ਪਰ੍ਵਤਾਦਿਮਹਾਭਾਰਵਹਨਂ ਲੀਲਯੈਵ ਚ
ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਭਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਚੁੱਕ ਲੈਣਾ।
ਅਂਗੁਲ੍ਯਗ੍ਰਨਿਪਾਤੇਨ ਭੂਮੇਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਕਮ੍ਪਨਮ੍
ਉਂਗਲ ਦੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਕੰਪਾ ਦੇਣਾ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯष੍ਟਾਵੇਤਾਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਚੌਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਇਹ ਅੱਠ, ਇਹ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਨ।
ਛਾਯਾਵਿਹੀਨਨਿष੍ਪਤ੍ਤਿਰਿਂਦ੍ਰਿਯਾਣਾਮਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਪਰਛਾਂਵੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਤਾ।
ਦੂਰੇ ਚ ਸ਼ਬ੍ਦਗ੍ਰਹਣਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਬ੍ਦਾਵਗਾਹਨਮ੍
ਦੂਰ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਣਾ।
ਅष੍ਟੌ ਵਾਤਾਤ੍ਮਿਕਾਸ਼੍ਚੈਨ੍ਦ੍ਰੇ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਪਿ ਪੂਰ੍ਵਕਾਃ
ਅੱਠ ਵਾਤ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਬਤੀ ਹੋਰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਾਭਿਭਵਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਗੁਹ੍ਯਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਸੋਮਲੋਕੇ ਸ੍ਮृਤਾਸ੍ਤ੍ਵਿਮਾਃ 1.2.55.
ਚਾਲੀ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਇਹ, ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤ ਪ੍ਰਸਾਦਤ੍ਵਂ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲਜਯਸ੍ਤਥਾ
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ।
ਆਕਾਰੇਣ ਜਗਤ੍ਸष੍ਟਿਸ੍ਤਥਾਨੁਗ੍ਰਹ ਏਵ ਚ
ਆਕਾਰ ਰਾਹੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣਾ।
ਅਸਾਦृਸ਼੍ਯਮਿਦਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਵੱਖਰੀ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਰਵਾਣ ਵੱਖ-ਵੱਖ।
षਟ੍ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਥਾ ਪੂਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਤੁਃषष੍ਟਿਰਿਮੇ ਗੁਣਾਃ
ਛਪੰਜ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਚੌਹਠ, ਇਹ ਗੁਣ ਹਨ।
ਜੀਵਤੋ ਦੇਹਭੇਦੇ ਵਾ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਸ਼੍ਚੈਤਾਸ੍ਤੁ ਯੋਗਿਨਾਮ੍
ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ 'ਤੇ, ਇਹ ਸਿੱਧੀਆਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤਾਨ੍ਗੁਣਾਨ੍ਨਿਰਾਕृਤ੍ਯ ਯੁਞ੍ਜਤੋ ਯੋਗਿਨਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਯੋਗੀ ਇਹ ਗੁਣ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਹ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਣਿਮਾ ਲਘਿਮਾ ਚੈਵ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰੇਵ ਚ
ਸੂਖਮਤਾ, ਹਲਕਾਪਣ, ਵੱਡਾਪਣ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ—
ਯਤ੍ਰ ਕਾਮਾਵਸਾਯਿਤ੍ਵਂ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਪਦਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਇੱਛਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਜੋ ਮਹਾਂ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ—
ਮਹਿਮਾ ਸ਼ੇषਪੂਜ੍ਯਤ੍ਵਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ਨਾਪ੍ਰਾਪ੍ਯਮਸ੍ਯ ਯਤ੍
ਵੱਡਾਪਣ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਵਸ਼ਿਤ੍ਵਾਦ੍ਵਸ਼ਿਤਾ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਮੀ ਸਿਦ੍ਧਿਰੁਤ੍ਤਮਾ 1.2.55.
ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਕਰਕੇ, ਸੱਤਵੀਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ 'ਵਸ਼' ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਐਸ਼੍ਵਰਂ ਪਦਮਾਪ੍ਤਸ੍ਯ ਭਵਂਤ੍ਯੇਤਾਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਜੋ ਇਸ਼ਵਰੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਸਿਧੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏष ਮੁਕ੍ਤ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਯ ਏਵਂ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵਂ ਸਾਤ੍ਮ੍ਯਮਭ੍ਯੇਤਿ ਯੋਗਿਨਾਮਾਤ੍ਮਾ ਪਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪਰਮ-ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰੋਪਮਾਂ ਵ੍ਯਾਹਰਂਤਿ ਯੋਗਾਰ੍ਥਂ ਯੋਗਿਨੋऽ ਮਲਾਃ
ਇੱਥੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਯੋਗੀ ਯੋਗ ਲਈ ਇੱਕ ਉਪਮਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਮੁਤ੍ਸृਜਤਿ ਨੈਕਃ ਸਨ੍ਨੁਪਮਾ ਸਾਸ੍ਤਿ ਯੋਗਿਨਃ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਯੋਗੀ ਲਈ ਉਪਮਾ ਹੈ।
ਧ੍ਵਸ੍ਤੇ ਯਾਂਤ੍ਯਨ੍ਯਤੋ ਦੁਃਖਂ ਨ ਤੇषਾਂ ਸੋਪਮਾ ਯਤੇਃ
ਜਦੋਂ ਦੁੱਖ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਹੋਰ ਥਾਂ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਯਤਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯੋਗੀ ਲਈ ਕੋਈ ਉਪਮਾ ਨਹੀਂ।
ਕਰੋਤਿ ਮृਦ੍ਭਾਗਚਯਮੁਪਦੇਸ਼ਃ ਸ ਯੋਗਿਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਢੇਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਯੋਗੀ ਲਈ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੈ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਲੁਪ੍ਯਮਾਨਂ ਚ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸਿਧ੍ਯਂਤਿ ਯੋਗਿਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਖੜਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਯੋਗੀ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਹ ਤੇਨ ਵਿਵਰ੍ਧੇਤ ਯੋਗੀ ਸਿਦ੍ਧਿਮੁਪਾਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਯੋਗੀ ਵਧਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਿਧੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਂਗਮਾਰ੍ਗਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯੈਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਤਂ ਕਿ ਨ ਯੋਗਿਨਾਮ੍ 1.2.55.
ਜਦੋਂ ਉੱਚਾ ਰਾਹ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਯੋਗੀ ਲਈ ਕੀ ਗੁਪਤ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਯੇਨ ਨਿष੍ਪਾਦ੍ਯਤੇ ਚਾਰ੍ਥਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੋਗਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਯੋਗ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਾਨਾਂ ਬਹੁਤਾ ਯੇਯਂ ਯੋਗਵਿਘ੍ਨਕਰੀ ਹਿ ਸਾ
ਇਹ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਾਧੂਤਾ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।