ਅਜਵਿਕ੍ਰਯਕृਦ੍ਵ੍ਯਾਧਃ ਕੁਣ੍ਡਾਸ਼ੀ ਭृਤਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਬੰਦਾ ਬਕਰੀਆਂ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਟੁੱਟੇ ਭਾਂਡੇ 'ਚ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਕਿਰਾਏ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦੋ ਗਣ੍ਡਮਾਲੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀਖਾਦੀ ਚਾऽऽਸੁਤਸ੍ਯ ਕृਤ੍
ਜੋ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਲ੍ਹਾ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲਾ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਨਸ਼ੇੜੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਚੌਰਃ ਕੇਕਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕਥਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਚ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਃ
ਜੋ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅੱਖ ਟੇਢੀ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਦ੍ਵਿਜਗਵਾਂ ਵृਤ੍ਤਿਹਾਰਕੋ ਵਾਂਤਭਕ੍ਸ਼ਕृਤ੍
ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਰੋਟੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਲਟੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਵਹਾਰੇ ਚ੍ਛਲਗ੍ਰਾਹੀ ਭृਤ੍ਯਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ 1.2.51.
ਜੋ ਲੈਣ-ਦੇਣ 'ਚ ਧੋਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਦਾਸੀ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਤ ਰੋਗੀ ਕੁਵੈਦ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦੁਸ਼੍ਚਰ੍ਮਾ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ
ਮੰਦੇ ਹਕੀਮ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਮਾਤਰਂ ਪੁਤ੍ਰਵਧੂਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਨਬੀਜਵਾਨ੍
ਜੋ ਆਪਣੀ ਭੈਣ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪੁੱਤ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਬੀਜ ਦੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇष ਲਕ੍ਸ਼ਣੋਦ੍ਦੇਸ਼ਃ ਪਾਪਿਨਾਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਹ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਏਤੇ ਨਰਕ ਵਿਭ੍ਰष੍ਟਾ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯੋਨੀਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਹ ਲੋਕ ਨਰਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਹਿ ਧਰ੍ਮਂ ਨ ਮਨ੍ਯਂਤੇ ਤਥਾ ਯੇ ਵ੍ਯਸਨੈਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਾਂ ਜੋ ਬੁਰਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਤ੍ਵਂਤਗਤਂ ਪਾਪਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ਵਾ ਯੇ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ।
ਭਵਂਤਿ ਚਾਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕਾਃ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਸੁਖਾਰ੍ਥਾਯ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ: ਇਸ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਧਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕਦ੍ਵਯੇऽਪਿ ਯਤ੍ਸੌਖ੍ਯਂ ਤਦ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਯਤਃ
ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਜੀਵੇਤ ਨਰਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਜੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਯੇਰਿਤਮ੍ 1.2.51.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਮੁਤਾਬਕ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਭਗਵਾਨ੍ਭਾਸ੍ਕਰਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਬਭੂਵਾਤੀਵ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਭਗਵਾਨ ਸੂਰਜ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਚ ਤਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਹਾਰੀਤਪ੍ਰਮੁਖਾਂਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੇ ਹਰੀਤ ਆਦਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਧਨ੍ਯੋ ਯਨ੍ਮਰ੍ਯਾਦਾਭਿਪਾਲ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਰਯਾਦਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਬਾਲਬੁਦ੍ਧਿਰਿਯਮੇਤਾਦृਸ਼ੀ ਸ੍ਫੁਟਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀ ਸੋਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ,
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕਸ੍ਥਮੇषਾਮਵਿਦਿਤਂ ਨ ਹਿ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯ ਤਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਰਵਿਰਵ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ:
ਸਮਾਗਤਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਨੇਤ੍ਰਫਲਂ ਚ ਮੇ
ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।
ਅਂਤ੍ਯਜਾ ਅਪਿ ਪੂਯਨ੍ਤੇ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਦृਸ਼ਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਦੋਂ ਚੁੱਕਰੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਹੈ!
ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਬਧ੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਧੂਤਕਿਲ੍ਵਿषੈਃ ਤਪੋ ਵਿਦ੍ਯਾ ਚ ਵृਤ੍ਤਂ ਚ ਯਤੋ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕ੍ਯਕਾਰਣਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਪ ਧੋ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਲਈ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਤਪ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਚੰਗਾ ਚਲਣ, ਇਹ ਸਭ ਵਧਾਪੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਵਰਂ ਮਤ੍ਤੋ ਵृਣੀਧ੍ਵਂ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਯਂ ਹृਦੀਚ੍ਛਤ 1.2.51.
ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਤੇ ਦੁਲੱਭ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਹਿ ਸਂਸਰ੍ਗੋ ਨਿष੍ਫਲੋ ਨੋਪਜਾਯਤੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਸ੍ਤੁਤਿਵਂਦਨੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ, ਸਤੁਤੀ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਜਯਾਦਿਤ੍ਯ ਜਯ ਸ੍ਵਾਮਿਞ੍ਜਯ ਭਾਨੋ ਜਯਾਮਲ
ਜੈ ਹੋ, ਆਦਿਤਿਆ! ਜੈ ਹੋ, ਸੁਆਮੀ! ਜੈ ਹੋ, ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ! ਜੈ ਹੋ, ਨਿਰਮਲ!
ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰੋ ਦੇਵੋ ਵਿਪ੍ਰਸਰ੍ਗੋऽਪਿ ਤ੍ਵਨ੍ਮਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੇਵ ਹੋ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਨਃ ਸਫਲਾ ਵੇਦਾ ਅਦ੍ਯ ਨਃ ਸਫਲਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਵੇਦ ਸਫਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਅੱਜ ਸਾਡੀਆਂ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਵੀ ਸਫਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ।