ਉਪਵਿष੍ਟਾਃ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਕਥਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਪृਥਗ੍ਵਿਧਾਃ
ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇऽਥ ਤਤ੍ਰਾਗਾਦ੍ਭੀਮਪੁਤ੍ਰੋ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਭੀਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਘਟੋਤਕਚ ਆ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਸਹਸਾ ਪੀਠਾਦਾਲਿਲਿਂਗੁਰ੍ਮੁਦਾ ਯੁਤਾਃ 1.2.59.
ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਸਾਸ਼ਿषਂ ਚ ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ੍ਵੋਤ੍ਸਂਗ ਉਪਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਸੀਸ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਕਾਲਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਸੁਖਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੁषੇ ਮਾਤੁਲਂ ਤਵ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਤੇਰਾ ਮਾਮਾ ਕੁਰੂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੇਵੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਗੋषੁ ਸਾਧੁषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹੇਡਂਬਸ੍ਯ ਵਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਯੇ ਸੈਨ੍ਯਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਹੇਡੰਬਾ ਦਾ ਸਾਰਾ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉਸਦੇ ਅਧੀਨ ਸੀ।
ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨਂਦਤਿ ਤੇ ਮਾਤਾ ਭृਸ਼ਂ ਨਃ ਪ੍ਰਿਯਕਾਰਿਣੀ
ਕੀ ਤੇਰੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ?
ਇਤਿ ਪृष੍ਟੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜ੍ਞਾ ਸ੍ਮਯਨ੍ਹੈਡਂਬਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਹੈਡੰਬਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ਼ਾਸਨੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਦੁष੍ਟਾਨ੍ਨਿਘ੍ਨਂਸ਼੍ਚਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਸ ਰਾਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਾਮੁਵਾਚ ਸਦਾ ਪੁਤ੍ਰ ਪਿਤॄਣਾਂ ਭਕ੍ਤਿਕृਦ੍ਭਵ
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, 'ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਰ।'
ਪ੍ਰਣਾਮਾਯੈਵ ਭਵਤਾਂ ਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਹ੍ਵੇਣ ਚੇਤਸਾ ਭਵਦ੍ਭਿਰਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਫਲਂ ਯਸ੍ਮਾਦਿਦਂ ਮਹਤ੍
ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਲ ਹੈ।
ਯਦਾਜ੍ਞਾਪਾਲਨਂ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਚਰੇਤ੍ 1.2.59.
ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍ ਪੁਤ੍ਰਮਾਨਂਦਾਸ਼੍ਰੁਃ ਸਗਦ੍ਗਦਮ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਤੇ ਰੁਕ ਰੁਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਨੋ ਭਕ੍ਤਿਕਾਰੀ ਸਹਾਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਰ੍ਤਸੇ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਭਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਸਹਾਈ ਵੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦਰ੍ਥਂ ਚ ਹੈਡਂਬੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨਿਚ੍ਛਂਤਿ ਸਾਧਵਃ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਹੈਡੰਬਾ, ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਯਾਦृਸ਼ੀ ਮਾਤਾ ਤਾਦृਸ਼ਸ੍ਤਨਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹੋ ਸੁਦੁष੍ਕਰਂ ਦੇਵੀ ਕੁਰੁਤੇ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਾ ਵਧੂਃ
ਵਾਹ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਵਧੂ ਨੇ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਨੂਨਂ ਕਾਮੇਨ ਭੋਗੈਰ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਯਂ ਵਧ੍ਵਾ ਨ ਮੇ ਮਨਾਕ੍
ਸੱਚਮੁਚ, ਮੇਰੀ ਵਧੂ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਰਸ-ਵਿਲਾਸ ਦੀ ਲੋਭ।
ਦੁष੍ਕੁਲੀਨਾਪਿ ਯਾ ਭਕ੍ਤਾ ਸੂਤੇऽਪਤ੍ਯਂ ਚ ਭਕ੍ਤਿਮਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਨੀਚ ਕੁਲ ਦੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਭਕਤੀ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬਹੂਨਿ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਤਾਨਿ ਵਦਨ੍ਨृਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਅਨੇਕ ਵਾਕ ਆਖੇ।
ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਜਾਨਾਸਿ ਯਥਾ ਭੀਮਾਦਭੂਦਯਮ੍
ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਭੀਮ ਉਸ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ।
ਅष੍ਟਾਨਾਂ ਦੇਵਯੋਨੀਨਾਂ ਯਤੋ ਜਨ੍ਮ ਚ ਯੌਵਨਮ੍ ।। 1.2.59.
ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਅੱਠ ਦੇਵੀ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਹੋਈ।
ਤਦਸ੍ਯੋਚਿਤਦਾਰਾਰ੍ਥੇ ਸਦਾ ਚਿਂਤਾਸ੍ਤਿ ਕृष੍ਣ ਮੇ
ਇਸ ਲਈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਵਧੂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ਕृष੍ਣਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਤ੍ਰਿਲੋਕੀਮਪਿ ਵੇਤ੍ਸਿ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਦਾਂਤਰਿਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹੀ ਵਾਕ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਆਖਿਆ।
ਅਸ੍ਤਿ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦਾਰਾਨਸ੍ਯੋਚਿਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਇਕ ਸੁਹਾਗਣ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸਾ ਚ ਪੁਤ੍ਰੀ ਮੁਰੋਃ ਪਾਰ੍ਥ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਃ
ਉਹ ਕੁੜੀ ਮੁਰਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਅਜੀਬ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੈਤ ਸੀ।
ਸ ਚ ਮੇ ਨਿਹਤੋ ਘੋਰਃ ਪਾਸ਼ਦੁਰ੍ਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਮੁਰਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਜਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਕਿਲੇ ਸਮੇਤ ਸੀ, ਮੈਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਹਤੇ ਮੁਰੌ ਦੈਤ੍ਯੇ ਮਯਾ ਤਸ੍ਯ ਸੁਤਾਵ੍ਰਜਤ੍
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮੁਰਾ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ।