ਨਾਰਦੀਯਂ ਸਰੋ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਵਿਖ੍ਯਾਤ ਜਗਤੀਤਲੇ
ਇਹ ਸਰੋਵਰ ਨਾਰਦ ਦਾ ਸਰੋਵਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਯਦਤ੍ਰ ਦੀਯਤੇ ਦਾਨਂ ਹੂਯਤੇ ਯਚ੍ਚ ਪਾਵਕੇ 1.2.53.
ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਨਾਰਦੀਯੇ ਸਰਃਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯੋ ਨਾਰਦੇਸ਼੍ਵ ਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ,
ਅਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪੁਰਾ ਪਾਰ੍ਥ ਸਰ੍ਵਨਾਗੈਸ੍ਤਪਃ ਕृਤਮ੍
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰੇ ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਏਤਰ੍ਤ੍ਤਾਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਫਿਰ, ਇਸ ਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ।
ਨਾਰਦਾਦੁਤ੍ਤਰੇ ਭਾਗੇ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਗਾਃ ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਾਃ
ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਸਾਰੇ ਨਾਗ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਨਾਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਮਹਾਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਮਨਨ੍ਤਕਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਾਗੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਣੀ ਅੰਤ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਨਾਰਦੀਯਸਰੋਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਅਪਰਦ੍ਵਾਰਕਾਨਾਮ ਦੇਵੀ ਚਾਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਪਾਂਡਵ
ਇਹ ਨਾਰਦੀ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੇਵੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਅਪਰਦਵਾਰਕਾ ਹੈ।
ਸਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਦ੍ਵਾਰੇ ਵੈ ਸਦੈਵ ਵਿਹਿਤਾਲਯਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੀਰ੍ਘਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮਯਾਨੀਤਾਤ੍ਰ ਤੋषਿਤਾ
ਲੰਮਾ ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਤੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ।
ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਨਗਰਦ੍ਵਾਰੇ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਦ੍ਵਾਰਵਾਸਿਨੀ
ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਨਗਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਵਸਾਈ ਗਈ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਜੋਂ।
ਕੁਣ੍ਡੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਚ ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ 1.2.53.
ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਕੀਤਾ ਪਾਪ, ਉਥੇ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਨ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਜੋ ਔਰਤ ਬਾਂਝ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਘ੍ਨਾਨਿ ਨਾਸ਼ਯੇਦ੍ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਦੇਵੀ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਰਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਚਾਪਿ ਪੂਜ੍ਯੈਵਂ ਵਿਧਿਵਨ੍ਨਰਃ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉੱਤਰੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪੂਰ੍ਵਦ੍ਵਾਰੇ ਤੁ ਵੈ ਦੇਵੀ ਯਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ਦ੍ਵਾਰਵਾਸਿਨੀ
ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਦਰਵਾਸਿਨੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਵਿਨੇ ਮਾਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨਵ ਰਾਤ੍ਰੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜਦੋਂ ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਨੌ ਰਾਤਾਂ ਦੌਰਾਨ,
ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਤਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁष੍ਪਧੂਪਾਨ੍ਨਤਰ੍ਪਣੈਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਨ੍ਧ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਔਰਤ ਬਾਂਝ ਹੋਵੇ ਉਹ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਗੱਲ 'ਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪ੍ਰਥਮੇ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰ ਖਣ੍ਡੇ ਕੌਮਾਰਿਕਾਖਂਡੇ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਾਦਿਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਤ੍ਰਿਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਠੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ, ਸਕਾਂਦ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਭਾਗ ਦੇ ਕੌਮਾਰਿਕਾ ਅੰਸ਼ ਵਿਚ 'ਕੋਟੀ ਤੀਰਥ ਆਦਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ ਤਿਰਵੰਜਾ ਚੈਪਟਰ ਮੁਕੰਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਨਾਹਂ ਤ੍ਯਜਾਮ੍ਯਂਗ ਚ੍ਛਤ੍ਰਦਣ੍ਡਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਥੇ, ਪਿਆਰੇ, ਛਤਰੀ ਤੇ ਛੜੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਤੁ ਯਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਭਵਤ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸੁਭ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪृਚ੍ਛਤਸ੍ਤਂ ਚ ਮੇ ਵਿਪ੍ਰ ਨ ਕ੍ਰੋਧਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਦਾ ਤ੍ਵਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਧਰ੍ਮੇषੁ ਪਰਿਨਿष੍ਠਾਂ ਪਰਾਂ ਗਤਃ
ਤੂੰ ਸਦਾ ਮੋਖ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਥਿਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਨਿਂਦਾਸ੍ਤੁਤਿਰ੍ਮੌਨੀ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਯਸੇ
ਤੈਨੂੰ ਐਸਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਨਿੰਦਾ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਮੋਖ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।
ਸੌਦਾਮਿਨੀਵ ਵਿਚਰਨ੍ਦृਸ਼੍ਯਸੇ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸਂਮਤਃ
ਤੂੰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਬਹੂਨਾਂ ਹਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਹਨ।
ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤਦੇषਾ ਚੇष੍ਟਾ ਤੇ ਸਂਦੇਹਂ ਮੇ ਹਰ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਵਿਹਾਰ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ਬਾਭ੍ਰਵ੍ਯਵਦਨਂ ਸ ਨਿਰੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਉਹ ਬਾਬ੍ਹਰਵਯਾ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਲ ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।