ਤਾਂ ਤਤੋऽਹਂ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਖਡ੍ਗਖੇਟਕਧਾਰਿਣੀਮ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਖਡ੍ਗੇਨ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਬਾਣਾਨ੍ਮਮ ਸਾ ਚ ਮੁਰੋਃ ਸੁਤਾ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ—ਉਹ ਮੁਰਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।
ਸ ਚ ਮੋਹਸਮਾਵਿष੍ਟੋ ਗਰੁਡੋऽਭੂਦਚੇਤਨਃ 1.2.59.
ਗਰੁੜ, ਭੁਲਾਵੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚਕ੍ਰਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਯਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਣਾਜਿਰੇ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਚੱਕਰ ਉੱਪਰ ਉਠਿਆ ਵੇਖਿਆ,
ਨੈਨਾਂ ਹਂਤੁਂ ਭਵਾਨਰ੍ਹੋ ਰਕ੍ਸ਼ੈਤਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਰਖ।
ਬੁਦ੍ਧਿਰਪ੍ਰਤਿਮਾ ਚਾਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾ ਰਣੇ
ਉਸ ਦੀ ਅਕਲ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤਦਾ ਦੇਵੀਂ ਵਚਨਂ ਚਾਹਮਬ੍ਰਵਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਲਿਂਗ੍ਯ ਤਾਂ ਭਕ੍ਤਾਂ ਕਾਮਾਖ੍ਯਾ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਕਾਮਾਖਿਆ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਗਤ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸ਼ਕ੍ਯਃ ਕੇਨਾਪਿ ਸਮਰੇ ਮਾਧਵੋ ਰਣਦੁਰ੍ਜਯਃ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਵਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਜਿੱਤ ਹੈ।
ਅਪਿ ਵਾ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਃ ਪੁਤ੍ਰਿ ਨੈਨਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਕੁਤੋऽਨ੍ਯਕਃ
ਹੇ ਧੀਏ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਦਾ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ।
ਰਣਾਦਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਤਵੋਚਿਤਮਿਦਂ ਸ੍ਫੁਟਮ੍
ਇਸ ਜੰਗ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾ, ਇਹੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਂ ਭਦ੍ਰੇ ਸਮ੍ਮਾਨਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੱਸਰੇ ਵਾਂਗ ਆਦਰ ਦੇ।
ਜਾਤਸ੍ਯ ਹਿ ਧ੍ਰੁਵੋ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਧ੍ਰੁਵ ਜਨ੍ਮ ਮृਤਸ੍ਯ ਚ 1.2.59.
ਜੋ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਮਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਵੀ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ऋषੀਂਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਸੁਰਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰੈਵਿਦ੍ਯਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਪੁਰੁषਾਨ੍ਨृਪਾਂਸ਼੍ਚ
ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ, ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਰਾਜੇ—
ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯ ਏਵ ਹਿ ਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪਿਤੁਰਸ੍ਮਾਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦृਨਾਤ੍
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਹੋਈ, ਇਹ ਵਾਕਈ ਸਲਾਹੁਣਯੋਗ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕਾਮਾਖ੍ਯਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਾ ਚ ਕਾਮਕਟਂਕਟਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਮਾਖਿਆ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਕਾਮਕਟੰਕਟਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਮਹਂ ਸਾਸ਼ਿषਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਾਵੋਚਂ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦੇ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਆਖੀ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ।
ਮਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਚ ਭਗਦਤ੍ਤਃ ਕृਤੋ ਨृਪਃ
ਮੇਰੇ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਭਗਦੱਤ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਵਸਂਤੀ ਚਾਤ੍ਰ ਤਂ ਵੀਰਂ ਹੈਡਿਂਬਂ ਪਤਿਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਵੀਰ ਹੈਡਿੰਬ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗੀ।
ਸਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ਚ ਪੁਰੇ ਤਤ੍ਰ ਗਤੋऽਹਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸਦ੍ਮ ਚ
ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਗਈ, ਤੇ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਿਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਮੇषੋਚਿਤਾ ਦਾਰਾ ਹੈਡਂਬੇਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਸ਼ੁਭਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈਡਿੰਬ ਲਈ ਯੋਗ ਪਤਨੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ।
ਨ ਚ ਰੂਪਂ ਵਰ੍ਣਿਤਂ ਮੇ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਸ੍ਯੋਚਿਤਂ ਯਤਃ
ਪਰ ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵਰਣਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸਦੇ ਸੱਸਰੇ ਲਈ ਢੁੱਕਵਾਂ ਹੈ।
ਪੁਨਰੇਕਸ਼੍ਚ ਸਮਯਃ ਕृਤਸ੍ਤਂ ਸ਼ृਣੁ ਯਸ੍ਤਯਾ 1.2.59.
ਫੇਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ਰਤ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ—ਉਹ ਵੀ ਸੁਣ, ਜੋ ਉਸਨੇ ਰੱਖੀ।
ਯੋ ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਬਲਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ ਮੇ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯਾ ਜਯਾਰ੍ਥਮਗਮਂਸ੍ਤੇऽਪਿ ਜਿਤ੍ਵਾ ਹਤਾਸ੍ਤਯਾ
ਉਸਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਮੈਂ ਆਇਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ, ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਵਹ੍ਨੇਰਿਵ ਪ੍ਰਭਾਂ ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਪਤਂਗਾਨਾਂ ਸਮੁਚ੍ਚਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕਦੀ ਲੌ ਵਿੱਚ ਪਤੰਗਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਘਟੋਤ੍ਕਚੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਭਾਰ੍ਯਾਸ੍ਯ ਨਿਯਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਘਟੋਤਕਚ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਵੇਗਾ।
ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕਿਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਯਦਿ ਤਦ੍ਵਿषਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਜੇ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸ ਕੰਮ ਦਾ?
ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਂ ਭੈਮਸੇਨਿਂ ਕਥਂ ਕੇਵਲਸਾਹਸਾਤ੍
ਸਿਰਫ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ?
ਅਨ੍ਯਾ ਅਪਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਂਤਿ ਦੇਸ਼ੇ ਦੇਸ਼ੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਹਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਹਨ।