ਤਤੋ ਭਗਵਤਾ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਮਨਸਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਸਰਃ
ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸਰੋਵਰ ਬਣਾਇਆ।
ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮ ਭਗਵਨ੍ਧਾਤਰਾਦੇਸ਼ਂ ਦੇਹਿ ਨਃ ਪ੍ਰਭੋ
"ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ? ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੁਕਮ ਦਿਓ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।"
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰਸਿ ਸ੍ਥੇਯਂ ਤੀਰ੍ਥੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰਥਾਤ੍ਰ ਚ
ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਸਮੇਤ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਵੀ।
ਕੋਟੀਨਾਮੇਵ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਸ੍ਨਾਨਪੂਜਯਾ 1.2.52.
ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁਤੇ ਚਾਤ੍ਰ ਪਿਂਡਦਾਨਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯੋऽਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਕੋਟੀਸ਼੍ਵਰਮਨਨ੍ਯਧੀਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕੋਟੀਸ਼ਵਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਗਂਗਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰਿਤਸ੍ਤਥਾ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ,
ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਯਯੌ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਪੁਰਾ ਪਾਰ੍ਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦੇਵਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਇਸ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ,
ਵਸਿष੍ਠਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮੁਨਿਵਰੈਸ੍ਤਪਸ਼੍ਚੀਰ੍ਣਂ ਪੁਰਾਨਘ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸੀਆਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।
ਅਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪੁਰਾ ਪਾਰ੍ਥ ਅਤ੍ਰਿਣਾ ਵਿਹਿਤਂ ਤਪਃ
ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਅਤ੍ਰੀਸ਼੍ਵਰਾਭਿਸਂਜ੍ਞਂ ਤੁ ਮਹਾਪਾਪਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਅਤ੍ਰੀਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਥੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ,
ਭਰਦ੍ਵਾਜੇਨ ਮੁਨਿਨਾ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰੋਵਰੇ 1.2.52.
ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸੀ ਨੇ ਕੋਟੀਤੀਰਥ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ,
ਭਰਦ੍ਵਾਜੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਥੇ ਸੁੰਦਰ ਭਰਦਵਾਜੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਗੌਤਮੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਫਿਰ, ਇਸ ਕੋਟੀਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਗੌਤਮ ਰਿਸੀ,
ਤਂ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਧੀਮਾਨ੍ਪਰਾਂ ਮੁਦਮੁਪਾਗਤਃ
ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਗੌਤਮੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਗੌਤਮੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਮ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਕਲਮਹਲ੍ਯਾਸਰਃਕਾਰਣਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ, ਇੱਥੇ ਅਹਲਿਆ ਸਰੋਵਰ ਬਣਨ ਦਾ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ।
ਪੁਰਾ ਚੇਂਦ੍ਰਸਮਾਯੋਗੇ ਪਰਂ ਦੁਃਖਮੁਪਾਗਤਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਪਈ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਃ ਸ ਮੁਨਿਃ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇऽਕਰੋਤ੍ਤਪਃ
ਫਿਰ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਉਹ ਮੁਨੀ ਕੋਟਿਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤਃ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪਰਂ ਹृष੍ਟਾ ਅਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸਰੋਵਰਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਇਥੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਸਰੋਵਰ ਕੋਲ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਅਹਲ੍ਯਾਸਰਸਿ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪਿਂਡਦਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ 1.2.52.
ਇਥੇ ਅਹਲਿਆ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਅਨੇਕੇ ਮੁਨਯੋऽਮਲਾਃ
ਕੋਟਿਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਨੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਰਾਜਭਿਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪੋ ਦਾਨਂ ਤਥਾਧ੍ਵਰਾਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਇਥੇ ਬਹੁਤ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਤਪ, ਦਾਨ ਤੇ ਯੱਗ ਆਦਿ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਦ੍ਵਿਜਂ ਚੈਕਂ ਮृष੍ਟਾਨ੍ਨੈਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਇਸ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਪੱਕਿਆ ਭੋਜਨ ਖਵਾ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਨਰਃ ਪਾਰ੍ਥ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਇਸ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਮਨੁੱਖ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਪਾਰ੍ਥ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯਃ ਸਂਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯੋ ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜੇ ਕੋਈ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਕੋਟਿਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ ਫਿਰ ਨਾ ਦੇਵੇ—
ਨਰਕੇ ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਕੁਲਮੇਕੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਸੌ ਪੀੜੀਆਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿਚ ਡਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।