ਪਿਂਡਂ ਹੁਤਾਸ਼ਸਂਤਪ੍ਤਂ ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਪਲਿਕਂ ਦृਢਮ੍ ੪੪.
ਪੰਜਾਹ ਪਲਾ ਭਾਰ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਤਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਿੰਡ।
ਰਕ੍ਤਚਂਦਨਧੂਪਾਭ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ੪੪.
ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਭਿਹਿਤੇਨ ਚ ੪੪.
ਇਹ ਮੰਤਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਂ ਪੁਨਾਸਿ ਵੈ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਵਕ ਉਚ੍ਯਸੇ ੪੪.
ਤੂੰ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਪਾਵਕਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਠਰਸ੍ਥੋऽਸਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਤਤੋ ਵੇਤ੍ਸਿ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍ ੪੪.
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਮੰਦਾ ਸਭ ਪਤਾ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵੇषੁ ਸ਼ੀਤੋ ਭਵਮਹਾਬਲ ੪੪.
ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁੱਚੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਤੂੰ ਠੰਢਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ।
ਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ਼ਨੈਰ੍ਜਹ੍ਯਾਲ੍ਲੋਹਪਿਂਡਂ ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ੪੪.
ਚੱਕਰ ਲਾ ਕੇ, ਲੋਹੇ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰੌ ਕਰੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵਤਿ ਧਰ੍ਮਤਃ ੪੪.
ਜੇ ਹੱਥ ਬਿਨਾ ਬਦਲੇ ਰਹਿਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਾਹਾਰਯੇਲ੍ਲੋਹਂ ਵਿਧਿਰੇष ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ੪੪.
ਫਿਰ ਲੋਹਾ ਚੁੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਾਰਯੇਦਾਯਸਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਾਮ੍ਰਂ ਵਾ षੋਡਸ਼ਾਂਗੁਲਮ੍ ੪੪.
ਉਹ ਲੋਹੇ ਜਾਂ ਤਾਮੇ ਦੀ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਅੰਗੁਲ ਚੌੜੀ ਪਾਤੀ ਬਣਾਵੇ।
ਪੂਰਯੇਦ੍ਘृਤਤੈਲਾਭ੍ਯਾਂ ਪਲੈਰ੍ਵਿਸ਼ਤਿਭਿਸ੍ਤਤਃ ੪੪.
ਉਸ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਤੇ ਤੇਲ ਵੀਹ ਪਲ ਭਰ ਦੇ ਪਾਏ ਜਾਣ।
ਵਹ੍ਨ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਮਭਿਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨਿ ੪੪.
ਅੱਗ ਲਾ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਦੋਸ਼ੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਜ੍ਞੇਯਮਸਂਦਿਗ੍ਧਂ ਵਿਸ੍ਫੋਟਾਦਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ੪੪.
ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਚਾ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੇ ਛਾਲਿਆਂ ਆਦਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ।
ਆਯਸਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਪਲਂ ਘਟਿਤਂ ਫਾਲਮੁਚ੍ਯਤੇ ੪੪.
ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਪਲ ਭਾਰ ਦਾ ਲੋਹਾ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਫਾਲ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਵਹ੍ਨ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਮਭਿਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨਿ ੪੪.
ਅੱਗ ਲਾ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਦੋਸ਼ੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਗਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਜਿਹ੍ਵਾਸ਼ੋਧਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੪੪.
ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਜੀਭ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਵਿਜਾਨੀਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਚੇਤ੍ਤੁ ਜਾਯਤੇ ੪੪.
ਜੇ ਉਹ ਸੁੱਚਾ ਨਿਕਲੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸੁੱਚਾ ਮੰਨ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚੌਰ੍ਯੇ ਤੁ ਤਂਦੁਲਾ ਦੇਯਾ ਨ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਕਥਂਚਨ ੪੪.
ਪਰ ਜੇ ਚੋਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਚੌਲ ਹੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਕਾਰਿਣੇ ਦੇਯਾ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ੪੪.
ਸਵੇਰੇ, ਜਿਸਨੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਇਹ ਜਰੂਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪਿਪ੍ਪਲਸ੍ਯਾਥ ਭੂਰ੍ਜਸ੍ਯ ਨ ਤ੍ਵਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਥਂਚਨ ੪੪.
ਸਿਰਫ ਪਿੱਪਲ ਜਾਂ ਭੂਰਜ ਦੇ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ।
ਮृਨ੍ਮਯੇ ਭਾਜਨੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ੪੪.
ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਦੀਯਸੇ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੈਰ੍ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍ ੪੪.
ਧਰਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਿष੍ਠੀਵਨੇ ਕृਤੇ ਤੇषਾਂ ਸਵਿਤੁਃ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤੇ ੪੪.
ਜਦ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਥੂਕਦੇ ਹਨ,
ਏਵਮष੍ਟਵਿਧਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਾਪਸਂਸ਼ਯਚ੍ਛੇਦਨਮ੍ ੪੪.
ਇਹ ਅੱਠ ਕਿਸਮ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਰੀਤ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜਲਦਿਵ੍ਯਂ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਦ੍ਵਿਪ੍ਰਕਾਰਂ ਪੁਰਾਵਿਦਃ ੪੪.
ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਜਲ ਨੂੰ ਵੀ ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਬਾਣਕ੍ਸ਼ੇਪਸ੍ਤਥਾਦਾਨਂ ਯਾਵਦ੍ਵੀਰ੍ਯਵਤਾ ਕृਤਮ੍ ੪੪.
ਤੀਰ ਚਲਾਉਣਾ ਤੇ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕਣਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਤਾਕਤਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਏਵਂਵਿਧਮਿਦਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਭਟ੍ਟਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਰਤ ੪੪.
ਭਾਰਤ, ਇਹ ਭੱਟਾਦਿੱਤ ਦਾ ਥਾਂ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ।
ਤਥਾ ਬਹੂਦਕਸ੍ਥਾਨੇ ਕਥਾਮਾਕਰ੍ਣਯਾਦ੍ਭੁਤਾਮ੍ ੪੫.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਅਚੰਭੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦਸ੍ਤਿ ਚਾਤ੍ਰ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਬਹੂਦਕਮ੍ ੪੫.
ਇੱਥੇ ਵੀ ਬਦਲਾਅ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ 'ਬਹੁ ਪਾਣੀ' ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਸ਼ੋਭਨਂ ਲਿਂਗਂ ਕਪਿਲਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ ੪੫.
ਇੱਥੇ ਸੁੰਦਰ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਪਿਲੇਸ਼ਵਰ ਆਖਦੇ ਹਨ।