ਯੇषਾਂ ਤ੍ਵਂਤਗਤਂ ਪਾਪਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ਵਾ ਯੇ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ।
ਭਵਂਤਿ ਚਾਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕਾਃ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਸੁਖਾਰ੍ਥਾਯ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ: ਇਸ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਧਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕਦ੍ਵਯੇऽਪਿ ਯਤ੍ਸੌਖ੍ਯਂ ਤਦ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਯਤਃ
ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਜੀਵੇਤ ਨਰਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਜੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਯੇਰਿਤਮ੍ 1.2.51.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਮੁਤਾਬਕ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਭਗਵਾਨ੍ਭਾਸ੍ਕਰਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਬਭੂਵਾਤੀਵ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਭਗਵਾਨ ਸੂਰਜ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਚ ਤਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਹਾਰੀਤਪ੍ਰਮੁਖਾਂਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੇ ਹਰੀਤ ਆਦਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਧਨ੍ਯੋ ਯਨ੍ਮਰ੍ਯਾਦਾਭਿਪਾਲ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਰਯਾਦਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਬਾਲਬੁਦ੍ਧਿਰਿਯਮੇਤਾਦृਸ਼ੀ ਸ੍ਫੁਟਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀ ਸੋਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ,
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕਸ੍ਥਮੇषਾਮਵਿਦਿਤਂ ਨ ਹਿ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯ ਤਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਰਵਿਰਵ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ:
ਸਮਾਗਤਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਨੇਤ੍ਰਫਲਂ ਚ ਮੇ
ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।
ਅਂਤ੍ਯਜਾ ਅਪਿ ਪੂਯਨ੍ਤੇ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਦृਸ਼ਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਦੋਂ ਚੁੱਕਰੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਹੈ!
ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਬਧ੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਧੂਤਕਿਲ੍ਵਿषੈਃ ਤਪੋ ਵਿਦ੍ਯਾ ਚ ਵृਤ੍ਤਂ ਚ ਯਤੋ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕ੍ਯਕਾਰਣਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਪ ਧੋ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਲਈ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਤਪ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਚੰਗਾ ਚਲਣ, ਇਹ ਸਭ ਵਧਾਪੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਵਰਂ ਮਤ੍ਤੋ ਵृਣੀਧ੍ਵਂ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਯਂ ਹृਦੀਚ੍ਛਤ 1.2.51.
ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਤੇ ਦੁਲੱਭ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਹਿ ਸਂਸਰ੍ਗੋ ਨਿष੍ਫਲੋ ਨੋਪਜਾਯਤੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਸ੍ਤੁਤਿਵਂਦਨੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ, ਸਤੁਤੀ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਜਯਾਦਿਤ੍ਯ ਜਯ ਸ੍ਵਾਮਿਞ੍ਜਯ ਭਾਨੋ ਜਯਾਮਲ
ਜੈ ਹੋ, ਆਦਿਤਿਆ! ਜੈ ਹੋ, ਸੁਆਮੀ! ਜੈ ਹੋ, ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ! ਜੈ ਹੋ, ਨਿਰਮਲ!
ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰੋ ਦੇਵੋ ਵਿਪ੍ਰਸਰ੍ਗੋऽਪਿ ਤ੍ਵਨ੍ਮਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੇਵ ਹੋ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਨਃ ਸਫਲਾ ਵੇਦਾ ਅਦ੍ਯ ਨਃ ਸਫਲਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਵੇਦ ਸਫਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਅੱਜ ਸਾਡੀਆਂ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਵੀ ਸਫਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਵਰਂ ਯਦਿ ਪ੍ਰਦਾਤਾਸਿ ਤਦੇਨਂ ਪ੍ਰਵृਣੀਮਹੇ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਹੀ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਜਯਾਦਿਤ੍ਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇऽਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਜਯਾਦਿਤਿਆ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਰਹਾਂਗਾ।
ਯਾਵਨ੍ਮਹੀ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਾ ਨਗਰਾਣਿ ਚ
ਜਦ ਤੱਕ ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ,
ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਰੋਗਸਂਘਾਤਾਨ੍ਦਦ੍ਰਵੋ ਮਂਡਲਾਨਿ ਚ 1.2.51.
ਤਦ ਤੱਕ ਗਰੀਬੀ, ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ, ਨਾਲ ਹੀ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵੀ,
ਯੋ ਮਾਮਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਂ ਚਾਪਿ ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨ ਕੇ ਪੂਜੇਗਾ,
ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸੁਰ੍ਵੇਦੋਦਿਤਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪ੍ਰਾਹੁਰੇਵਂ ਕਮਠਂ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਰਵਿਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਮਠ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸੂਰਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕਮਠੋ ਵਾਗ੍ਗ੍ਮਿਨਾਂ ਵਰਃ । ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਜਯਾਦਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਿਦਂ ਜਗੌ
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਮਠ ਨੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਵੱਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਗੀਤ ਗਾਇਆ।
ਨ ਤ੍ਵਂ ਕृਤਃ ਕੇਵਲਸਂਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਚ ਯਜੁष੍ਯੇਵਂ ਵ੍ਯਾਹਰਤ੍ਯਾਦਿਦੇਵ
ਤੂੰ ਸਿਰਫ ਬਣਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਯਜੁਰਵੇਦ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਹੀ ਪਹਿਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ।
ਮਾਰ੍ਤਂਡਸੂਰ੍ਯਾਂਸ਼ੁਰਵਿਸ੍ਤਥੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਾਨੁਰ੍ਭਗਸ਼੍ਚਾਰ੍ਯਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰੇਤਾਃ
ਤੂੰ ਮਾਰਤੰਡ, ਸੂਰਜ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਇੰਦਰ, ਭਾਨੁ, ਭਗ, ਅਰਯਮਾਨ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਬੀਜ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।