ਯਦੇष ਰੋਦਃਕੁਹਰਪਰਿਣਾਹਾਧਿਕੋਦ੍ਯਮਃ
ਇਹ ਜੋ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਗੁਫਾ ਦੇ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ—
ਤਦਸ੍ਯ ਤੇਜਸਾਂ ਰਾਸ਼ੇਰ੍ਨਾਹਂ ਨਾਰਾਯਣੋऽਥਵਾ
ਇਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿਚ, ਨਾ ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਹਾਂ ਤੇ ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ।
ਇਤੋ ਨੋਤ੍ਪਤਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਸ੍ਤਿ ਮੇ ਤਨ੍ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਯੇ
ਇਥੋਂ ਉੱਠਣ ਜਾਂ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਣ ਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ ਤਂ ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੁਤੋ ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਿਤਿ
ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ ਤੇ ਇੱਥੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈਂ?'
ਕੇਤਕਚ੍ਛਦ ਏਵਾਸਂ ਸਚੈਤਨ੍ਯਃ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਚੇਤਨ Ketakā ਪੱਤਾ ਸੀ।
ਭੂਲੋਕ ਇਚ੍ਛਯਾ ਵਸ੍ਤੁਂ ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਹਮ੍
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੇਤਕੀਬਰ੍ਹਵਾਚਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਸ਼੍ਵਾਸਂ ਤਂ ਕਿਲਾਂਭੋਜਭੂਤਿਃ 1.3.2.12.
Ketakā ਪੱਤੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਮਿਲਿਆ।
ਈਦृਸ਼੍ਯਃ ਪਰਿਤੋ ਲਗ੍ਨਾ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਕੋਟਯਃ
ਇਸ ਦੇ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਾਯੁਤੈਰ੍ਯਾਤਂ ਤਤੋ ਨਿਪਤਤੋ ਮਮ
ਚਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁੱਗ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਾਣਮੇਨਂ ਚ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰੋਜਭੂਃ
ਜਦ ਉਹ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਹਿ ਮਯਾ ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੇਰੀ ਹੀ ਰਚੀ ਹੋਈ ਵੱਡੀ ਹੋੜ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਪੀਦਮਾਵਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਸ੍ਮृਤਂ ਸ਼ਿਵਵੈਭਵਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਭੁੱਲ ਗਈ ਸੀ।
ਹ੍ਰੇਪਣੀ ਸਂਕਥਾ ਤਾਵਦਾਸ੍ਤਾਮਦ੍ਯਾਪ੍ਯਹਂ ਯਤਃ
ਉਹ ਸ਼ਰਮ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੁਣ ਛੱਡ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ—
ਸਖ੍ਯਂ ਸਾਪ੍ਤਪਦੀਨਂ ਹਿ ਕਥ੍ਯਤੇ ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ਮਯਿ
ਸੱਤ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਮੰਨ।
ਅਸਂਸ੍ਤੁਤਧਿਯਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸ੍ਯਨੁਗ੍ਰਹਮ੍
ਜਿਹੜੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਮਿਹਰ ਕਰ।
ਹਂਸਕੋਲਾਕृਤੀ ਦਧ੍ਵੋ ਮਿਥਃ ਸਾਮ੍ਯਂ ਵ੍ਯਪੋਹਿਤੁਮ੍ 1.3.2.13.
ਅਸੀਂ ਹੰਸ ਤੇ ਸੂਰ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਧਾਰ ਕੇ, ਆਪਸੀ ਬਰਾਬਰੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਨ ਜਾਨੇ ਮਮ ਚਾਸ੍ਯਾਗ੍ਰਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੋਰੀਦृਕ੍ਸ਼ੀ ਦਸ਼ਾ
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਐਸਾ ਆਖਰੀ ਹਿੱਸਾ ਵੇਖਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਾਤਸ਼੍ਰਮੋऽਸ੍ਮਿ ਨਿਤਰਾਂ ਵਿਯੁਜ੍ਯ ਇਵ ਚਾਸੁਭਿਃ
ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵਾਂ।
ਤਨ੍ਮੇ ਕੁਰੁष੍ਵ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਫਲਾਂ ਯਾਚਨਾਮਿਮਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਫਲ ਕਰ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਰਣੀਯੈਵਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨੈषਾ ਕृਤਾਂਜਲਿਃ
ਇਹ ਕੰਮ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਯਦ੍ਵਾ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਤਦਾਪ੍ਯਸ੍ਮਿ ਸਾਮ੍ਯਮੁਪੇਯਿਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯੈਵ ਪਰਿਹਾਰ੍ਯਤ੍ਵਮਿਦਾਨੀਂ ਸਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਹੁਣ ਇਹ ਟਾਲਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਗਿਰਮੇਕਾਮਿਮਾਮਗ੍ਰੇ ਚਕ੍ਰਪਾਣੇਰੁਦੀਰਯ
ਤੂੰ ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਇਕੋ ਗੱਲ ਆਖ।
ਅਤ੍ਯੁਚ੍ਚਂ ਦृष੍ਟਵਾਨਗ੍ਰਮਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਵੇਖ ਲਈ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਗਵਾਹ ਵਜੋਂ ਖੜਾ ਹਾਂ।
ਸਂਭਾਵਿਤੋਯਂ ਸੁਤਰਾਂ ਪਿਤ੍ਰੇਵ ਹਿ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਇਹ ਬਹੁਤ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਵਲੋਂ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਮ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਸੁਮਹਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਤ੍ਵਯਾ ।। 1.3.2.13.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਹੁਣ ਤੂੰ ਕਰ।
ਤੇਜਃਸ੍ਤਂਭਾਭ੍ਯਰ੍ਣਭਾਜੇ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਾਹਾਸ਼ੇषਂ ਵਿष੍ਣਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਕ੍ਯਮ੍
ਜੋ ਤੇਜ ਅਤੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬਾਕੀ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਨਾਗ੍ਰਂ ਦृष੍ਟਮਨੇਨੇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਕਾਯ ਵਿਵੇਕਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚ ਲਿਆ ਕਿ ਇਸ ਵੱਲੋਂ ਚੋਟੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਗਈ।
ਅਨੁਗ੍ਰਹੀਤੁਂ ਮਾਂ ਮੁਗ੍ਧਂ ਹਂਤੁਂ ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਧੇਰ੍ਮਦਮ੍
ਮੇਰੀ ਮੂਰਖਤਾ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋੜਨ ਲਈ।
ਮੂਲਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੇਜਃਸ੍ਤਂਮ੍ਭਸ੍ਯ ਮੇ ਮਦਃ
ਜੜ ਵੇਖਣ ਦੀ ਅਸਮਰਥਾ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਤੇਜ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦਬ ਗਿਆ।