ਬਹੂਦਕਸ੍ਯ ਕੁਂਡਸ੍ਯ ਤੀਰਸ੍ਥਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੪੬.
ਬਹੁਤ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਸੀ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚਾਗ੍ਰਤਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਪ੍ਰਬਦ੍ਧਕਰਸਂਪੁਟਃ ੪੬.
ਉਹ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਰष੍ਟਾਰਮਸ੍ਯ ਜਗਤਸ਼੍ਚੇਤ੍ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਦਾਸ਼ਿਵਮ੍ ੪੬.
ਮੈਂ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਇਸ ਜਗਤ ਦੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਨੂੰ, ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਅਪੂਰ੍ਯਮਾਣਂ ਤਵ ਕਿਂ ਜਗਤ੍ਸਂਸृਜਨਂ ਵਿਨਾ ੪੬.
ਤੇਰੇ ਅਧੂਰੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਜਗਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ?
ਸਚੇਤਨੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਰਾਗਾਦਿਰਹਿਤੇਨ ਚ ੪੬.
ਜਿਸ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚੇਤਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਲਾਲਚ ਆਦਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ,
ਨਿਰ੍ਵੈਰੇਣ ਸਮੇਨਾਥ ਸੁਖਦੁਃਖਭਵਾਭਵੈਃ ੪੬.
ਬਿਨਾ ਵੈਰ ਦੇ, ਸਮਤਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੁਖ-ਦੁਖ, ਜਨਮ ਤੇ ਅਜਨਮ ਵੱਲ ਇਕਸਾਰ ਰਹੋ,
ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇਥ ਨਰਕੇ ਪਾਤਯਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ੪੬.
ਕੁਝ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ,
ਇष੍ਟੈਃ ਪੁਤ੍ਰਾਦਿਭਿਰ੍ਨਾਥ ਵਿਯੁਕ੍ਤਾ ਮਾਨਵਾ ਹ੍ਯਮੀ ੪੬.
ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਅਤੀਵ ਨੋਚਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦੀਸ਼੍ਵਰ ਸਰ੍ਵਥਾ ੪੬.
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਣਉਚਿਤ ਹੈ,
ਏਵਂਵਿਧੇਨ ਸਂਸਾਰਚਾਰਿਤ੍ਰੇਣ ਵਿਮੋਹਿਤਾਃ ੪੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨਾਲ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਮਰਣਾਂਤਮੇਵ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇ ਸਂਚਿਂਤਯਨ੍ਨਦਃ ੪੬.
ਮੈਂ ਮਰਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਹੀ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਰਹਾਂਗਾ,
ਤਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਦਿਵਸੇ ਬਹੂਕਤਟੇ ਸ਼ੁਭੇ ੪੬.
ਫਿਰ, ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ,
ਕृਸ਼ੋਤੀਵ ਗਲਤ੍ਕੁष੍ਠੀ ਪ੍ਰਮੁਹ੍ਯਂਸ਼੍ਚ ਪਦੇਪੇਦ ੪੬.
ਦੁਬਲਾ-ਪਤਲਾ, ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗ ਲੁਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਪੈਰ ਪੈਰ ਤੇ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦਾ,
ਅਹੋ ਸੁਰੂਪਸਰ੍ਵਾਂਗ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਦੁਃਖੀ ਭਵਾਨਪਿ ੪੬.
ਅਹੋ! ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਕਿਉਂ ਹੈਂ?
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਸਰ੍ਵਂ ਬਾਲੋ ਦੀਨਮਨਾ ਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੪੬.
ਉਹ ਸਾਰਾ ਕਾਰਣ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁੰਡਾ ਉਦਾਸ ਮਨ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸਂਪੂਰ੍ਣੇਂਦ੍ਰਿਯਗਾਤ੍ਰਾ ਯਨ੍ਮਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਵੈ ਵृਥਾ ੪੬.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਪੂਰੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤਦਹੋ ਭਾਰਤਂ ਖਂਡਂ ਸਤ੍ਯਾਯੁषਿ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਧਿ ਕਃ ੪੬.
