ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਯਜ੍ਞੇ ਵੈ ਹਰਿਮੇਧਸਃ ੪੨.
ਫਿਰ ਤੂੰ ਕੋਟੀਤੀਰਥ ਤੇ, ਹਰੀ-ਬੁਧੀ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਮਧ੍ਯੇ ਵਿਵੇਸ਼ ਹ ੪੨.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ।
ਤਤੋ ਮੂਰ੍ਤਿ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ੪੨.
ਫਿਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ—
ਪੁਰਾਹਮਭਵਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਭੀਤਃ ਸਂਸਾਰਦੋषਤਃ ੪੨.
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਸ਼ੂਦਰ ਸੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ ਕृਪਾਲੁਰ੍ਮਮ ਪ੍ਰਾਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵੈ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ੪੨.
ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਦੱਸਿਆ।
ਤੇਨ ਜਾਪ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਮਮੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਸ੍ਤਵੋਦਰਾਤ੍ ੪੨.
ਉਸ ਜਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਇਦਾਨੀਂ ਚ ਪ੍ਰਯਾਮ੍ਯੇष ਯਜ੍ਞਂ ਤਂ ਹਰਿਮੇਧਸਃ ੪੨.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਰੀ-ਬੁਧੀ ਦੇ ਉਸ ਯਜਨ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਤਤੋ ਮਹੀਨਗਰਕਾਖ੍ਯੇ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਤਲਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੪੨.
ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਕੋਟੀਤੀਰਥ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ—
ਗੇਹਾਯ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਸ ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ੪੨.
ਉਸ ਦੁਜਾ ਜਨ ਨੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਨ੍ਮਾਯਾਮੋਹਿਤਧਿਯੋ ਭ੍ਰਮਾਮਃ ਕਰ੍ਮਸਾਗਰੇ ੪੨.
ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਅਕਲ ਭੁੱਲ ਗਈ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਭਟਕ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਆਕਰ੍ਣ੍ਯਾਸਨਪੂਜਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸੁਰਂਗ ਤਮ੍ ੪੨.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਦਦੁਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਹਰਿਮੇਧਾਃ ਸੁਤਾਮਪਿ ੪੨.
ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦੱਖਣਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਆਪਣੀ ਧੀ ਵੀ ਦਿਤੀ।
ਵਨ੍ਦਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਜਨਨੀਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਚਾਮਲਾਨ੍ ੪੨.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਵਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਵਾਸੁਦੇਵਾਨੁਧ੍ਯਾਨੇਨ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦੁਪਾਗਤਃ ੪੨.
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸਿਮਰਨ ਕਰ ਕੇ, ਆਖਰ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ।
ਯੋਰ੍ਯਯੇਤ੍ਪੂਜਯੇਤ੍ਸ੍ਤੌਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵਿਦੁਃ ੪੨.
ਜੋ ਕੋਈ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਦਾ ਜਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਲਈ ਅਟੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਦृਸ਼ਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਵਾਸੁਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਤਃ॥ ੪੨.
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਹਂ ਪਾਰ੍ਥ ਭੂਯੋऽਪਿ ਜਨਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਮ੍ਯਯਾ ੪੩.
ਫਿਰ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੁੜ ਆਇਆ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਯਸ੍ਮਾਦੁਡੁਪੋ ਭਗਵਾਨ੍ਰਵਿਃ ੪੩.
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਭਗਵਾਨ ਸੂਰਜ ਹੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ।
ਯੇ ਸ੍ਮਰਂਤਿ ਰਵਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੀਰ੍ਤਯਂਤਿ ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ ੪੩.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸੂਰ੍ਯਭਕ੍ਤਿਪਰਾ ਯੇ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਾਃ ੪੩.
ਅਤੇ ਜੋ ਸਦਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਭਵਨਾਨਿ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਭਰਣਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ੪੩.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਘਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਇਸਤਰੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸੂਰ੍ਯੇ ਵਾ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਤਸ੍ਯ ਚਾਰ੍ਚਨਮ੍ ੪੩.
ਸੂਰਜ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵੱਡੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰਾਦਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਰਵਿਰਿਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਦ੍ਵਯਮ੍ ੪੩.
ਨਮਸਕਾਰ ਆਦਿਕ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ 'ਰਵੀ' ਇਹ ਦੋ ਅੱਖਰ ਜੋੜ ਕੇ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ,
ਇਤ੍ਯਹਂ ਹृਦਿ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਰਵਿਜਂ ਮਹਤ੍ ੪੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ।
ਜਪੇਨ ਸੁਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਚ੍ਛਨ੍ਦਸਾਂ ਵਾਯੁਭੋਜਨਃ ੪੩.
ਸਾਫ ਜਪ ਤੇ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੋਇਆ,
ਤੇਜਸਾ ਦੁਰ੍ਦृਸ਼ੋ ਭਾਸ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਸਮਜਾਯਤ॥ ੪੩.
ਉਜਲਾ ਤੇ ਦੇਖਣ ਵਿਚ ਔਖਾ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਮਹਂ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਰਵਿਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ੪੩.
ਮੈਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤੁष੍ਟੋ ਮਾਮਾਹ ਵਰਦੋ ਦੇਵਰ੍षੇ ਸੁਚਿਰਂ ਤ੍ਵਯਾ ੪੩.
ਉਹ ਦਾਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਹੈ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਲੋਕਨਾਥਂ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਃ ਪ੍ਰਾਸ੍ਤੁਵਂ ਵਚਃ ੪੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਇਹ ਬੋਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਕਾਮਰੂਪੇ ਯਾ ਕਲਾ ਨਾਥ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ੪੩.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।