ਜਾਤਾ ਹਤੋ ਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਮਯਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਜਲਦੀ ਦੱਸ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਕੇ ਸੁੱਤ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਚਰਾਚਰਗੁਰੁਂ ਕृष੍ਣਮਾਰਬ੍ਧਵਾਨ੍ਕਥਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਚੈਕਾ ਸੁਤਾ ਜਜ੍ਞੇ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਮृਤਾऽਭਵਤ੍ 1.2.60.
ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਧੀ ਹੋਈ; ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮਰ ਚੁਕੀ ਸੀ।
ਸਾ ਯਦਾਭੂਦ੍ਯੌਵਨਗਾ ਵ੍ਯਂਜਿਤਾਵਯਵਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਵਾਨ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਦਿਸਣ ਲੱਗੇ,
ਤਦਾਸ੍ਯ ਕਾਮਲੁਲਿਤਮਾਲਾਨਂ ਪ੍ਰਜਹੌ ਮਨਃ
ਤਦ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੁਰਝਾਈ ਹੋਈਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਤਿਵੇਸ਼੍ਮਕਪੁਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾਨੀਯਾਤ੍ਰ ਪੋषਿਤਾ
ਤੂੰ ਪੜੋਸੀ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਕੇ ਪਾਲਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਚ ਮੇਨੇ ਚ ਤਤ੍ਤਥੈਵ ਵਚਸ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਮੰਨ ਲਈ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਸੁਤਾ ਜਜ੍ਞੇ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਦਨਰਾਸਭਾਤ੍ ਏਨਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਮਮ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਚੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਰਸ੍ਤਿ ਤੇ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਗਧੇ ਤੋਂ ਧੀ ਹੋਈ; ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਸਵਾਲ ਜਲਦੀ ਦੱਸ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਥਾ ਹੈ।
ਨ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਨਿਰ੍ਦ੍ਧਾਰਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕਥਂਚਨ
ਪਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਿਆ।
ਅਤਾਡਯਦ੍ਰੁਕ੍ਮਰਜ੍ਜੁਂ ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਦੋਲਕਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੱਸੀ ਤੇ ਝੂਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਾਇਆ।
ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਵਰਾਹਾਸ਼੍ਚ ਮਹਿषਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਮृਗਾਃ
ਸਿੰਘ, ਬਾਘ, ਸੂਰ, ਮਹਿਸ, ਤੇ ਚਿਤਰੇ ਹਿਰਣ,
ਅਵਾਦਯਨ੍ਨਖੌ ਭੈਮਿਃ ਕਨਿष੍ਠਾਂਗੁष੍ਠਜੌ ਹਸਨ੍ 1.2.60.
ਭੀਮ ਹੱਸਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ, ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਤੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤੈਰ੍ਮੌਰ੍ਵੀਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਸ੍ਮ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੋ ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਦ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸਨ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖਾ ਲਏ ਗਏ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਸਹਸਾ ਦੋਲਾਤ੍ਖਡ੍ਗਮਾਦਾਤੁਮੈਚ੍ਛਤ
ਉਹ ਝੂਲੇ 'ਚੋਂ ਅਚਾਨਕ ਉੱਠੀ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਫੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਕੇਸ਼ੇष੍ਵਾਦਾਯ ਸਵ੍ਯੇਨ ਪਾਣਿਨਾऽਪਾਤਯਦ੍ਭੁਵਿ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਕਰੇਣਾਸ੍ਯਾਸ਼੍ਛੇਤ੍ਤੁਮੈਚ੍ਛਤ ਨਾਸਿਕਾਮ੍
ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਹ ਉਸਦੀ ਨੱਕ ਕੱਟਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਪ੍ਰਸ਼੍ਨੇਨ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਬਲੇਨ ਨਾਥ ਤ੍ਰਿਧਾ ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਵਿਜਿਤਾ ਨਮਸ੍ਤੇ
ਪ੍ਰਸ਼ਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤੀ ਗਈ ਹਾਂ—ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ।