ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਨਾਨਾਰੂਪੈਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦਿਦਂ ਵਰ੍ਣਿਤਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਮਹਤ੍ 1.2.58.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਸृष੍ਟੋ ਨਾਰਦਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍
ਨਾਰਦ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ।
ਮਹਨ੍ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਤੁਲਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਹਰ੍षਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਵੱਡੀ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪੁਨਰ੍ਯਤ੍ਸਿਦ੍ਧਲਿਂਗਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਕੀਰ੍ਤਨੇ
ਸਿਧ ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਸਿਫਤ ਫਿਰ ਦੁਹਰਾਈ ਗਈ।
ਵਿਜਯੋਨਾਮ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਸਾਹਾਯ੍ਯਾਚ੍ਚਂਡਿਲਸ੍ਯ ਚ
ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ 'ਵਿਜਯ' ਨਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਚੰਡਿਲਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਕਥਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਸਿਦ੍ਧਮਾਤੁਃ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਧ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਿਆ।
ਸਤਾਂ ਚਰਿਤ੍ਰਸ਼੍ਰਵਣੇ ਕੌਤੁਕਂ ਕਸ੍ਯ ਨੋ ਭਵੇਤ੍
ਚੰਗਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ ਕੌਣ ਉਤਸੁਕ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ?
ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਮੁਖਾਤ੍ਕਥਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚਾਤ੍ਰ ਵਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਮੈਂ ਦਵੈਪਾਯਨ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਸੀ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦਿਂਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਨ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਿਆ।
ਉਪਵਿष੍ਟਾਃ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਕਥਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਪृਥਗ੍ਵਿਧਾਃ
ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇऽਥ ਤਤ੍ਰਾਗਾਦ੍ਭੀਮਪੁਤ੍ਰੋ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਭੀਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਘਟੋਤਕਚ ਆ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਸਹਸਾ ਪੀਠਾਦਾਲਿਲਿਂਗੁਰ੍ਮੁਦਾ ਯੁਤਾਃ 1.2.59.
ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਸਾਸ਼ਿषਂ ਚ ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ੍ਵੋਤ੍ਸਂਗ ਉਪਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਸੀਸ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਕਾਲਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਸੁਖਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੁषੇ ਮਾਤੁਲਂ ਤਵ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਤੇਰਾ ਮਾਮਾ ਕੁਰੂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੇਵੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਗੋषੁ ਸਾਧੁषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹੇਡਂਬਸ੍ਯ ਵਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਯੇ ਸੈਨ੍ਯਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਹੇਡੰਬਾ ਦਾ ਸਾਰਾ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉਸਦੇ ਅਧੀਨ ਸੀ।
ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨਂਦਤਿ ਤੇ ਮਾਤਾ ਭृਸ਼ਂ ਨਃ ਪ੍ਰਿਯਕਾਰਿਣੀ
ਕੀ ਤੇਰੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ?
ਇਤਿ ਪृष੍ਟੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜ੍ਞਾ ਸ੍ਮਯਨ੍ਹੈਡਂਬਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਹੈਡੰਬਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ਼ਾਸਨੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਦੁष੍ਟਾਨ੍ਨਿਘ੍ਨਂਸ਼੍ਚਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਸ ਰਾਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਾਮੁਵਾਚ ਸਦਾ ਪੁਤ੍ਰ ਪਿਤॄਣਾਂ ਭਕ੍ਤਿਕृਦ੍ਭਵ
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, 'ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਰ।'
ਪ੍ਰਣਾਮਾਯੈਵ ਭਵਤਾਂ ਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਹ੍ਵੇਣ ਚੇਤਸਾ ਭਵਦ੍ਭਿਰਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਫਲਂ ਯਸ੍ਮਾਦਿਦਂ ਮਹਤ੍
ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਲ ਹੈ।
ਯਦਾਜ੍ਞਾਪਾਲਨਂ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਚਰੇਤ੍ 1.2.59.
ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍ ਪੁਤ੍ਰਮਾਨਂਦਾਸ਼੍ਰੁਃ ਸਗਦ੍ਗਦਮ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਤੇ ਰੁਕ ਰੁਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਨੋ ਭਕ੍ਤਿਕਾਰੀ ਸਹਾਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਰ੍ਤਸੇ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਭਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਸਹਾਈ ਵੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦਰ੍ਥਂ ਚ ਹੈਡਂਬੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨਿਚ੍ਛਂਤਿ ਸਾਧਵਃ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਹੈਡੰਬਾ, ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਯਾਦृਸ਼ੀ ਮਾਤਾ ਤਾਦृਸ਼ਸ੍ਤਨਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹੋ ਸੁਦੁष੍ਕਰਂ ਦੇਵੀ ਕੁਰੁਤੇ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਾ ਵਧੂਃ
ਵਾਹ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਵਧੂ ਨੇ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਨੂਨਂ ਕਾਮੇਨ ਭੋਗੈਰ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਯਂ ਵਧ੍ਵਾ ਨ ਮੇ ਮਨਾਕ੍
ਸੱਚਮੁਚ, ਮੇਰੀ ਵਧੂ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਰਸ-ਵਿਲਾਸ ਦੀ ਲੋਭ।
ਦੁष੍ਕੁਲੀਨਾਪਿ ਯਾ ਭਕ੍ਤਾ ਸੂਤੇऽਪਤ੍ਯਂ ਚ ਭਕ੍ਤਿਮਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਨੀਚ ਕੁਲ ਦੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਭਕਤੀ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।