ਭਿਕ੍ਸ਼ੋਃ ਕਪਾਲਮਾਪੂਰ੍ਯ ਰੁਧਿਰੇਣਾਤ੍ਮਨੋ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਭਿਖਾਰੀ ਦੇ ਕਪਾਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਚੇਦਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਨੁਕਂਪਯਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤ੍ਰ-ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ।
ਨृਹਰਿਂ ਸ਼ਰਭਾਕਾਰਃ ਸਮਹਾਰ੍षੀਨ੍ਨ ਚੇਦ੍ਭਵਾਨ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਰਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸ਼ਰਭਾ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾ ਧਾਰਦੇ, ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਬਚਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਮਾਚਕृਕ੍ਸ਼ਃ ਕਲ੍ਪਾਬ੍ਧੌ ਕੈਵਰ੍ਤ੍ਤੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਕਚ੍ਛਪੌ
ਤੁਸੀਂ ਕਲਪ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਛੀ ਅਤੇ ਕਛੂਆ ਬਣ ਕੇ ਜਹਾਜ਼ੀ ਬਣੇ ਸੀ।
ਏਕੋਨੇ ਪਦ੍ਮਸਾਹਸ੍ਰੇ ਸ੍ਵਨੇਤ੍ਰੇਣ ਕृਤਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕੌਂ ਲੋਟਸ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਧੂਰ੍ਜਟਿਃ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਤृਤ੍ਵਂ ਪੁਨਰਸ੍ਯਾਭ੍ਯਮਨ੍ਯਤ ।। 1.3.2.16.
ਧੂਰਜਟੀ ਨੇ ਮੁੜ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਦਾ ਸੋਚਿਆ।
ਸਮਁਜ੍ਯਾਸੁ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਚ ਪੂਜਨਂ ਚਾਨੁਸ਼ਿष੍ਟਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏਆਂ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਤੰਤ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਗੁਰੁਂ ਸ੍ਮਰਤੋ ਮਾਮੇਵ ਜਾਗ੍ਰਤਂ ਸृष੍ਟਿਰਕ੍ਸ਼ਯੋਃ
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਗੁਰੂ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਰਚਨਾ-ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ,
ਇਹ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ੇ ਯੁਵਯੋਰ੍ਯਨ੍ਮਯਾਨੁਗ੍ਰਹਃ ਕृਤਃ
ਇੱਥੇ ਹੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਦਇਆ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ,
ਯੋਜਨਤ੍ਰਯਮਾਤ੍ਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨਿਵਸਤਾਂ ਨृਣਾਮ੍
ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ,
ਯਦ੍ਵਾ ਤਿਰਸ਼੍ਚਾਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਾਂ ਚ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਜਾਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਵੀ,
ਨृਣਾਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਦੂਰੇ ਕੈਵਲ੍ਯਂ ਸ੍ਮਰਣੇਨ ਵਾ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਦੂਰੋਂ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਜਾਂ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਾਯ ਤੈਜਸੀ ਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸ੍ਥਾਵਰਾ ਮਮ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ
ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਤੇਜਸਵੀ ਮੂਰਤੀ ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਲਈ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯੁਗਾਤ੍ਯਯੇਪਿ ਨੈਨਂ ਤੁ ਮਜ੍ਜਯੇਯੁਰ੍ਮਹਾਬ੍ਧਯਃ
ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵੀ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਡੁਬਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਯਮਿਦਂ ਲਿਂਗਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃष੍ਵਪਿ ਨ ਜਾਤੁਚਿਤ੍
ਇਹ ਲਿੰਗ ਜੋਤ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਜੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਯਸ੍ਯਾਨੁਗ੍ਰਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਜਂਤੋ੍ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਰ ਸਂਭਵਃ 1.3.2.16.
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦਇਆ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਜੀਵ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਦੂਰਾਤ੍ਪ੍ਰਣਾਮੇਨ ਨਿਕਰ੍षਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍
ਦੂਰੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ, ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਨਾਲ,
ਅਤ੍ਰੈਵ ਨਿਯਤਂ ਵਾਸਾਃ ਸਂਭਵਂਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਇੱਥੇ ਹੀ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਵਾਸ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋਣਾਚਲਮਨਾਦृਤ੍ਯ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾਪਿ ਮੁਕ੍ਤਯੇ
ਸ਼ੋਣਾਚਲ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਥਾਂ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੌ ਵ੍ਯਜ੍ਞਾਪਯਤਾਂ ਦੇਵਂ ਦੂਰੀਭਵਦਹਂਕ੍ਰਿਯੌ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ, ਆਪਣੀ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਏ।
ਆਸ੍ਤਾਂ ਗਿਰਿਰਸੌ ਕਿਂ ਤੁ ਤੇਜੋ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਦੁਸ੍ਸਹਮ੍
ਉਹ ਪਹਾੜ ਤਾਂ ਰਹਿਣ ਦਿਓ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਅਤੋਯਮੁਤ੍ਤਮੋ ਰੁਦ੍ਰ ਤੇਜਃ ਸਾਮਾਨ੍ਯਸ਼ੈਲਵਤ੍
ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਇਹ ਕੋਈ ਆਮ ਪਹਾੜ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਦਿਵਿਆ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਵਿਵृਣੋਤਿ ਨਿਜਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਮृਦ੍ਧਯੇ
ਇਹ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰ੍ਮਦੋਪਿ ਨृਣਾਂ ਦੇਵ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿਸ੍ਤਵ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸੋਣਾ ਪਹਾੜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਯੋਪਤ੍ਯਕਾਯਾਂ ਤਦਦ੍ਯਾਰਭ੍ਯਾਸ੍ਮਦਰ੍ਥਨਾਤ੍
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਸਾਡੀ ਅਰਜ਼ੀ 'ਤੇ, ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ—
ਤਚ੍ਚਾਰੁਣਗਿਰੀਸ਼ਾਨਮਾਵਾਮਾਰਾਧਯਾਵਹੇ 1.3.2.16.
ਚਲੋ, ਇੱਥੇ ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੀਏ।
ਸਂਤ੍ਯਤ੍ਰ ਕੇਸ਼ਰਾਸ਼੍ਚੂਤਾ ਨਾਗਪੁਂਨਾਗਕੇਸਰਾਃ
ਇੱਥੇ ਕੇਸਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤ, ਆਮ, ਨਾਗ, ਪੁੰਨਾਗ ਤੇ ਕੇਸਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਸਨ੍ਨਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵ ਦਯਾਨਿਧੇ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਵਾਸ ਕਰ।
ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਚਿਤ੍ਤਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਨ੍ਨੌ ਦੇਵੇऽਪ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਸੇਦੁषਿ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਸਾਡਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਇੰਝ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰੇਃ ਪੂਰ੍ਵਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਸ ਏष ਭृਸ਼ਮੁਨ੍ਨਤਃ
ਸੋਣਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇਹ ਉੱਚਾ ਚੋਟੀ ਖੜੀ ਹੈ।