ਯਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਲਿਕਵਜ੍ਜਾਲਂ ਲੋਕੇਭ੍ਯੋऽਹਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਾਮਿ ਚ ੪੬.
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਜਾਲ ਵਾਂਗ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਜਾਲ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸੋऽਹਂ ਤੈਰ੍ਬਹੁਭਿਸ਼੍ਚੀਰ੍ਣੈਃ ਪਾਤਕੈਰਂਤ ਆਗਤੇ ੪੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਨੇਕ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹਾਂ।
ਯਮਦੁਤੈਸ੍ਤਤਃ ਕृष੍ਟਃ ਸ੍ਮਾਰ੍ਯਮਾਮਃ ਸ੍ਵਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ੪੬.
ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘਸੀਟ ਕੇ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾਇਆ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਬਹੁਧਾ ਨਿਂਦਞ੍ਛਾਸ਼੍ਵਤੀਰ੍ਨ੍ਯਵਸਂ ਸਮਾਃ ੪੬.
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦੋਸ਼ੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਘਾਹ ਚਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸਾ ਚੇਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਦਪਿ ਧਨ੍ਯਸ੍ਤਤਃ ਪੁਮਾਨ੍ ੪੬.
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਧਨਿਆ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵਾਕਈ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਯੁਗੈਰਪਿ ਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ੪੬.
ਉਸ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਚੀਜ਼ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਬਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੈਃ ਸਹਾਹਂ ਪ੍ਰਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਥਂਚਿਦਵਪੀਡਿਤਃ ੪੬.
ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਛੁਟ ਕੇ, ਮੈਂ ਦੁੱਖੀ ਤੇ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕੀਟੋਹਮਭਵਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤੀਰੇ ਸਾਰਸ੍ਵਤੇ ਸ਼ੁਭੇ ੪੬.
ਫਿਰ, ਮੈਂ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢੇ ਤੇ ਇਕ ਕੀੜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਆਗਚ੍ਛਤੋ ਰਥਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸ਼ਬ੍ਦਮਸ਼੍ਰੌषਮੁਨ੍ਨਤਮ੍ ੪੬.
ਜਦ ਰਥ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ।
ਮਾਰ੍ਗਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਦੂਰੇਣ ਪ੍ਰਪਲਾਯਨਮਾਚਰਮ੍ ੪੬.
ਮੈਂ ਰਾਹ ਛੱਡ ਕੇ ਦੂਰ ਭੱਜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਸ ਮਾਮਪਸ਼੍ਯਤ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਂ ਚ ਕृਪਯਾ ਸਂਯੁਤੋ ਮੁਨਿਃ ੪੬.
ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਮੇਰੀ ਡਰਾਈ ਹੋਈ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਵਿਪ੍ਰਜਨ੍ਮਨਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ਵ੍ਯਾਸਸਂਗਮਃ ੪੬.
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਹੋਈ।
ਕਿਮੇਵਂ ਨਸ਼੍ਯਸੇ ਕੀਟ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਬਿਭੇषਿ ਚ ੪੬.
ਕੀੜੇ, ਤੂੰ ਇੰਝ ਕਿਉਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਮੌਤ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਡਰਦਾ ਹੈਂ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਤਿਮਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਾਦ੍ਵ੍ਯਾਸਂ ਤਦੋਚਿਵਾਨ੍ ੪੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਦੇਵ ਭਯਂ ਮਾਨ੍ਯ ਗਚ੍ਛੇਯਮਧਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ ੪੬.
ਮਹਾਨ ਜੀ, ਮੇਰਾ ਡਰ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਘਟੀਆ ਜਨਮ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਵਾਂ।
ਤਾਸੁ ਗਰ੍ਭਾਦਿਕਕ੍ਲੇਸ਼ਭੀਤਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ॥ ੪੬.
ਉਹਨਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਨਮ ਆਦਿ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ।
ਮਾ ਭਯਂ ਕੁਰੁ ਸਰ੍ਵਾਭ੍ਯੋ ਯੋਨਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚਿਰਾਦਿਵ ੪੬.
ਹੁਣ ਤੋਂ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਡਰ ਨਾ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋਹਂ ਕਾਲਿਯੇਨ ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍ ੪੬.
ਕਾਲੀਆ ਵਲੋਂ ਇੰਝ ਆਖਿਆਂ, ਮੈਂ ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਕਾਕਸ਼੍ਰृਗਾਲਾਦਿਯੋਨਿष੍ਵਸ੍ਮਿ ਯਦਾऽਭਵਮ੍ ੪੬.
ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਕਾਂ, ਗਿੱਦੜ ਤੇ ਹੋਰ ਐਸੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ,
ਤਤੋ ਬਹੁਵਿਧਾ ਯੋਨੀਃ ਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯਾਸ੍ਮਿ ਕਰ੍षਿਤਃ ੪੬.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕ ਕੇ, ਮੈਂ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤ੍ਯਸ੍ਮਿ ਪਿਤृਭ੍ਯਾਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ੪੬.
ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਤਤੋ ਮਾਂ ਪਂਚਮੇ ਵਰ੍षੇ ਵ੍ਯਾਸ ਆਗਤ੍ਯ ਜਪ੍ਤਵਾਨ੍ ੪੬.
ਪੰਜਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ।
ਅਨਧੀਤਾਨਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵੇਦਾਨ੍ਧਰ੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਨਂਦਭਦ੍ਰਂ ਚ ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਮਹਾਮਤਿਮ੍॥ ੪੬.
ਸ਼ਾਸਤਰ, ਵੇਦ ਤੇ ਧਰਮ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹੇ ਸੀ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੂੰ ਤੇ ਨੰਦਭਦਰ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਯਤ੍ਕ੍ਵਾ ਬਹੂਦਕੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨਸ੍ਥਿਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਮਹੀਜਲੇ ੪੬.
ਫਿਰ ਬਹੁਦਕ ਵਿਚ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਵੱਡੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਗਮਿष੍ਯਸਿ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਿਤਿ ਮਾਂ ਵ੍ਯਾਸ ਉਕ੍ਤਵਾਨ੍ ੪੬.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।'
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਯਾ ੪੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਅਹੋ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਚਰਿਤਂ ਯੇਨ ਮੇ ਹृਦਿ ੪੬.
ਅਹੋ! ਤੇਰਾ ਚਲਣ ਵਾਕਈ ਅਜੋਬਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਹਿਲ ਗਿਆ।
ਕਿਂ ਤੁ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤੁਕਾਮੋਸ੍ਮਿ ਨਿष੍ਕृਤਿਮ੍ ੪੬.
ਪਰ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਧਰਮ ਲਈ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਾਂ।
ਅਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਨਿਰਾਹਾਰਸ੍ਤ੍ਵਹਂ ਸ੍ਥਿਤਃ ੪੬.
ਇਥੇ, ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਮੈਂ ਸੱਤ ਦਿਨ ਭੁੱਖੇ ਰਹਿ ਕੇ ਟਿਕਿਆ।
ਤਤੋ ਬਰ੍ਕਰਿਕਾਤੀਰ੍ਥੇ ਦਗ੍ਧਵ੍ਯੋਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਟੇ ੪੬.
ਫਿਰ ਬਰਕਰੀਕਾ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕੰਢੇ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ।