ਅਨਾਦਿਨਿਧਨਂ ਦੇਵਮਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤੇਜਸਾਂ ਨਿਧਿਮ੍
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਆਦਿ ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ,
ਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਰਵਿਕੂਪੇ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਕੁਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ,
ਦਾਨਂ ਚੈਵ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਯਾਦਿਤ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਅਤੇ ਜਯਾਦਿੱਤ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ,
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਪੁष੍ਕਰੇषੁ ਚ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਜਯਾਦਿਤ੍ਯਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ।। 1.2.51.
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪੁੰਨ ਜਯਾਦਿੱਤ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵਾ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਫਲਮਤ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇੱਥੇ ਕੋਟਿਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਕਿਉਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਤ੍ਸਮਾਨੀਤਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਸਿੱਧਾ ਇੱਥੇ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਮਯੇ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥੇ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਧਿਃ
ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਧੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਗਏ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਸਪ੍ਤਤਿਸ਼੍ਚ ਮਹੀਤਲਾਤ੍
ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਸੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਇੰਨੇ ਹੀ ਆਏ,
ਅਨੇਨ ਪ੍ਰਵਿਭਾਗੇਨ ਲਿਂਗਾਨ੍ਯਪਿ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਡ ਨਾਲ, ਹੇ ਕੁਰੁਵੰਸ਼ੀ, ਲਿੰਗ ਵੀ,
ਤਤੋऽਭਿषੇਚਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਿਂਗਾਨ੍ਯਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪਦ੍ਮਭੂਃ
ਫਿਰ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਤੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਨੇ—
ਤਤੋ ਭਗਵਤਾ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਮਨਸਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਸਰਃ
ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸਰੋਵਰ ਬਣਾਇਆ।
ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮ ਭਗਵਨ੍ਧਾਤਰਾਦੇਸ਼ਂ ਦੇਹਿ ਨਃ ਪ੍ਰਭੋ
"ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ? ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੁਕਮ ਦਿਓ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।"
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰਸਿ ਸ੍ਥੇਯਂ ਤੀਰ੍ਥੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰਥਾਤ੍ਰ ਚ
ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਸਮੇਤ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਵੀ।
ਕੋਟੀਨਾਮੇਵ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਸ੍ਨਾਨਪੂਜਯਾ 1.2.52.
ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁਤੇ ਚਾਤ੍ਰ ਪਿਂਡਦਾਨਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯੋऽਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਕੋਟੀਸ਼੍ਵਰਮਨਨ੍ਯਧੀਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕੋਟੀਸ਼ਵਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਗਂਗਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰਿਤਸ੍ਤਥਾ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ,
ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਯਯੌ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਪੁਰਾ ਪਾਰ੍ਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦੇਵਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਇਸ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ,
ਵਸਿष੍ਠਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮੁਨਿਵਰੈਸ੍ਤਪਸ਼੍ਚੀਰ੍ਣਂ ਪੁਰਾਨਘ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸੀਆਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।
ਅਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪੁਰਾ ਪਾਰ੍ਥ ਅਤ੍ਰਿਣਾ ਵਿਹਿਤਂ ਤਪਃ
ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਅਤ੍ਰੀਸ਼੍ਵਰਾਭਿਸਂਜ੍ਞਂ ਤੁ ਮਹਾਪਾਪਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਅਤ੍ਰੀਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਥੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ,
ਭਰਦ੍ਵਾਜੇਨ ਮੁਨਿਨਾ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰੋਵਰੇ 1.2.52.
ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸੀ ਨੇ ਕੋਟੀਤੀਰਥ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ,
ਭਰਦ੍ਵਾਜੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਥੇ ਸੁੰਦਰ ਭਰਦਵਾਜੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਗੌਤਮੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਫਿਰ, ਇਸ ਕੋਟੀਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਗੌਤਮ ਰਿਸੀ,
ਤਂ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਧੀਮਾਨ੍ਪਰਾਂ ਮੁਦਮੁਪਾਗਤਃ
ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਗੌਤਮੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਗੌਤਮੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਮ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਕਲਮਹਲ੍ਯਾਸਰਃਕਾਰਣਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ, ਇੱਥੇ ਅਹਲਿਆ ਸਰੋਵਰ ਬਣਨ ਦਾ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ।