ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਿਤਂ ਜੀਵਂ ਦੇਹੇ ਯਮਭਟਾਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਜਦ ਆਤਮਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਉਸ ਸਮੇਂ—
ਤਪ੍ਤਾਂਬਰੀषਤੁਲ੍ਯੇਨ ਅਯੋਗੁਡਨਿਭੇਨ ਚ
ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਤਪਦੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੱਲਿਆਂ ਵਰਗੇ ਬਣ ਕੇ,
षਡਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਮਹੀਤਲਾਤ੍
ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਛਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਦੂਰ,
ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਛੀਤਂ ਮਹਾਦੁਰ੍ਗਮਨ੍ਧਕਾਰਂ ਕ੍ਵਚਿਨ੍ਮਹਤ੍।। ਅਗ੍ਨਿਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਵਦਨੈਃ ਕਾਕਕਾਕੋਲਜਂਬੁਕੈਃ
ਕਿਤੇ ਠੰਢ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਤੇ ਵੱਡਾ, ਔਖਾ ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਕਿਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਕਾਂ, ਉੱਲੂ ਤੇ ਗਿੱਦੜ—
ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਦਂਸ਼ਮਸ਼ਕੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਪਵृਸ਼੍ਚਿਕੈਃ
ਮੱਖੀਆਂ, ਮੱਛਰ, ਮਛਰ, ਸੱਪ ਤੇ ਬਿਚੂਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਘੋਰੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਕृष੍ਯਤੇऽਸ੍ਯਤੇ
ਤੇ ਕਿਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਘਸੀਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਹੂਤੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਯਾਤਿ ਤਂ ਮਾਰ੍ਗਮਤਿਦੁਸ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਦਸ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਰਾਹ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰ੍ਯਤੇ ਚ ਨਦੀਂ ਘੋਰਾਂ ਪੂਯਸ਼ੋਣਿਤਵਾਹਿਨੀਮ੍ 1.2.50.
ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਦਰਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੀਪ ਤੇ ਲਹੂ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਯਮਸ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਤੇ ਯਮਕਿਂਕਰੈਃ
ਫਿਰ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਉਸਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਾ ਸੌਮ੍ਯਰੂਪਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਤਦਾ ਕਿਲ
ਜੋ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੁਮੀਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਮਰਣਾਨਂਤਰਂ ਤੇषਾਂ ਜਂਤੂਨਾਂ ਯੋਨਿਪੂਰਣਮ੍
ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਜੀਵ ਨਵੇਂ ਗਰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਪਾਪਃ ਪਾਸ਼ਗਲੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਪੀ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੱਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਰਾਮਦ੍ਰੁਮਦਾਤਾਰਃ ਫਲਪੁष੍ਪਵਤਾ ਪਥਾ
ਜੋ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਰੁੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਫਲ-ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।
ਉਪਾਨਹਪ੍ਰਦਾ ਯਾਨੈਰ੍ਵਿਤृषਾਃ ਪੂਰ੍ਤਧਰ੍ਮਿਣਃ
ਜੋ ਜੁੱਤੀਆਂ, ਸਵਾਰੀ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਆਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾ ਤृਪ੍ਤਾ ਯਾਂਤਿ ਭੋਜਨਦਾਯਿਨ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਵਾਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਸੂਰ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵਂ ਭਕ੍ਤਾ ਯੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹਨ ਲੱਖਮੀ, ਸੂਰਜ, ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ—
ਮਹੀਂ ਗਾਂ ਕਾਂਚਨਂ ਲੋਹਂ ਤਿਲਾਨ੍ਕਾਰ੍ਪਾਸਮੇਵ ਚ
—ਜੋ ਧਰਤੀ, ਗਾਂ, ਸੋਨਾ, ਲੋਹਾ, ਤਿਲ ਤੇ ਰੂਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਤੇषਾਂ ਤਤ੍ਰ ਗਤਾਨਾਂ ਚ ਪਾਪਿਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਿਣਾਮ੍ 1.2.50.
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਪਾਪੀ ਹੋਣ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਵਾਲੇ—
ਪ੍ਰੇਤਲੋਕੇ ਸ ਵਸਤਿ ਤਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਨਰਃ
ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸੋਦਕੁਮ੍ਭਮਥਾਨ੍ਨਾਦ੍ਯਂ ਬਾਂਧਵੈਰ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ
ਉਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਦਤ੍ਤਮਥਾਨ੍ਨਾਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਚਾਪ੍ਯੁਦਕਦਾਤਾਸੌ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृਡ੍ਭ੍ਯਾਮਤਿਪੀਡ੍ਯਤੇ
ਜੇਕਰ ਉਸਨੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਾਰੀ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਚ ਯਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ षੋਡਸ਼ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਤੇ ਮਹੀਨੇ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਸ੍ਰਾਧ, ਜੋ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸ੍ਰਾਧਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—
ਮਾਨੁषੇਣ ਦਿਨੇਨੈਵ ਪ੍ਰੇਤਲੋਕੇ ਦਿਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਪ੍ਰੇਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦਿਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਇਕ ਦਿਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਚ ਸ੍ਮਾਸ਼ਾਨਿਕਾਨਾਮ ਗਣਾ ਯਾਮ੍ਯਾ ਭਯਾਵਹਾਃ
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਅਸ਼ਾਨਿਕ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਯਥੇਹ ਬਨ੍ਧਨੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਵਿषਮੈਰ੍ਨਰੈਃ
ਜਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਯਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਨ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋऽਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਦ੍ਵੈ ਯੁਗੈਰਪਿ
ਉਸ ਲਈ, ਜੋ ਮਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਕਈ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਦੇਹਂ ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ 1.2.50.
ਜਦੋਂ ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਵਾ ਸ੍ਵੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਹੰਨਮ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸਤ੍ਯਪਰ੍ਯਂਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਸ੍ਯੋਰ੍ਧ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।