ਅਸਲ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੌਣ ਛੱਡੇਗਾ?
ਅਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚਲਿਤੁਂ ਵਾਪਿ ਮਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਨਾਪਿ ਚ ੪੬.
ਚੱਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਨਾ ਮਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ,
ਸਂਤੋषੋऽਪ੍ਯੁਚਿਤਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਦੇਹਂ ਯਸ੍ਯ ਦृਢਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍ ੪੬.
ਸੰਤੋਖ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ,
ਕ੍ਸ਼ਣੇਕ੍ਸ਼ਣੇ ਚ ਤਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਯਦ੍ਯੁਗੇਯੁਗੇ ੪੬.
ਹਰ ਪਲ, ਉਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭੋਗਿਆ ਜਾਵੇ,
ਸੋऽਪ੍ਯਨ੍ਯਦਿਚ੍ਛਤੇ ਚੇਚ੍ਚ ਕੋऽਨ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਚੇਤਨਃ ੪੬.
ਜੇ ਉਹ ਵੀ ਹੋਰ ਕੁਝ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਚੇਤਨ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਦਿਵਸੇ ਦਿਵਸੇ ਮੂਢਮਾਵਸ਼ਂਤਿ ਨ ਪਂਡਿਤਮ੍ ੪੬.
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਮੂੜ੍ਹ ਲੋਕ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨੀ ਨਹੀਂ।
ਮੂਲਘਾਤਿषੁ ਸਜ੍ਜਂਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਮਂਤੋ ਭਵਦ੍ਵਿਧਾਃ ੪੬.
ਸਿਆਣੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹੀ ਗੱਲਾਂ ਚ ਪਿਆਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮੁੱਲ ਦੀ ਜੜ ਨੂੰ ਛੁਹ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤ੍ਯਵਿਰੁਦ੍ਧਾ ਸਾ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤ੍ਵਯ੍ਯਸ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਮਲਾ ੪੬.
ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਝ ਹੈ, ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸ੍ਰੁਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸ਼ਾਰੀਰਮਾਨਸੈਰ੍ਦੁਃਖੈਰ੍ਨ ਸੀਦਂਤਿ ਭਵਦ੍ਵਿਧਾਃ ੪੬.
ਤੁਹਾਡੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਜਾਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਹੇਠ ਨਹੀਂ ਝੁਕਦੇ।
ਆਪਤ੍ਸੁ ਚ ਨ ਮੁਹ੍ਯਂਤਿ ਨਰਾਃ ਪਂਡਿਤਬੁਦ੍ਧਯਃ ੪੬.
ਸਿਆਣੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਦੇ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੇ।
ਤਯੋਰ੍ਵ੍ਯਾਸਸਮਾਸਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ਮੋਪਾਯਮਿਮਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ ੪੬.
ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਤੋਂ, ਛੋਟੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੋਹਾਂ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਉਪਾਅ ਸੁਣੋ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਕਾਰਣੈਰ੍ਦੁਃਖਂ ਸ਼ੀਰੀਰਂ ਮਾਨਸਂ ਚ ਯਤ੍ ੪੬.
ਸਰੀਰਕ ਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਦੁੱਖ ਚਾਰ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਪ੍ਰਕਾਰਂ ਮਹਾਕष੍ਟਂ ਦ੍ਵਯੋਰੇਤਦੁਦਾਹृਤਮ੍ ੪੬.
ਇਹ ਵੱਡਾ ਕਲੇਸ਼, ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ, ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਯਃਪਿਂਡੇਨ ਤਪ੍ਤੇਨ ਕੁਂਭਸਂਸ੍ਥਮਿਵੋਦਕਮ੍ ੪੬.
ਜਿਵੇਂ ਲਾਲ ਹੋਏ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗੇਂਦ ਨਾਲ ਘੜੇ ਵਿਚ ਪਿਆ ਪਾਣੀ ਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,