ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਤੁ ਪੁਰਾ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਉਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸृष੍ਟਿਮਾਰ੍ਗਾਂਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਾਰਦੇਨ ਵਿਚਾਲਿਤਾਨ੍
ਨਾਰਦ ਵਲੋਂ ਰਚਨਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿਗਾੜੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ।
ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯ ਵਕ੍ਤਾ ਚ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਚਾਲਨਾਤ੍
ਤੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਟ ਕਰਨ ਕਰਕੇ।
ਨਿਰਾਕਰ੍ਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥੋऽਪਿ ਮੁਨਿਰ੍ਮੇਨੇ ਤਥੈਵ ਤਤ੍
ਰਿਸ਼ੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਨੇ ਇਹ ਸਹੀ ਮੰਨਿਆ।
ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਲਂ ਚਾਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕਲਿਂ ਵਰ੍ਧਯਤੇ ਯਤਃ
ਕਿਉਂਕਿ, ਨਾਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਕਲਿਜੁਗ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰਮਤੋऽਪਿ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਯ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪृਥਙ੍ਮਨਃ ਯਚ੍ਚ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਮਯਿ ਤਸ੍ਯ ਪਰਮਾ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਚ
ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਕ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੁਣ।
ਅਹਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ੍ਤੌਮਿ ਨਾਰਦਂ ਦੇਵਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਰਦ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤਚਾਰਿਤ੍ਰਯੋਰ੍ਜਾਤਾ ਯਸ੍ਯਾਹਂਤਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜਿਸ ਵਿਚ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਸੁਣ ਕੇ, 'ਮੈਂ' ਵਾਲਾ ਅਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ।
ਅਰਤਿਕ੍ਰੋਧਚਾਪਲ੍ਯੇ ਭਯਂ ਨੈਤਾਨਿ ਯਸ੍ਯ ਚ
ਜਿਸ ਵਿਚ, ਵਿਰੋਧ, ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਚੰਚਲਤਾ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਕਾਮਾਦ੍ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਲੋਭਾਦ੍ਵਾਚਂ ਯੋ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਵਦੇਤ੍ 1.2.54.
ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਲੋਭ ਤੋਂ, ਉਹ ਸੱਚ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ।
ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਗਤਿਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਂ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਂ ਸ਼ਕ੍ਤਂ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਆਤਮਕ ਰਾਹ ਦੀ ਸੱਚੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਧੀਰਜਵਾਨ, ਸਮਰਥ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ,
ਤੇਜਸਾ ਯਸ਼ਸਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਨਯੇਨ ਵਿਨਯੇਨ ਚ
ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਚਮਕ, ਇਜ਼ਤ, ਸਮਝ, ਸੂਝ-ਬੂਝ ਅਤੇ ਨਮਰਤਾ ਹੈ,
ਸੁਖਸ਼ੀਲਂ ਸੁਖਂ ਵੇषਂ ਸੁਭੋਜਂ ਸ੍ਵਾਚਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜਿਸਦਾ ਸੁਭਾਵ ਨਰਮ ਹੈ, ਰੂਪ ਸੁਖਦਾਈ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਵਿਹਾਰ ਠੀਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੇਕ ਹੈ,
ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਕੁਰੁਤੇ ਗਾਢਂ ਪਾਪਂ ਯਸ੍ਯ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਪੱਕੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਲਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ,
ਵੇਦਸ੍ਮृਤਿਪੁਰਾਣੋਕ੍ਤਧਰ੍ਮੇ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਦ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਧਰਮ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਅਸ਼ਨਾਦਿष੍ਵਲਿਪ੍ਤਂ ਚ ਪਂਡਿਤਂ ਨਾਲਸਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਜੋ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਆਦਿ ਨਾਲ ਲਗਾਵ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਆਲਸੀ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਨਾਰ੍ਥੇ ਕ੍ਰੋਧੇ ਚ ਕਾਮੇ ਚ ਭੂਤਪੂਰ੍ਵੋऽਸ੍ਯ ਵਿਭ੍ਰਮਃ
ਜੋ ਧਨ, ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ,
ਵੀਤਸਂਮੋਹਦੋषੋ ਯੋ ਦृਢਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੇਯਸਿ
ਜੋ ਭ੍ਰਮ ਦੀ ਗਲਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਭਕਤੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਅਸਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਸਂਗੇषੁ ਯਃ ਸਕ੍ਤਾਤ੍ਮੇਤਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਗਤਾਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਤਮ ਨਾਲ ਹੀ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਨ ਤ੍ਯਜਤ੍ਯਾਗਮਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਯਸ੍ਤਪੋ ਨੋਪਜੀਵਤਿ 1.2.54.
ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਤਪ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ,
ਕृਤਸ਼੍ਰਮਂ ਕृਤਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਨ ਚ ਤृਪ੍ਤਂ ਸਮਾਧਿਤਃ
ਜੋ ਮਿਹਨਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ,
ਨ ਹृष੍ਯਤ੍ਯਰ੍ਥਲਾਭੇਨ ਯੋऽਲਾਭੇ ਨ ਵ੍ਯਥਤ੍ਯਪਿ
ਜੋ ਧਨ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਨਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋਦਾ,
ਤਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ੁਚਿਮਕਾਤਰਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਨਿਪੁੰਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਨਿਡਰ ਹੈ,
ਇਮਂ ਸ੍ਤਵਂ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਰਾਜਨ੍ਪਠਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨ੍ਯੋਪਿ ਯਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿਤ੍ਯਮੇਤਾਂ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਜਪੇਤ੍
ਕੋਈ ਹੋਰ ਵੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹੇ,
ਏਤਾਨ੍ਗੁਣਾਨ੍ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮਥਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਇਹ ਗੁਣ ਸੁਣ ਕੇ,
ਬਭੂਵ ਪਰਮਪ੍ਰੀ ਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਤਚ੍ਚ ਤਥਾ ਵਚਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਨਾਰਦਮਾਨਰ੍ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਂ ਚ ਪੁष੍ਕਲਮ੍
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਯਯੌ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਕृष੍ਣਃ ਸਭ੍ਰਾਤृਜਾਤਿਬਾਂਧਵਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਦਵਾਰਾਵਤੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਕੌਰਵ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਗੁਣਾਨਿਮਾਨ੍ 1.2.54.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਤੂੰ ਵੀ ਨਾਰਦ ਦੇ ਇਹ ਗੁਣ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।