ਇਤਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯ ਤਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਰਵਿਰਵ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ:
ਸਮਾਗਤਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਨੇਤ੍ਰਫਲਂ ਚ ਮੇ
ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।
ਅਂਤ੍ਯਜਾ ਅਪਿ ਪੂਯਨ੍ਤੇ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਦृਸ਼ਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਦੋਂ ਚੁੱਕਰੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਹੈ!
ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਬਧ੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਧੂਤਕਿਲ੍ਵਿषੈਃ ਤਪੋ ਵਿਦ੍ਯਾ ਚ ਵृਤ੍ਤਂ ਚ ਯਤੋ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕ੍ਯਕਾਰਣਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਪ ਧੋ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਲਈ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਤਪ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਚੰਗਾ ਚਲਣ, ਇਹ ਸਭ ਵਧਾਪੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਵਰਂ ਮਤ੍ਤੋ ਵृਣੀਧ੍ਵਂ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਯਂ ਹृਦੀਚ੍ਛਤ 1.2.51.
ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਤੇ ਦੁਲੱਭ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਹਿ ਸਂਸਰ੍ਗੋ ਨਿष੍ਫਲੋ ਨੋਪਜਾਯਤੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਸ੍ਤੁਤਿਵਂਦਨੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ, ਸਤੁਤੀ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਜਯਾਦਿਤ੍ਯ ਜਯ ਸ੍ਵਾਮਿਞ੍ਜਯ ਭਾਨੋ ਜਯਾਮਲ
ਜੈ ਹੋ, ਆਦਿਤਿਆ! ਜੈ ਹੋ, ਸੁਆਮੀ! ਜੈ ਹੋ, ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ! ਜੈ ਹੋ, ਨਿਰਮਲ!
ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰੋ ਦੇਵੋ ਵਿਪ੍ਰਸਰ੍ਗੋऽਪਿ ਤ੍ਵਨ੍ਮਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੇਵ ਹੋ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਨਃ ਸਫਲਾ ਵੇਦਾ ਅਦ੍ਯ ਨਃ ਸਫਲਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਵੇਦ ਸਫਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਅੱਜ ਸਾਡੀਆਂ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਵੀ ਸਫਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਵਰਂ ਯਦਿ ਪ੍ਰਦਾਤਾਸਿ ਤਦੇਨਂ ਪ੍ਰਵृਣੀਮਹੇ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਹੀ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਜਯਾਦਿਤ੍ਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇऽਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਜਯਾਦਿਤਿਆ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਰਹਾਂਗਾ।
ਯਾਵਨ੍ਮਹੀ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਾ ਨਗਰਾਣਿ ਚ
ਜਦ ਤੱਕ ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ,
ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਰੋਗਸਂਘਾਤਾਨ੍ਦਦ੍ਰਵੋ ਮਂਡਲਾਨਿ ਚ 1.2.51.
ਤਦ ਤੱਕ ਗਰੀਬੀ, ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ, ਨਾਲ ਹੀ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵੀ,
ਯੋ ਮਾਮਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਂ ਚਾਪਿ ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨ ਕੇ ਪੂਜੇਗਾ,
ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸੁਰ੍ਵੇਦੋਦਿਤਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪ੍ਰਾਹੁਰੇਵਂ ਕਮਠਂ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਰਵਿਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਮਠ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸੂਰਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕਮਠੋ ਵਾਗ੍ਗ੍ਮਿਨਾਂ ਵਰਃ । ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਜਯਾਦਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਿਦਂ ਜਗੌ
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਮਠ ਨੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਵੱਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਗੀਤ ਗਾਇਆ।
ਨ ਤ੍ਵਂ ਕृਤਃ ਕੇਵਲਸਂਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਚ ਯਜੁष੍ਯੇਵਂ ਵ੍ਯਾਹਰਤ੍ਯਾਦਿਦੇਵ
ਤੂੰ ਸਿਰਫ ਬਣਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਯਜੁਰਵੇਦ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਹੀ ਪਹਿਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ।
ਮਾਰ੍ਤਂਡਸੂਰ੍ਯਾਂਸ਼ੁਰਵਿਸ੍ਤਥੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਾਨੁਰ੍ਭਗਸ਼੍ਚਾਰ੍ਯਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰੇਤਾਃ
ਤੂੰ ਮਾਰਤੰਡ, ਸੂਰਜ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਇੰਦਰ, ਭਾਨੁ, ਭਗ, ਅਰਯਮਾਨ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਬੀਜ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਦਿਵਾਕਰੋ ਮਿਤ੍ਰਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਦੇਵ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਤ੍ਮਾ ਨਮਸ੍ਤੇ
ਤੂੰ ਦਿਵਾਕਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਆਤਮਾ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਾਲਾ ਕੁਸੁਮਾਭਿਮਾਲਾ ਤਸ੍ਮੈ ਨਮੋ ਵ੍ਯੋਮਲਿਂਗਾਯ ਤੁਭ੍ਯਮ੍
ਤੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਹੈਂ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵਮਨਾਥਨਾਥਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਪਾਲਃ ਕृਪਣੇ ਕृਪਾਲੁਃ
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਦੇਵਤਾ, ਬੇਸਹਾਰਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਖਾ, ਦੁੱਖੀਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯ ਨਿਧੇ ਨਿਧੀਨਾਮਮਂਗਲਾਮਂਗਲ ਸ਼ਰ੍ਮਸ਼ਰ੍ਮ 1.2.51.
ਹੇ ਗਰੀਬੀ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ ਖਜਾਨੇ, ਅਸ਼ੁਭ ਤੇ ਸੁਭ ਦੇ ਮੂਲ, ਸੁੱਖਾਂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ!
ਵ੍ਯਾਧਿਗ੍ਰਸ੍ਤਂ ਕੁष੍ਠਰੋਗਾਭਿਭੂਤਂ ਭਗ੍ਨ ਪ੍ਰਾਣਂ ਸ਼ੀਰ੍ਣਦੇਹਂ ਵਿਸਂਜ੍ਞਮ੍
ਜੋ ਰੋਗੀ ਹੋਵੇ, ਕੋੜ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਟੁੱਟ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਨਾ ਰਹੇ—
ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਪਿਤਾ ਤ੍ਵਂ ਜਨਨੀ ਤ੍ਵਮੇਵ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਗੁਰੁਰ੍ਬਾਨ੍ਧਵਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਮੇਵ
ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਓਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਮਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੇ ਸੱਜਣ ਹੋ।
ਪਾਪੋऽਸ੍ਮਿ ਮੂਢੋऽਸ੍ਮਿ ਮਹੋਗ੍ਰਕਰ੍ਮਾ ਰੌਦ੍ਰੋऽਸ੍ਮਿ ਨਾਚਾਰਨਿਧਾਨਮਸ੍ਮਿ
ਮੈਂ ਪਾਪੀ ਹਾਂ, ਮੂਰਖ ਹਾਂ, ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਕਠੋਰ ਹਾਂ, ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਹਾਂ।
ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਗਂਭੀਰਯਾ ਵਾਚਾ ਪ੍ਰਾਹ ਤਂ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਜਯਾਦਿਤ੍ਯਾष੍ਟਕਮਿਦਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਹ ਜਯਾਦਿਤਯ ਅਸ਼ਟਕ, ਜੋ ਤੂੰ ਉਚਾਰਿਆ ਹੈ—
ਰਵਿਵਾਰੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਮਾਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹੇ—