ਏषਾ ਤृਪ੍ਯਤਿ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਣਾਮੇਨਾਪਿ ਭਾਰਤ
ਇਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਨਮਸਕਾਰ ਤੋਂ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਕੁਣ੍ਡਂ ਚਾਸ੍ਯਾ ਮਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਿष੍ਪਾਦਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮੈਂ ਇਸ ਦੇਵੀ ਲਈ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਕੁੰਡ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਹਰਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਦੇਵਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਧਰ੍ਮਸਿਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਭਾਰਤ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਧੀ, ਦਿਵਿਆ ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ।
ਯਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯਤੇ ਦੇਵੀਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪੇਨ ਬਹੁਨਾਪਿ ਵਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਾਂ ਵੱਧ,
ਏਵਮੇਤਾ ਮਹਾਦੁਰ੍ਗਾ ਨਵਤੀਰ੍ਥੇऽਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਦੁਰਗਾ ਦੇ ਇਹ ਰੂਪ ਇੱਥੇ ਨਵੇਂ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸਥਾਪਤ ਹਨ।
ਆਸ਼੍ਵਿਨਸ੍ਯ ਚ ਮਾਸਸ੍ਯ ਨਵਰਾਤ੍ਰੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਨਵਰਾਤਰੀ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ,
ਬਲਿਪੂਪਕਨੈਵੇਦ੍ਯੈਸ੍ਤਰ੍ਪਣੈਰ੍ਧੂਪਗਂਧਿਭਿਃ
ਬਲੀ, ਪੂਪ, ਨੈਵੇਦ, ਤਰਪਣ, ਧੂਪ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ,
ਭੂਤਪ੍ਰੇਤਪਿਸ਼ਾਚਾਦ੍ਯਾ ਨੋਪਕੁਰ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਪੀਡਨਮ੍ 1.2.47.
ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ ਆਦਿ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣਗੇ।
ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਧਨਾਰ੍ਥੀ ਧਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਧਨ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਆਸਾਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਭਕ੍ਤਿਂ ਨਰੋ ਨਾਰੀ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਔਰਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਕਾਮਗਵ੍ਯ ਇਮਾ ਦੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਮਣਿਨਿਭਾਸ੍ਤਥਾ
ਇਹ ਦੇਵੀਆਂ ਇੱਛਤ ਵਸਤੂਆਂ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਤਥਾਤ੍ਰ ਭੂਤਮਾਤਾਸ੍ਤਿ ਹਰਸਿਦ੍ਧੇਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਇੱਥੇ ਵੀ ਭੂਤਮਾਤਾ ਹੈ, ਹਰਾਸਿਧੀ ਦੇ ਸਥਾਨ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਿਲ ਗੁਹੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯੇ ਸਾਰਸ੍ਵਤੇ ਤਟੇ
ਪਹਿਲਾਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਗੁਹਾ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ,
ਸ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਮਰ੍ਯਾਦਾਯਾਮਧਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।
ਯਦਮਂਤ੍ਰਹੁਤਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵੇਦਬਾਹ੍ਯਂ ਚ ਯਤ੍ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੰਤਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂ ਵੈਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ,
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਨੇਨ ਭੋਗੇਨ ਤਾਨਿ ਨਂਦਂਤਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਇਸ ਭੋਗ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਭੂਤਾਨਿ ਗ੍ਰਸਂਤ੍ਯਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਦੇਵਤਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਚੰਗੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਵੈ ਤਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਗੁਹਃ ਕਾਲ ਇਵਾਭਵਤ੍ 1.2.47.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਗੁਹਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਸਮੇਂ ਵਾਂਗ।
ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾ ਸੁਦੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਾ ਨਾਰੀ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਲੋਚਨਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਦਿਸ਼ ਮਾਂ ਕृਤ੍ਯੇ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਤਵੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਬਾਰ੍ਹ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਇਕ ਔਰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜਲਦੀ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਮਨੁष੍ਯਦਤ੍ਤਂ ਸਕਲਂ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾਧਮੈਃ
ਇਨਸਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸਭ ਕੁਝ ਮੰਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਨੁਵ੍ਰਜਿष੍ਯਂਤਿ ਦੇਵ੍ਯਃ ਕੋਟਿਸ਼ਤਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਇਹ ਲੱਖਾਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਸੁਭਾਗੀਏ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣਗੀਆਂ।
ਮਯੂਰਂ ਸਮੁਪਾਸ੍ਥਾਯ ਗੁਹਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਮਾਗਤਾ
ਮੋਰ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਗੁਹਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ।
ਜਘਾਨ ਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੇਵੀ ਨਾਨਾਵਿਧਾਯੁਧੈਃ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆ ਕੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਸਾਦਯਂਤਿ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਨਾਨਾਵੇषੈਃ ਸੁਦੀਨਵਤ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨृਤ੍ਯਂਤਿ ਦੇਵਿ ਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਿ ਪ੍ਰਸੀਦੇਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ!'
ਤਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰੋਚੁਸ੍ਤ੍ਰਾਹਿ ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭੂਤਮਾਤਾ ਭਵੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ ਲਵੋ, ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕਾ!'
ਯੇ ਚੈਵਂ ਤ੍ਵਾਂ ਤੋषਯਨ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਦੇਹਿ ਵਰਾਨ੍ਸਦਾ ।। 1.2.47.
ਜੋ ਤੇਰੀ ਰਜ਼ਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰ ਦਿੰਨਾ।
ਅਰਿष੍ਟਾਭਰਣੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਦਧਿਭਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਨੈਃ
ਗਹਿਣਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ ਦੇ ਭੋਗ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ।
ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਦੇਵੀ ਮੁਮੁਦੇ ਭੂਤਸਂਵृਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਭੂਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ।
ਯ ਏਨਾਂ ਪ੍ਰਣਮੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਰਿष੍ਟੈਰ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।