ਤ੍ਵਂ ਵਿष ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਤ੍ਰ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ ੪੪.
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਯੇਨ ਵੇਗੈਰ੍ਵਿਨਾ ਜੀਰ੍ਣਂ ਛਰ੍ਦਿਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ੪੪.
ਜਿਸ ਨਾਲ, ਬਿਨਾਂ ਜ਼ੋਰ ਦੇ, ਉਹ ਪਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਲਟੀ ਜਾਂ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਃ ਸਰ੍ਪਂ ਘਟਸ੍ਥਂ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ੪੪.
ਭੁੱਖਾ ਸੱਪ, ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਦਿਵ੍ਯਂ ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿਰਂਚਿਸ੍ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮੇ ੪੪.
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ ਕਿ ਅੱਗ ਦੀ ਪਰਖ ਬਾਰੇ ਵਿਰੰਚੀ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ।
ਮਂਡਲਾਨ੍ਮਂਡਲਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵੇਣੇਤਿ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ ੪੪.
ਚੱਕਰ ਪਿੱਛੇ ਚੱਕਰ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਿਰਣੈ ਕਰਕੇ।
ਆਰ੍ਦ੍ਰਵਾਸਸਮਾਹੂਯ ਤਥਾ ਚੈਵਾਪ੍ਯੁਪੋਪਿਤਮ੍ ੪੪.
ਗਿੱਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਆ ਗਿਆ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਾਧਿਕृਤਸ੍ਯ ਵਾ ੪੪.
ਦਿਵਿਆ ਪਰਖ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਰਾਜੇ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਲਈ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਦਿਨਕਾਲੇ ਹਿ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ੪੪.
ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯੇਯੁਃ ਕृਤਾਦੀਨਿ ਹਸ੍ਤਯੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹਾਰਿਣਃ ੪੪.
ਉਹ ਹਾੜੀ ਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਬਣੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ।
ਨਵੇਨ ਕृਤਸੂਤ੍ਰੇਣ ਕਾਰ੍ਪਾਸੇਨ ਦृਢਂ ਯਥਾ ੪੪.
ਨਵੇਂ ਕਪਾਹ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਗੇ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਪਿਂਡਂ ਹੁਤਾਸ਼ਸਂਤਪ੍ਤਂ ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਪਲਿਕਂ ਦृਢਮ੍ ੪੪.
ਪੰਜਾਹ ਪਲਾ ਭਾਰ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਤਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਿੰਡ।
ਰਕ੍ਤਚਂਦਨਧੂਪਾਭ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ੪੪.
ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਭਿਹਿਤੇਨ ਚ ੪੪.
ਇਹ ਮੰਤਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਂ ਪੁਨਾਸਿ ਵੈ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਵਕ ਉਚ੍ਯਸੇ ੪੪.
ਤੂੰ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਪਾਵਕਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਠਰਸ੍ਥੋऽਸਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਤਤੋ ਵੇਤ੍ਸਿ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍ ੪੪.
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਮੰਦਾ ਸਭ ਪਤਾ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵੇषੁ ਸ਼ੀਤੋ ਭਵਮਹਾਬਲ ੪੪.
ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁੱਚੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਤੂੰ ਠੰਢਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ।
ਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ਼ਨੈਰ੍ਜਹ੍ਯਾਲ੍ਲੋਹਪਿਂਡਂ ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ੪੪.
ਚੱਕਰ ਲਾ ਕੇ, ਲੋਹੇ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰੌ ਕਰੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵਤਿ ਧਰ੍ਮਤਃ ੪੪.
ਜੇ ਹੱਥ ਬਿਨਾ ਬਦਲੇ ਰਹਿਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਾਹਾਰਯੇਲ੍ਲੋਹਂ ਵਿਧਿਰੇष ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ੪੪.
ਫਿਰ ਲੋਹਾ ਚੁੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਾਰਯੇਦਾਯਸਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਾਮ੍ਰਂ ਵਾ षੋਡਸ਼ਾਂਗੁਲਮ੍ ੪੪.
ਉਹ ਲੋਹੇ ਜਾਂ ਤਾਮੇ ਦੀ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਅੰਗੁਲ ਚੌੜੀ ਪਾਤੀ ਬਣਾਵੇ।
ਪੂਰਯੇਦ੍ਘृਤਤੈਲਾਭ੍ਯਾਂ ਪਲੈਰ੍ਵਿਸ਼ਤਿਭਿਸ੍ਤਤਃ ੪੪.
ਉਸ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਤੇ ਤੇਲ ਵੀਹ ਪਲ ਭਰ ਦੇ ਪਾਏ ਜਾਣ।
ਵਹ੍ਨ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਮਭਿਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨਿ ੪੪.
ਅੱਗ ਲਾ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਦੋਸ਼ੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਜ੍ਞੇਯਮਸਂਦਿਗ੍ਧਂ ਵਿਸ੍ਫੋਟਾਦਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ੪੪.
ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਚਾ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੇ ਛਾਲਿਆਂ ਆਦਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ।
ਆਯਸਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਪਲਂ ਘਟਿਤਂ ਫਾਲਮੁਚ੍ਯਤੇ ੪੪.
ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਪਲ ਭਾਰ ਦਾ ਲੋਹਾ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਫਾਲ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਵਹ੍ਨ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਮਭਿਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨਿ ੪੪.
ਅੱਗ ਲਾ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਦੋਸ਼ੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਗਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਜਿਹ੍ਵਾਸ਼ੋਧਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੪੪.
ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਜੀਭ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਵਿਜਾਨੀਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਚੇਤ੍ਤੁ ਜਾਯਤੇ ੪੪.
ਜੇ ਉਹ ਸੁੱਚਾ ਨਿਕਲੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸੁੱਚਾ ਮੰਨ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚੌਰ੍ਯੇ ਤੁ ਤਂਦੁਲਾ ਦੇਯਾ ਨ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਕਥਂਚਨ ੪੪.
ਪਰ ਜੇ ਚੋਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਚੌਲ ਹੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਕਾਰਿਣੇ ਦੇਯਾ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ੪੪.
ਸਵੇਰੇ, ਜਿਸਨੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਇਹ ਜਰੂਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪਿਪ੍ਪਲਸ੍ਯਾਥ ਭੂਰ੍ਜਸ੍ਯ ਨ ਤ੍ਵਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਥਂਚਨ ੪੪.
ਸਿਰਫ ਪਿੱਪਲ ਜਾਂ ਭੂਰਜ ਦੇ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ।