ਸ ਮਾਮਪਸ਼੍ਯਤ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਂ ਚ ਕृਪਯਾ ਸਂਯੁਤੋ ਮੁਨਿਃ ੪੬.
ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਮੇਰੀ ਡਰਾਈ ਹੋਈ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਵਿਪ੍ਰਜਨ੍ਮਨਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ਵ੍ਯਾਸਸਂਗਮਃ ੪੬.
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਹੋਈ।
ਕਿਮੇਵਂ ਨਸ਼੍ਯਸੇ ਕੀਟ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਬਿਭੇषਿ ਚ ੪੬.
ਕੀੜੇ, ਤੂੰ ਇੰਝ ਕਿਉਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਮੌਤ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਡਰਦਾ ਹੈਂ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਤਿਮਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਾਦ੍ਵ੍ਯਾਸਂ ਤਦੋਚਿਵਾਨ੍ ੪੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਦੇਵ ਭਯਂ ਮਾਨ੍ਯ ਗਚ੍ਛੇਯਮਧਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ ੪੬.
ਮਹਾਨ ਜੀ, ਮੇਰਾ ਡਰ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਘਟੀਆ ਜਨਮ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਵਾਂ।
ਤਾਸੁ ਗਰ੍ਭਾਦਿਕਕ੍ਲੇਸ਼ਭੀਤਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ॥ ੪੬.
ਉਹਨਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਨਮ ਆਦਿ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ।
ਮਾ ਭਯਂ ਕੁਰੁ ਸਰ੍ਵਾਭ੍ਯੋ ਯੋਨਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚਿਰਾਦਿਵ ੪੬.
ਹੁਣ ਤੋਂ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਡਰ ਨਾ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋਹਂ ਕਾਲਿਯੇਨ ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍ ੪੬.
ਕਾਲੀਆ ਵਲੋਂ ਇੰਝ ਆਖਿਆਂ, ਮੈਂ ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਕਾਕਸ਼੍ਰृਗਾਲਾਦਿਯੋਨਿष੍ਵਸ੍ਮਿ ਯਦਾऽਭਵਮ੍ ੪੬.
ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਕਾਂ, ਗਿੱਦੜ ਤੇ ਹੋਰ ਐਸੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ,
ਤਤੋ ਬਹੁਵਿਧਾ ਯੋਨੀਃ ਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯਾਸ੍ਮਿ ਕਰ੍षਿਤਃ ੪੬.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕ ਕੇ, ਮੈਂ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤ੍ਯਸ੍ਮਿ ਪਿਤृਭ੍ਯਾਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ੪੬.
ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਤਤੋ ਮਾਂ ਪਂਚਮੇ ਵਰ੍षੇ ਵ੍ਯਾਸ ਆਗਤ੍ਯ ਜਪ੍ਤਵਾਨ੍ ੪੬.
ਪੰਜਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ।
ਅਨਧੀਤਾਨਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵੇਦਾਨ੍ਧਰ੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਨਂਦਭਦ੍ਰਂ ਚ ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਮਹਾਮਤਿਮ੍॥ ੪੬.
ਸ਼ਾਸਤਰ, ਵੇਦ ਤੇ ਧਰਮ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹੇ ਸੀ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੂੰ ਤੇ ਨੰਦਭਦਰ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਯਤ੍ਕ੍ਵਾ ਬਹੂਦਕੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨਸ੍ਥਿਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਮਹੀਜਲੇ ੪੬.
ਫਿਰ ਬਹੁਦਕ ਵਿਚ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਵੱਡੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਗਮਿष੍ਯਸਿ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਿਤਿ ਮਾਂ ਵ੍ਯਾਸ ਉਕ੍ਤਵਾਨ੍ ੪੬.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।'
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਯਾ ੪੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਅਹੋ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਚਰਿਤਂ ਯੇਨ ਮੇ ਹृਦਿ ੪੬.
ਅਹੋ! ਤੇਰਾ ਚਲਣ ਵਾਕਈ ਅਜੋਬਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਹਿਲ ਗਿਆ।
ਕਿਂ ਤੁ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤੁਕਾਮੋਸ੍ਮਿ ਨਿष੍ਕृਤਿਮ੍ ੪੬.
ਪਰ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਧਰਮ ਲਈ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਾਂ।
ਅਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਨਿਰਾਹਾਰਸ੍ਤ੍ਵਹਂ ਸ੍ਥਿਤਃ ੪੬.
ਇਥੇ, ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਮੈਂ ਸੱਤ ਦਿਨ ਭੁੱਖੇ ਰਹਿ ਕੇ ਟਿਕਿਆ।
ਤਤੋ ਬਰ੍ਕਰਿਕਾਤੀਰ੍ਥੇ ਦਗ੍ਧਵ੍ਯੋਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਟੇ ੪੬.
ਫਿਰ ਬਰਕਰੀਕਾ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕੰਢੇ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ।
ਯਦਿ ਸਾਪਹ੍ਨਵਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਮਯ੍ਯਤੀਵ ਤਵਾਸ੍ਤਿ ਚੇਤ੍ ੪੬.
ਜੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਇਨਕਾਰ ਹੁਣ ਵੀ ਹੈ—
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਬਹੂਦਕੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਾਮ੍ਯਹਮ੍ ੪੬.
ਇਸ ਬਹੁਦਕ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ—
ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਧਨਧਾਨ੍ਯਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਾਦਿਸਂਪਦਃ ੪੬.
ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮਪੱਤੀ—
ਸਵਿਤਾ ਪਰਮੋ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍ ੪੬.
ਸੂਰਜ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ, ਦੁਜਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।
ਬਹੂਦਕਮਿਦਂ ਕੁਂਡਂ ਸਂਸੇਵ੍ਯਂ ਚ ਸਦਾ ਤ੍ਵਯਾ ੪੬.
ਇਹ ਬਹੁਦਕ ਕੁੰਡ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬਹੂਦਕੇ ਕੁਂਡਵਰੇ ਸ੍ਨਾਤਿ ਯੋ ਵਿਧਿਵਨ੍ਨਰਃ ੪੬.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਦਕ ਦੇ ਵਧੀਆ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਬਹੂਦਕੇ ਚ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਮਾਘਮਾਸਕੇ ੪੬.
ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਬਹੁਦਕ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਬਹੂਦਕਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਯਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯਜਤਿ ਵੈ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ ੪੬.
ਤੇ ਜੋ ਬਹੁਦਕ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਤ੍ਰ ਯਸ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਬਹੂਦਕਤਟੇ ਨਰਃ ੪੬.
ਇਥੇ, ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਦਕਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਬਹੂਦਕਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਚ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਜ੍ਜਪਸਾਧਨਮ੍ ੪੬.
ਅਤੇ ਜੇਹੜਾ ਬਹੁਦਕਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਹੈ,