ਪੁष੍ਕਰਾਦਧਿਕਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਂਨਾਮ ਫਾਲ੍ਗੁਨ
ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਦਾ ਤੀਰਥ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਦਾਨਂ ਚੈਵ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਥੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਯਂਤਿ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਥੇ ਪਿਤਰ ਇੰਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗਂਗਾਦਿਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ 1.2.56.
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਰ੍ਥ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਮੋਖਸ਼ ਲਿੰਗ ਦੀ ਅਚੰਭੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ।
ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹਰਮ੍
ਇੱਥੇ ਮੋਖਸ਼ੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਦਾ ਵਧੀਆ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਲੋਕਕਰ੍ਤਾਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ,
ਕੂਪੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਨਾਥਸ੍ਯ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰੇਤਮੁਕ੍ਤਯੇ
ਇਸ ਮੋਖਸ਼ਨਾਥ ਦੇ ਕੁਆਂ ਵਿਚ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ,
ਕੂਪੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਿਲਪਿਣ੍ਡਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਕੁਆਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕੁਲੇ ਨ ਜਾਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇਤਃ ਪਾਰ੍ਥ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਉਸਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਮੁੜ ਕੋਈ ਪ੍ਰੇਤ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਜਯਾਦਿਤ੍ਯਕੂਪਵਰੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਜੈਅਦਿਤਯ ਦੇ ਵਧੀਆ ਕੁਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ,
ਇਦਂ ਮਯਾ ਪਾਰ੍ਥ ਤਵ ਪ੍ਰਣੀਤਂ ਗੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮਾਸਯੋਗਾਤ੍
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇਹ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪ੍ਰਥਮੇ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਖਂਡੇ ਕੌਮਾਰਿਕਾਖਂਡੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼੍ਵਰਮੋਕ੍ਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰ ਗਰ੍ਭਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ षਟ੍ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸੰਖਿਆ ਵਾਲੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਖੰਡ ਦੇ ਕੌਮਾਰਿਕਾ ਭਾਗ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮੇਸ਼ਵਰ, ਮੋਖਸ਼ੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਗਰਭੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਛਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਮਹੀਨਗਰਕੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨਗਰ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਕੇਦਾਰਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਥੇ ਕੇਦਾਰ ਨਾਂ ਦਾ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਤ੍ਰਿਕੁਣ੍ਡੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਮਾਤੁਃ ਸ੍ਤਨ੍ਯਂ ਪੁਨਰ੍ਨੈਵ ਸ ਪਿਬੇਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਤਸ੍ਥੌ ਮਹੀਨਗਰਕੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨਗਰ ਵਿਚ ਟਿਕ ਗਿਆ।
ਜਯਾਦਿਤ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੈਅਦਿੱਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤੇषਾਂ ਵਂਸ਼ਨਾਸ਼ੋऽਸ੍ਤਿ ਜਯਾਦਿਤ੍ਯਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਜੈਅਦਿੱਤ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਆਖ੍ਯਾਨਂ ਸਕਲਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪ੍ਰਥਮੇ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਖਣ੍ਡੇ ਕੌਮਾਰਿਕਾਖਂਡੇ ਨੀਲਕਂਠਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਠੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਭਾਗ, ਕੌਮਾਰਿਕਾ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਨੀਲਕੰਠ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੇਖਾਉਂਦੇ ਸਤਾਵੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ਨੈਵ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਸਂਸ੍ਤੁਤਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੇਹੱਦ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ृਣੁ ਪਾਂਡਵ ਸ਼ਾਪੇਨ ਗੁਪ੍ਤਮਾਸੀਦਿਦਂ ਯਥਾ
ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਸੁਣ ਕਿ ਇਹ ਸਬ ਕੁਝ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਿਵੇਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪੁਰਾ ਨਿਮਿਤ੍ਤੇ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਧਿਦੈਵਤਾਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਉੱਤੇ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤੇ—
ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਸਸ੍ਯ ਨਿਮਿषਸ੍ਯਾਰ੍ਬੁਦਸ੍ਯ ਚ
ਪੁਸ਼ਕਰ, ਪ੍ਰਭਾਸ, ਨਿਮਿਸ਼ ਅਤੇ ਅਰਬੁਦਾ ਦੇ—
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਪਥਸ੍ਯ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯ ਫਲ੍ਗੁਤੀਰ੍ਥਂ ਸ੍ਯ ਚਾਪਿ ਯਾਃ
ਵਸਤ੍ਰਾਪਥ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਅਤੇ ਫਲਗੂ ਤੀਰਥ ਦੇ ਵੀ—
ਸਿਂਧੁਸਾਗਰਯੋਗਸ੍ਯ ਮਹੀਸਾਗਰਕਸ੍ਯ ਚ
ਸਿੰਧੁ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ, ਅਤੇ ਮਹੀਸਾਗਰ ਦੇ ਵੀ—
ਗਂਗਾਰੇਵਾਮੁਖੀਨਾਂ ਤੁ ਨਦੀਨਾਮਧਿਦੇਵਤਾਃ
ਗੰਗਾ, ਰੇਵਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤੇ ਵੀ—
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਘਸ਼ੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੈष੍ਠ੍ਯ ਜ੍ਞਾਨਾਯ ਚਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ, ਟੋਲੀਆਂ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਜਾਣਨ ਲਈ—