ਮृਨ੍ਮਯੇ ਭਾਜਨੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ੪੪.
ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਦੀਯਸੇ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੈਰ੍ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍ ੪੪.
ਧਰਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਿष੍ਠੀਵਨੇ ਕृਤੇ ਤੇषਾਂ ਸਵਿਤੁਃ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤੇ ੪੪.
ਜਦ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਥੂਕਦੇ ਹਨ,
ਏਵਮष੍ਟਵਿਧਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਾਪਸਂਸ਼ਯਚ੍ਛੇਦਨਮ੍ ੪੪.
ਇਹ ਅੱਠ ਕਿਸਮ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਰੀਤ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜਲਦਿਵ੍ਯਂ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਦ੍ਵਿਪ੍ਰਕਾਰਂ ਪੁਰਾਵਿਦਃ ੪੪.
ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਜਲ ਨੂੰ ਵੀ ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਬਾਣਕ੍ਸ਼ੇਪਸ੍ਤਥਾਦਾਨਂ ਯਾਵਦ੍ਵੀਰ੍ਯਵਤਾ ਕृਤਮ੍ ੪੪.
ਤੀਰ ਚਲਾਉਣਾ ਤੇ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕਣਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਤਾਕਤਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਏਵਂਵਿਧਮਿਦਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਭਟ੍ਟਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਰਤ ੪੪.
ਭਾਰਤ, ਇਹ ਭੱਟਾਦਿੱਤ ਦਾ ਥਾਂ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ।
ਤਥਾ ਬਹੂਦਕਸ੍ਥਾਨੇ ਕਥਾਮਾਕਰ੍ਣਯਾਦ੍ਭੁਤਾਮ੍ ੪੫.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਅਚੰਭੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦਸ੍ਤਿ ਚਾਤ੍ਰ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਬਹੂਦਕਮ੍ ੪੫.
ਇੱਥੇ ਵੀ ਬਦਲਾਅ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ 'ਬਹੁ ਪਾਣੀ' ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਸ਼ੋਭਨਂ ਲਿਂਗਂ ਕਪਿਲਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ ੪੫.
ਇੱਥੇ ਸੁੰਦਰ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਪਿਲੇਸ਼ਵਰ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਵਣਿਕ੍ਸਂਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਚ ਕृਤਾਦਰਃ ੪੫.
ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦਿਨ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਨਾਜ੍ਞਾਤਂ ਤਸ੍ਯ ਕਿਂਚਿਚ੍ਚ ਯਦ੍ਧਰ੍ਮੇषੁ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ੪੫.
ਉਸ ਬਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਆਉਂਦਾ, ਕੁਝ ਵੀ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਧਰ੍ਮਮੇਨਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ ੪੫.
ਉਸ ਨੇ ਕੰਮ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਲਿਆ।
ਵਿਦੋषੋ ਯੋ ਹਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯੈਵਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ ੪੫.
ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਐਸਾ ਨਿਸਚੈ ਕਰਕੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਮਥ੍ਯ ਨਨ੍ਦਭਦ੍ਰੇਣ ਆਹृਤਂ ਤਨ੍ਨਿਸ਼ਾਮਯ ੪੫.
ਨੰਦਭਦਰ ਨੇ ਮਥ ਕੇ ਉਹ ਲਿਆਇਆ—ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਪਰਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨੈਃ ਕਾष੍ਠਤृਣੈਃ ਸ਼ਰਣਂ ਤੇਨ ਕਾਰਿਤਮ੍ ੪੫.
ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਲੱਕੜ ਤੇ ਘਾਹ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਝੋਪੜੀ ਬਣਾਈ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਵਾਣਿਜ੍ਯਮਲ੍ਪਲਾਭੇਨ ਸੋऽਚਰਤ੍ ੪੫.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਵਪਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਅਮਾਯਯੈਵ ਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਕ੍ਰੀਣਾਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਦ੍ਵ੍ਰਤਮ੍ ੪੫.
ਉਹ ਪੂਰੀ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ ਸੀ—ਇਹੀ ਉਸ ਦਾ ਚੰਗਾ ਵ੍ਰਤ ਸੀ।
ਦੋषਮੇਨਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਤਂ ਪਾਂਡੁਨਨ੍ਦਨ ੪੫.
ਇਹ ਨੁਕਸਾਨ ਸਮਝ ਕੇ, ਸੁਣ, ਹੇ ਪਾਂਡੂ ਪੁੱਤਰ।
ਯਜਨ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਜਗਦ੍ਧਂਤਿ ਸ੍ਵਂ ਚਾਂਧਤਮਸਂ ਨਯੇਤ੍ ੪੫.
ਉਹ ਯਗਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਜ੍ਜਾਯਤੇ ਵृष੍ਟਿਰ੍ਵृष੍ਟੇਰਨ੍ਨਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ੪੫.
ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਅਨਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਨਾਜ ਤੋਂ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਚੌਰਪ੍ਰਾਯਸ੍ਯ ਕਲੁषਾਜ੍ਜਨ੍ਮ ਜਾਯੇਜ੍ਜਨਸ੍ਯ ਹਿ ੪੫.
ਚੋਰੀ ਆਦਿ ਮੈਲ ਕਰਕੇ ਜਨਤਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼ਵੋ ਲਕੁਟੈਰ੍ਹਨ੍ਯੁਰ੍ਯਜਮਾਨਂ ਮृਤਂ ਹਤਾਃ ੪੫.
ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਜ੍ਞ ਏਵਂ ਵਿਚਾਰ੍ਯਾਸੌ ਯਜ੍ਞਸਾਰਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ੪੫.
ਜਦੋਂ ਯਗ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਗ ਦਾ ਸਾਰ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਹਵਿषਸ਼੍ਚੈਵ ਯਜ੍ਞੋऽਯਂ ਹਿ ਵਿਕਲ੍ਮषਃ ੪੫.
ਭੋਜਨ ਤੇ ਹਵਨ ਸਮੇਤ, ਇਹ ਯਗ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਕੇਚਿਚ੍ਛਂਸਨ੍ਤਿ ਸਂਨ੍ਯਾਸਂ ਨਨ੍ਦਭਦ੍ਰੋ ਨ ਮਨ੍ਯਤੇ ੪੫.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਤਿਆਗ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਨੰਦਭਦਰ ਇਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਉਭਯਭ੍ਰष੍ਟ ਏਵਾਸੌ ਭਿਨ੍ਨਾ ਭੂਮਿਰ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ ੪੫.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਸ੍ਯਚਿਨ੍ਨੈਵ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸ਼ਪਤੇ ਵਾ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਤਿ ੪੫.
ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਣਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਨੋ ਕਾਮਯਤੇ ਨ ਵਿਰੁਦ੍ਧੋऽਨੁਰੁਧ੍ਯਤੇ ੪੫.
ਉਹ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਲਾਲਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਜੁੜਦਾ ਹੈ।
ਅਭਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾਂਧਬਧਿਰਾਕृਤਿਃ ੪੫.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਨਿਰਭੈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਤੇ ਬਹਿਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।