ਕੀਰ੍ਤਿਕੀਰ੍ਤਿਕਰੋ ਨਿਤ੍ਯੋ ਰੋਚਿष੍ਣੁਃ ਕਲ੍ਮषਾਪਹਃ ੪੩.
ਜੋ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਕृਤਕृਤ੍ਯਃ ਸੁਸਂਗਸ਼੍ਚ ਬਹੁਜ੍ਞੋ ਵਚਸਾਂ ਪਤਿਃ ੪੩.
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਚੰਗੀਆਂ ਸੰਗਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ,
ਪ੍ਰਣਤਾਰ੍ਤਿਹਰੋऽਰੋਗ ਆਯੁष੍ਯਮਾਨ੍ਸੁਖਦਃ ਸੁਖੀ ੪੩.
ਜੋ ਨਿਵੇਤਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਸ਼ੁਚਿਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗਦਾਤਾ ਭੋਕ੍ਤਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੪੩.
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਪੂਰਾ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸੁਆਮੀ ਹੈ।
ਜਗਤ੍ਪਿਤਾ ਧੂਮਕੇਤੁਰ੍ਵਿਧੂਤੋ ਧ੍ਵਾਂਤਹਾ ਗੁਰੁਃ ੪੩.
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਧੂਮਕੇਤੂ ਹਨ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ।
ਸਾਮਪ੍ਰਿਯੋ ਲੋਕਬਨ੍ਧੁਰ੍ਨੈਕਰੂਪੋ ਯੁਗਾਦਿਕृਤ੍ ੪੩.
ਉਹ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਹਨ, ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਯੈਵਂ ਸਂਸ੍ਤੁਤੋ ਭਾਨੁਰ੍ਨਾਮ੍ਨਾਮष੍ਟਸ਼ਤੇਨ ਚ ੪੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਭਾਨੂ ਦੀ ਆਠ ਸੌ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਂਸ੍ਤਵਾਤ੍ਪ੍ਰੀਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਮਾਮਵੋਚਤ ੪੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਭਾਸਕਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯੋ ਮਾਮਤ੍ਰ ਮਹਾਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਟ੍ਟਾਦਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ੪੩.
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭੱਟਾਦਿੱਤ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ,
ਮਾਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਚ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਬਹੁ ੪੩.
ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਾਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲੈਸ਼੍ਚ ਕਹ੍ਲਾਰੈਃ ਕੇਸਰੈਃ ਕਰਵੀਰਕੈਃ ੪੩.
ਲਾਲ ਕਮਲ, ਕਹਲਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਕੇਸਰ ਤੇ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮਥ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਵਾ ਯੇऽਰ੍ਚਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਮਿਹ ੪੩.
ਸੱਤਮੀ ਜਾਂ ਛੇਵੀਂ ਤੀਥ ਨੂੰ ਜੋ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ,
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਮਮ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਨਾਸ਼ੋ ਵ੍ਯਾਧਿਦਰਿਦ੍ਰਯੋਃ ੪੩.
ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰੋਗ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਭਕ੍ਤਿਂ ਯਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤਾ ਮੇ ਸ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚਿਂਤਂ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ੪੩.
ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਕਾਲਮੇਕਕਾਲਂ ਵਾ ਪਠਤਃ ਸ਼੍ਰृਣੁਯਤ੍ਫਲਮ੍ ੪੩.
ਜੇ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਭਵੇਦ੍ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਯੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਰੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ੪੩.
ਉਹ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮਪ੍ਯਨ੍ਨਂ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯੋਪਸਾਧਿਤਮ੍ ੪੩.
ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਭੀ ਖਾਣਾ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਜਾਪ੍ਯਂ ਪਰਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਮਹਤ੍ ੪੩.
ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਇਹ ਜਪ ਕਰ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਲਿਆਣ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ ਹੈ।
ਕਾਮਰੂਪਕਲਾ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਕੁਂਡਂ ਵਨੇ ਭਵੇਤ੍ ੪੩.
ਜਿੱਥੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕਲਾ ਹੈ, ਓਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁੰਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰਵਾਕ੍ਯੇਨ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਸਵ੍ਯਤਃ ੪੩.
ਫਿਰ ਭਾਸਕਰ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਤੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ,
ਕਾਮਰੂਪਭਵਂ ਕੁਂਡਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਚਾਪਿ ਭਾਰਤ ੪੩.
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਵਾਲਾ ਕੁੰਡ ਤੇ ਉਹ ਰੁੱਖ,
ਮਾਘਮਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਨਰੋऽਪਿ ਵਾ ੪੩.
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਮੀ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ,
ਤਸ੍ਯਾਨਂਤਂ ਭਵੇਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਰਥਂ ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ੪੩.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਰਥ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਅਣਗਿਣਤ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਚ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਲੋਕਾਸ੍ਤੇ ਧਨ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ੪੩.
ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਉਸ ਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਨਰਾਸ੍ਤੇ ਯੇ ਕਾਰਯਂਤਿ ਰਥੋਤ੍ਸਵਮ੍ ੪੩.
ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਰਥ ਦਾ ਮੇਲਾ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਟ੍ਟਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕੁਂਡੇ ਚ ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਪ੍ਤਮੀਦਿਨੇ ਕਪਿਲਾ ਗੋਸ਼ਤਸ੍ਯਾਸੌ ਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ॥ ੪੩.
ਭੱਟਾਦਿੱਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਸੋ ਮਨੁੱਖ ਸੋ ਕਪਿਲ ਗਾਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਦਂਤ੍ਯੇਵਂ ਮਹਾਮੁਨੇ॥ ੪੩.
ਸਾਰੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਆਦਿਕ ਵੀ ਇਹੀ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ।
ਭਾਸ੍ਕਰਾਰ੍ਘਂ ਵਿਨਾ ਪਾਤਃ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਨਿष੍ਫਲਮ੍ ੪੩.
ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਅਰਘ ਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਯਚ੍ਛਂਤ੍ਯਰ੍ਘਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ ੪੩.
ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯੁषੇ ਉਦਿਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਗੋਮਯਕृਤਮਂਡਲਸ੍ਯੋਪਰਿ ਰਕ੍ਤਚਂਦਨੇਨ ਮਂਡਲਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤਸ੍ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇ ਰਕ੍ਤਚਂਦਨੋਦਕਸ਼੍ਵੇਤਚਂਦਨਾਦਿਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਪੂਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਹੇਮਾਕ੍ਸ਼ਤਦੂਰ੍ਵਾਦਧਿਸਰ੍ਪੀषਿ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍॥ ੪੩.
ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਵੇਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਮੰਡਲ ਬਣਾਓ, ਫਿਰ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਛੋਟਾ ਮੰਡਲ ਬਣਾਓ। ਫਿਰ ਤਾਮੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਚਿੱਟਾ ਚੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਾਓ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੋਨਾ, ਅੱਖ, ਦੂਰਵਾ ਘਾਹ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਘੀ ਰੱਖੋ।