ਯਦਿ ਸਾਪਹ੍ਨਵਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਮਯ੍ਯਤੀਵ ਤਵਾਸ੍ਤਿ ਚੇਤ੍ ੪੬.
ਜੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਇਨਕਾਰ ਹੁਣ ਵੀ ਹੈ—
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਬਹੂਦਕੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਾਮ੍ਯਹਮ੍ ੪੬.
ਇਸ ਬਹੁਦਕ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ—
ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਧਨਧਾਨ੍ਯਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਾਦਿਸਂਪਦਃ ੪੬.
ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮਪੱਤੀ—
ਸਵਿਤਾ ਪਰਮੋ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍ ੪੬.
ਸੂਰਜ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ, ਦੁਜਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।
ਬਹੂਦਕਮਿਦਂ ਕੁਂਡਂ ਸਂਸੇਵ੍ਯਂ ਚ ਸਦਾ ਤ੍ਵਯਾ ੪੬.
ਇਹ ਬਹੁਦਕ ਕੁੰਡ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬਹੂਦਕੇ ਕੁਂਡਵਰੇ ਸ੍ਨਾਤਿ ਯੋ ਵਿਧਿਵਨ੍ਨਰਃ ੪੬.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਦਕ ਦੇ ਵਧੀਆ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਬਹੂਦਕੇ ਚ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਮਾਘਮਾਸਕੇ ੪੬.
ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਬਹੁਦਕ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਬਹੂਦਕਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਯਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯਜਤਿ ਵੈ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ ੪੬.
ਤੇ ਜੋ ਬਹੁਦਕ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਤ੍ਰ ਯਸ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਬਹੂਦਕਤਟੇ ਨਰਃ ੪੬.
ਇਥੇ, ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਦਕਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਬਹੂਦਕਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਚ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਜ੍ਜਪਸਾਧਨਮ੍ ੪੬.
ਅਤੇ ਜੇਹੜਾ ਬਹੁਦਕਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਹੈ,
ਬਹੂਦਕਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਚ ਦ੍ਵਿਜਮੇਕਂ ਚ ਭੋਜਯੇਤ੍ ੪੬.
ਜੋ ਕੋਈ ਬਹੁਦਕਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਬਹੂਦਕਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਯਾ ਨਾਰੀ ਗੌਰਿਣਿਕਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ੪੬.
ਬਹੁਦਕਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਗੌਰੀਣਿਕਾ ਔਰਤਾਂ ਹਨ,
ਬਹੂਦਕਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਚ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯੋਗਸਾਧਨਮ੍ ੪੬.
ਜੋ ਕੋਈ ਬਹੁਦਕਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਜੋਗ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਬਹੂਦਕਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਚ ਪ੍ਰੇਤਾਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦੀਯਤੇ ੪੬.
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬਹੁਦਕਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਜਪੋ ਹੋਮਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਃ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍ ੪੬.
ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ, ਹਵਨ, ਪਾਠ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ—
ਤ੍ਵਯੈਤਦ੍ਧृਦਿ ਸਂਧਾਰ੍ਯ ਫਲਂ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਸੂਚਿਤਮ੍ ੪੬.
ਇਹ ਗੱਲ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰੱਖੀਂ, ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੋऽਭਵਨ੍ਮੌਨੀ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕੁਂਡੇ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ੪੬.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਕੁੰਡੇ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਾਂਤੇ ਜਹੌ ਬਾਲੋ ਨਿਜਾਨਸੂਨ੍ ੪੬.
ਫਿਰ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਬਾਲਃ ਸ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਞ੍ਜਹੌ ਜਪਪਰਾਯਣਃ ੪੬.
ਜਿਥੇ ਉਹ ਮੁੰਡਾ, ਜੋ ਜਪ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦਿੱਤੀ,
ਬਹੂਦਕੇ ਚ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬਾਲਾਦਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ੪੬.
ਜੋ ਕੋਈ ਬਹੁਦਕਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨਂਦਭਦ੍ਰੋ ऽਪ੍ਯਥਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾਮਪਰਾਨ੍ਸੁਤਾਨ੍ ੪੬.
ਨੰਦਭਦਰ ਨੇ ਵੀ, ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਸੀ।
ਰੁਦ੍ਰਦੇਹਂ ਯਯੌ ਪਾਰ੍ਥ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ੪੬.
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਸ੍ਵਮਂਸ਼ਂ ਚ ਵਲ੍ਲੀਨਾਥਃ ਪ੍ਰਮੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ੪੬.
ਇਸ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵੱਲੀਨਾਥ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਵੇਖੇਗਾ।
ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਂ ਦੇਵਂ ਯੋਗਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ੪੬.
ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਜੋਗ ਵਿਚ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਯਾਂ ਬੁਧਸੁਤਸ੍ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸ ਭਾਰਤ ੪੬.
ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਬੁਧ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਸ਼੍ਚਾਸੌ ਭਟ੍ਟਦਿਤ੍ਯਸਮੋ ਰਿਵਃ ੪੬.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭੱਟਾਦਿਤਯ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਵ।
ਅਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਜਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਰ੍ਣਮੂਲਕੇ ੪੬.
ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਚੁਪਚਾਪ ਕੰਨ ਦੇ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰृਣੋਤੀਦਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਯੇਸ਼੍ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ੪੬.
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਯਥਾ ਦੇਵ੍ਯਃ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਸ੍ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਭੋਃ
ਸੁਣੋ, ਕਿਵੇਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਯਥਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਵ੍ਯਾਪਕਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਸਵਰੂਪ ਹੈ।