ਪੂਰਯੇਦ੍ਘृਤਤੈਲਾਭ੍ਯਾਂ ਪਲੈਰ੍ਵਿਸ਼ਤਿਭਿਸ੍ਤਤਃ ੪੪.
ਉਸ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਤੇ ਤੇਲ ਵੀਹ ਪਲ ਭਰ ਦੇ ਪਾਏ ਜਾਣ।
ਵਹ੍ਨ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਮਭਿਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨਿ ੪੪.
ਅੱਗ ਲਾ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਦੋਸ਼ੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਜ੍ਞੇਯਮਸਂਦਿਗ੍ਧਂ ਵਿਸ੍ਫੋਟਾਦਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ੪੪.
ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਚਾ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੇ ਛਾਲਿਆਂ ਆਦਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ।
ਆਯਸਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਪਲਂ ਘਟਿਤਂ ਫਾਲਮੁਚ੍ਯਤੇ ੪੪.
ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਪਲ ਭਾਰ ਦਾ ਲੋਹਾ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਫਾਲ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਵਹ੍ਨ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਮਭਿਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨਿ ੪੪.
ਅੱਗ ਲਾ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਦੋਸ਼ੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਗਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਜਿਹ੍ਵਾਸ਼ੋਧਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੪੪.
ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਜੀਭ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਵਿਜਾਨੀਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਚੇਤ੍ਤੁ ਜਾਯਤੇ ੪੪.
ਜੇ ਉਹ ਸੁੱਚਾ ਨਿਕਲੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸੁੱਚਾ ਮੰਨ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚੌਰ੍ਯੇ ਤੁ ਤਂਦੁਲਾ ਦੇਯਾ ਨ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਕਥਂਚਨ ੪੪.
ਪਰ ਜੇ ਚੋਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਚੌਲ ਹੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਕਾਰਿਣੇ ਦੇਯਾ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ੪੪.
ਸਵੇਰੇ, ਜਿਸਨੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਇਹ ਜਰੂਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪਿਪ੍ਪਲਸ੍ਯਾਥ ਭੂਰ੍ਜਸ੍ਯ ਨ ਤ੍ਵਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਥਂਚਨ ੪੪.
ਸਿਰਫ ਪਿੱਪਲ ਜਾਂ ਭੂਰਜ ਦੇ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ।
ਮृਨ੍ਮਯੇ ਭਾਜਨੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ੪੪.
ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਦੀਯਸੇ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੈਰ੍ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍ ੪੪.
ਧਰਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਿष੍ਠੀਵਨੇ ਕृਤੇ ਤੇषਾਂ ਸਵਿਤੁਃ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤੇ ੪੪.
ਜਦ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਥੂਕਦੇ ਹਨ,
ਏਵਮष੍ਟਵਿਧਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਾਪਸਂਸ਼ਯਚ੍ਛੇਦਨਮ੍ ੪੪.
ਇਹ ਅੱਠ ਕਿਸਮ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਰੀਤ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜਲਦਿਵ੍ਯਂ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਦ੍ਵਿਪ੍ਰਕਾਰਂ ਪੁਰਾਵਿਦਃ ੪੪.
ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਜਲ ਨੂੰ ਵੀ ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਬਾਣਕ੍ਸ਼ੇਪਸ੍ਤਥਾਦਾਨਂ ਯਾਵਦ੍ਵੀਰ੍ਯਵਤਾ ਕृਤਮ੍ ੪੪.
ਤੀਰ ਚਲਾਉਣਾ ਤੇ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕਣਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਤਾਕਤਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਏਵਂਵਿਧਮਿਦਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਭਟ੍ਟਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਰਤ ੪੪.
ਭਾਰਤ, ਇਹ ਭੱਟਾਦਿੱਤ ਦਾ ਥਾਂ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ।
ਤਥਾ ਬਹੂਦਕਸ੍ਥਾਨੇ ਕਥਾਮਾਕਰ੍ਣਯਾਦ੍ਭੁਤਾਮ੍ ੪੫.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਅਚੰਭੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦਸ੍ਤਿ ਚਾਤ੍ਰ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਬਹੂਦਕਮ੍ ੪੫.
ਇੱਥੇ ਵੀ ਬਦਲਾਅ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ 'ਬਹੁ ਪਾਣੀ' ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਸ਼ੋਭਨਂ ਲਿਂਗਂ ਕਪਿਲਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ ੪੫.
ਇੱਥੇ ਸੁੰਦਰ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਪਿਲੇਸ਼ਵਰ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਵਣਿਕ੍ਸਂਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਚ ਕृਤਾਦਰਃ ੪੫.
ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦਿਨ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਨਾਜ੍ਞਾਤਂ ਤਸ੍ਯ ਕਿਂਚਿਚ੍ਚ ਯਦ੍ਧਰ੍ਮੇषੁ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ੪੫.
ਉਸ ਬਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਆਉਂਦਾ, ਕੁਝ ਵੀ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਧਰ੍ਮਮੇਨਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ ੪੫.
ਉਸ ਨੇ ਕੰਮ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਲਿਆ।
ਵਿਦੋषੋ ਯੋ ਹਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯੈਵਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ ੪੫.
ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਐਸਾ ਨਿਸਚੈ ਕਰਕੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਮਥ੍ਯ ਨਨ੍ਦਭਦ੍ਰੇਣ ਆਹृਤਂ ਤਨ੍ਨਿਸ਼ਾਮਯ ੪੫.
ਨੰਦਭਦਰ ਨੇ ਮਥ ਕੇ ਉਹ ਲਿਆਇਆ—ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਪਰਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨੈਃ ਕਾष੍ਠਤृਣੈਃ ਸ਼ਰਣਂ ਤੇਨ ਕਾਰਿਤਮ੍ ੪੫.
ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਲੱਕੜ ਤੇ ਘਾਹ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਝੋਪੜੀ ਬਣਾਈ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਵਾਣਿਜ੍ਯਮਲ੍ਪਲਾਭੇਨ ਸੋऽਚਰਤ੍ ੪੫.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਵਪਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਅਮਾਯਯੈਵ ਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਕ੍ਰੀਣਾਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਦ੍ਵ੍ਰਤਮ੍ ੪੫.
ਉਹ ਪੂਰੀ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ ਸੀ—ਇਹੀ ਉਸ ਦਾ ਚੰਗਾ ਵ੍ਰਤ ਸੀ।
ਦੋषਮੇਨਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਤਂ ਪਾਂਡੁਨਨ੍ਦਨ ੪੫.
ਇਹ ਨੁਕਸਾਨ ਸਮਝ ਕੇ, ਸੁਣ, ਹੇ ਪਾਂਡੂ ਪੁੱਤਰ।
ਯਜਨ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਜਗਦ੍ਧਂਤਿ ਸ੍ਵਂ ਚਾਂਧਤਮਸਂ ਨਯੇਤ੍ ੪੫.
ਉਹ ਯਗਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।