ਤृਤੀਯ ਏष ਮਂਤੁਰਪ੍ਯਹੋ ਕਥਂ ਨੁ ਸਹ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਤੀਜੀ ਵਾਰੀ ਹੈ ਜੋ ਤੂੰ ਬੋਲਿਆ—ਹਾਏ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਸਹਿਣਯੋਗ ਹੈ?
ਅਯਂ ਚ ਕੇਤਕਚ੍ਛਦੋ ਯਦਾਪ ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਜਦ ਇਹ, ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ—
ਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵੈਵਮੇਤੌ ਗਿਰਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਮਭਾषਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਗਿਰਿਸ਼ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਨਨੁ ਤ੍ਵਮਂਗਾਨ੍ਮੇ ਜਾਤਸ੍ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੋऽਸਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਤਵ ਗੁਣ ਖਾਸ ਹੈ।
ਨ ਤਵਾਤਃ ਪਰਂ ਜਾਤੁ ਭਕ੍ਤਿਹਾਨਿਰ੍ਭਵੇਨ੍ਮਯਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਗਤੀ ਕਦੇ ਵੀ ਘਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਇਤ੍ਯਨੁਗ੍ਰਹਕृਤਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਂ ਭਕ੍ਤਿਭਾਜਿ ਨਿਰਹਂਕ੍ਰਿਯੇ ਹਰੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਨਿਰਹੰਕਾਰ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕੀਤੀ।
ਵਿਨਾ ਭਾਯੈਕ੍ਯਸੁਲਭਂ ਭਵਦੀਯਮਨੁਗ੍ਰਹਮ੍
ਡਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਅਕਰ੍ਤृਕਾਣਿ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਤੇ ਨਿਰਤ੍ਯਯਮ੍
ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਤੇਰੀ ਹਕੂਮਤ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਕੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕੋऽਹਮੇਤੇ ਵਾ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾ ਵਾਸਵਾਦਯਃ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਕੌਣ ਹੈ? ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ? ਇਹ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹਨ?
ਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਨਾਥ ਪਸ਼ਵੋ ਵਯਮਪ੍ਯਮੀ
ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਤੂੰ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਤੇਰੇ ਪਸ਼ੂ ਹਾਂ।
षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਰੂਪਸ੍ਤ੍ਵਮਭਿਤਸ਼੍ਚਾਭਿਵਰ੍ਤ੍ਤਸੇ
ਤੂੰ ਛਬੀਸ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈਂ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ।
ਕਿਰਾਤਃ ਕਿਲ ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਾਰਮੇਯੈਃ ਕਿਲਾਗਮੈਃ
ਸਚਮੁਚ, ਤੂੰ ਹੀ ਵਣਜਾਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰਮੇਯਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵ ਦਕ੍ਸ਼ਾਧ੍ਵਰੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਰਿਭਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਵਿਰਭਦਰ ਨੇ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਵ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੂਪਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਦਾਹਿਨਃ
ਤੇਰੇ ਕਾਲ-ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਕृਤਾਪਰਾਧਃ ਸ਼ੂਲੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਦੀਰ੍ਣੋ ਜਲਂਧਰਃ
ਜਲੰਧਰ ਨੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ।
ਅਧਾਰਯਿष੍ਯਤ੍ਕਣ੍ਠੇਨ ਕਾਲਕੂਟਂ ਨ ਚੇਦ੍ਭਵਾਨ੍ 1.3.2.16.
ਜੇ ਤੂੰ ਕਾਲਕੂਟ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰੱਖਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਸਹਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਦੇਵਦਾਰੁਵਨੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮੁਨੀਨ੍ਕੇਵਲਕਰ੍ਮਠਾਨ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਉਹ ਮੁਨੀ ਜੋ ਕੇਵਲ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿਆ।
ਅਂਘ੍ਰਿਣਾਕ੍ਰਾਂਤਵਾਨ੍ਨੋ ਚੇਦਤ੍ਯੁਗ੍ਰਾਂ ਤ੍ਵਮਪਸ੍ਮृਤਿਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਭਿਆਨਕ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ।
ਅਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼੍ਵਰਂ ਰੂਪਂ ਤ੍ਵਯਾ ਚੇਨ੍ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਦਾ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਇਆ, ਤਾਂ—
ਭਵਤਾ ਸ੍ਤਂਭਿਤਃ ਸ਼ਮ੍ਭੋ ਸਂਰਂਭਾਜ੍ਜਂਭਜਿਦ੍ਭੁਜਃ
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ੋਃ ਕਪਾਲਮਾਪੂਰ੍ਯ ਰੁਧਿਰੇਣਾਤ੍ਮਨੋ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਭਿਖਾਰੀ ਦੇ ਕਪਾਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਚੇਦਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਨੁਕਂਪਯਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤ੍ਰ-ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ।
ਨृਹਰਿਂ ਸ਼ਰਭਾਕਾਰਃ ਸਮਹਾਰ੍षੀਨ੍ਨ ਚੇਦ੍ਭਵਾਨ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਰਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸ਼ਰਭਾ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾ ਧਾਰਦੇ, ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਬਚਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਮਾਚਕृਕ੍ਸ਼ਃ ਕਲ੍ਪਾਬ੍ਧੌ ਕੈਵਰ੍ਤ੍ਤੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਕਚ੍ਛਪੌ
ਤੁਸੀਂ ਕਲਪ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਛੀ ਅਤੇ ਕਛੂਆ ਬਣ ਕੇ ਜਹਾਜ਼ੀ ਬਣੇ ਸੀ।
ਏਕੋਨੇ ਪਦ੍ਮਸਾਹਸ੍ਰੇ ਸ੍ਵਨੇਤ੍ਰੇਣ ਕृਤਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕੌਂ ਲੋਟਸ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਧੂਰ੍ਜਟਿਃ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਤृਤ੍ਵਂ ਪੁਨਰਸ੍ਯਾਭ੍ਯਮਨ੍ਯਤ ।। 1.3.2.16.
ਧੂਰਜਟੀ ਨੇ ਮੁੜ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਦਾ ਸੋਚਿਆ।
ਸਮਁਜ੍ਯਾਸੁ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਚ ਪੂਜਨਂ ਚਾਨੁਸ਼ਿष੍ਟਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏਆਂ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਤੰਤ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਗੁਰੁਂ ਸ੍ਮਰਤੋ ਮਾਮੇਵ ਜਾਗ੍ਰਤਂ ਸृष੍ਟਿਰਕ੍ਸ਼ਯੋਃ
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਗੁਰੂ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਰਚਨਾ-ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ,
ਇਹ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ੇ ਯੁਵਯੋਰ੍ਯਨ੍ਮਯਾਨੁਗ੍ਰਹਃ ਕृਤਃ
ਇੱਥੇ ਹੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਦਇਆ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ,
ਯੋਜਨਤ੍ਰਯਮਾਤ੍ਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨਿਵਸਤਾਂ ਨृਣਾਮ੍
ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ,