ਯਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਿਨੇ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਦਿਨੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚਤਿ ਲਿਂਗਮੇਤਨ੍
ਜੋ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੀ ਕਾਲੀ ਚੌਦਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਮਹੋਪਕਾਰੇਣ ਵਿਮੁਕ੍ਤਪਾਪਃ ਸ ਯਾਤਿ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਸ ਗੌਤਮੋ ਮੁਨਿਃ
ਇਸ ਵੱਡੇ ਉਪਕਾਰ ਨਾਲ ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਗੌਤਮ ਮੁਨੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਮਯਾ ਪਾਰ੍ਥ ਤਵ ਪ੍ਰਣੀਤਂ ਗੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮਾਸਯੋਗਾਤ੍
ਪਾਰਥ, ਇਹ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੌਤਮਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਗੌਤਮ ਦੀ ਇਹ ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਾਜਪੇਯਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਦਾ ਤੁ ਪੁਰਾ ਪਾਰ੍ਥ ਸृष੍ਟਿ ਕਾਮੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਪਾਰਥ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ—
ਤਪਸਾ ਤੇਨ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਤਿਸ਼ਂਕਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਸ਼ੰਕਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ਹृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਫਿਰ, ਪਿਤਾਮਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਆਨੰਦਿਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਚਖਾਨ ਚ ਸਰਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਰਃ ਸ਼ੁਭਮ
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਖੋਦਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬ੍ਰਹਮਸਰ ਸੀ।
ਅਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਵੈ ਵਿਭੁਃ
ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਪੁष੍ਕਰਾਦਧਿਕਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਂਨਾਮ ਫਾਲ੍ਗੁਨ
ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਦਾ ਤੀਰਥ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਦਾਨਂ ਚੈਵ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਥੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਯਂਤਿ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਥੇ ਪਿਤਰ ਇੰਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗਂਗਾਦਿਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ 1.2.56.
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਰ੍ਥ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਮੋਖਸ਼ ਲਿੰਗ ਦੀ ਅਚੰਭੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ।
ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹਰਮ੍
ਇੱਥੇ ਮੋਖਸ਼ੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਦਾ ਵਧੀਆ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਲੋਕਕਰ੍ਤਾਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ,
ਕੂਪੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਨਾਥਸ੍ਯ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰੇਤਮੁਕ੍ਤਯੇ
ਇਸ ਮੋਖਸ਼ਨਾਥ ਦੇ ਕੁਆਂ ਵਿਚ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ,
ਕੂਪੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਿਲਪਿਣ੍ਡਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਕੁਆਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕੁਲੇ ਨ ਜਾਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇਤਃ ਪਾਰ੍ਥ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਉਸਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਮੁੜ ਕੋਈ ਪ੍ਰੇਤ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਜਯਾਦਿਤ੍ਯਕੂਪਵਰੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਜੈਅਦਿਤਯ ਦੇ ਵਧੀਆ ਕੁਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ,
ਇਦਂ ਮਯਾ ਪਾਰ੍ਥ ਤਵ ਪ੍ਰਣੀਤਂ ਗੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮਾਸਯੋਗਾਤ੍
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇਹ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪ੍ਰਥਮੇ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਖਂਡੇ ਕੌਮਾਰਿਕਾਖਂਡੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼੍ਵਰਮੋਕ੍ਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰ ਗਰ੍ਭਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ षਟ੍ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸੰਖਿਆ ਵਾਲੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਖੰਡ ਦੇ ਕੌਮਾਰਿਕਾ ਭਾਗ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮੇਸ਼ਵਰ, ਮੋਖਸ਼ੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਗਰਭੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਛਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਮਹੀਨਗਰਕੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨਗਰ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਕੇਦਾਰਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਥੇ ਕੇਦਾਰ ਨਾਂ ਦਾ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਤ੍ਰਿਕੁਣ੍ਡੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਮਾਤੁਃ ਸ੍ਤਨ੍ਯਂ ਪੁਨਰ੍ਨੈਵ ਸ ਪਿਬੇਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਤਸ੍ਥੌ ਮਹੀਨਗਰਕੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨਗਰ ਵਿਚ ਟਿਕ ਗਿਆ।
ਜਯਾਦਿਤ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੈਅਦਿੱਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤੇषਾਂ ਵਂਸ਼ਨਾਸ਼ੋऽਸ੍ਤਿ ਜਯਾਦਿਤ੍ਯਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਜੈਅਦਿੱਤ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।