ਯਾਨਿ ਚੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਭੂਤਾਨਿ ਜਪ੍ਯਤੇऽਸੌ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ ੪੨.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ—
ਤ੍ਵਂ ਚ ਵਤ੍ਸ ਸ਼੍ਰੌਤਧਰ੍ਮਾਨ੍ਸਮ੍ਯਗਾਚਰ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ੪੨.
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਵਿਦੀਕ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਜਮਾਉ।
ਯਜ ਯਜ੍ਞੈਰਵਾਪ੍ਯੈਵ ਦਾਰਾਨ੍ਨਨ੍ਦਯ ਮਾਤਰਮ੍ ੪੨.
ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ।
ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਨੋਥ ਭੂਤਾਨਿ ਬੁਦ੍ਧਿਕਰ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਚ ੪੨.
ਬੁੱਧੀ, ਮਨ, ਜੀਵ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ—
ਬੋਦ੍ਧਵ੍ਯਮਥ ਮਂਤਵ੍ਯਮਹਂਤਾ ਸ਼ਬ੍ਦ ਏਵ ਚ ੪੨.
ਜੋ ਜਾਣਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਚਣਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ' ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ—
ਵਿਹृਤ੍ਯੁਤ੍ਸਰ੍ਗ ਆਨਂਦਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਮਹਾਗ੍ਰਹਾਃ ੪੨.
ਚਲਣ-ਫਿਰਣ, ਤਿਆਗ, ਖੁਸ਼ੀ—ਇਹ ਤੈਰਾਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ।
ਗृਹਾਣ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗੇਨ ਮਮੈਵਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ੪੨.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ-ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਅਪਣਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸ਼ੁਲ੍ਬਂਰਸੇਨ ਸਂਵਿਦ੍ਧਂ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਹੇਮ ਯਥਾਸ਼੍ਨੁਤੇ ੪੨.
ਜਿਵੇਂ ਰਸ ਨਾਲ ਸੋਨਾ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵਿਵੇਕ ਨਾਲ—
ਮਦਨੁਧ੍ਯਾਨਯੁਕ੍ਤੇਨ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਨਾਸ੍ਤੀਹ ਦੁਰ੍ਲਭਃ ੪੨.
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਨਹੀਂ।
ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸਪ੍ਤਪੁਰੁषਾਲ੍ਲਁਯਂ ਮਯਿ ਗਮਿष੍ਯਸਿ ੪੨.
ਸੱਤ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਥਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਯਜ੍ਞੇ ਵੈ ਹਰਿਮੇਧਸਃ ੪੨.
ਫਿਰ ਤੂੰ ਕੋਟੀਤੀਰਥ ਤੇ, ਹਰੀ-ਬੁਧੀ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਮਧ੍ਯੇ ਵਿਵੇਸ਼ ਹ ੪੨.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ।
ਤਤੋ ਮੂਰ੍ਤਿ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ੪੨.
ਫਿਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ—
ਪੁਰਾਹਮਭਵਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਭੀਤਃ ਸਂਸਾਰਦੋषਤਃ ੪੨.
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਸ਼ੂਦਰ ਸੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ ਕृਪਾਲੁਰ੍ਮਮ ਪ੍ਰਾਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵੈ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ੪੨.
ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਦੱਸਿਆ।
ਤੇਨ ਜਾਪ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਮਮੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਸ੍ਤਵੋਦਰਾਤ੍ ੪੨.
ਉਸ ਜਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਇਦਾਨੀਂ ਚ ਪ੍ਰਯਾਮ੍ਯੇष ਯਜ੍ਞਂ ਤਂ ਹਰਿਮੇਧਸਃ ੪੨.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਰੀ-ਬੁਧੀ ਦੇ ਉਸ ਯਜਨ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਤਤੋ ਮਹੀਨਗਰਕਾਖ੍ਯੇ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਤਲਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੪੨.
ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਕੋਟੀਤੀਰਥ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ—
ਗੇਹਾਯ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਸ ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ੪੨.
ਉਸ ਦੁਜਾ ਜਨ ਨੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਨ੍ਮਾਯਾਮੋਹਿਤਧਿਯੋ ਭ੍ਰਮਾਮਃ ਕਰ੍ਮਸਾਗਰੇ ੪੨.
ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਅਕਲ ਭੁੱਲ ਗਈ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਭਟਕ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਆਕਰ੍ਣ੍ਯਾਸਨਪੂਜਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸੁਰਂਗ ਤਮ੍ ੪੨.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਦਦੁਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਹਰਿਮੇਧਾਃ ਸੁਤਾਮਪਿ ੪੨.
ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦੱਖਣਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਆਪਣੀ ਧੀ ਵੀ ਦਿਤੀ।
ਵਨ੍ਦਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਜਨਨੀਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਚਾਮਲਾਨ੍ ੪੨.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਵਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਵਾਸੁਦੇਵਾਨੁਧ੍ਯਾਨੇਨ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦੁਪਾਗਤਃ ੪੨.
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸਿਮਰਨ ਕਰ ਕੇ, ਆਖਰ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ।
ਯੋਰ੍ਯਯੇਤ੍ਪੂਜਯੇਤ੍ਸ੍ਤੌਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵਿਦੁਃ ੪੨.
ਜੋ ਕੋਈ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਦਾ ਜਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਲਈ ਅਟੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਦृਸ਼ਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਵਾਸੁਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਤਃ॥ ੪੨.
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਹਂ ਪਾਰ੍ਥ ਭੂਯੋऽਪਿ ਜਨਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਮ੍ਯਯਾ ੪੩.
ਫਿਰ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੁੜ ਆਇਆ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਯਸ੍ਮਾਦੁਡੁਪੋ ਭਗਵਾਨ੍ਰਵਿਃ ੪੩.
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਭਗਵਾਨ ਸੂਰਜ ਹੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ।
ਯੇ ਸ੍ਮਰਂਤਿ ਰਵਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੀਰ੍ਤਯਂਤਿ ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ ੪੩.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸੂਰ੍ਯਭਕ੍ਤਿਪਰਾ ਯੇ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਾਃ ੪੩.
ਅਤੇ ਜੋ ਸਦਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,