ਮੂਢੋऽਯਮਲ੍ਪਮਤਿਰਲ੍ਪਵਿਚੇष੍ਟਿਤੋऽਯਂ ਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਮਨੋऽਪਿ ਵਿषਯੈਰ੍ਮਯਿ ਨ ਪ੍ਰਸਂਗਿ ੪੨.
ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਮੂੜ੍ਹ ਹੈ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕਿਰਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮਨ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਨਹੀਂ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਭਗਵਨ੍ਕੁਰੁ ਮਯ੍ਯਨਾਥੇ ਵਿष੍ਣੋ ਕृਪਾਂ ਪਰਮਕਾਰੁਣਿਕਃ ਕਿਲ ਤ੍ਵਮ੍ ੪੨.
ਇਸ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ; ਮੈਂ ਨਿਰਆਸਰਾ ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਰਹਿਮਤ ਦਿਖਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਦਇਆਲੂ ਹੈਂ।
ਇਤ੍ਥਂ ਸ੍ਤੁਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨੈਤਰੇਯੇਣ ਭਾਰਤ ੪੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਐਤਰੇਯ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਭਾਰਤ।
ਵਤ੍ਸੈਤਰੇਯ ਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਨੇਨ ਸ੍ਤਵੇਨ ਤੇ ੪੨.
ਵਤਸ ਐਤਰੇਯ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਏष ਏਵ ਵਰੋ ਨਾਥਮਮ ਨਿਤ੍ਯਮਭੀਪ੍ਸਿਤਃ ੪੨.
ਇਹੀ ਵਰ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਵਾਂਗੋ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤ ਏਵਾਸਿ ਸਂਸਾਰਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਭਕ੍ਤਿਰੀਦृਸ਼ੀ ੪੨.
ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਇੰਨੀ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਸਤਤਂ ਗੁਪ੍ਤਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਮੀਹਿਤਮ੍ ੪੨.
ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਏ ਖੇਤਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ—
ਯਸ੍ਮਾਦੇਤੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਪਾਪਂ ਨਾਸ਼ਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ੪੨.
ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਾਪ ਦੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋष੍ਯੈਵ ਮਮਾਗ੍ਰੇ ਯਃ ਪਠਿष੍ਯਤਿ ੪੨.
ਜੋ ਵੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹੇਗਾ—
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਪ੍ਤਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਯਥਾ ੪੨.
ਸਭ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਖੇਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ—
ਯਾਨਿ ਚੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਭੂਤਾਨਿ ਜਪ੍ਯਤੇऽਸੌ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ ੪੨.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ—
ਤ੍ਵਂ ਚ ਵਤ੍ਸ ਸ਼੍ਰੌਤਧਰ੍ਮਾਨ੍ਸਮ੍ਯਗਾਚਰ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ੪੨.
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਵਿਦੀਕ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਜਮਾਉ।
ਯਜ ਯਜ੍ਞੈਰਵਾਪ੍ਯੈਵ ਦਾਰਾਨ੍ਨਨ੍ਦਯ ਮਾਤਰਮ੍ ੪੨.
ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ।
ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਨੋਥ ਭੂਤਾਨਿ ਬੁਦ੍ਧਿਕਰ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਚ ੪੨.
ਬੁੱਧੀ, ਮਨ, ਜੀਵ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ—
ਬੋਦ੍ਧਵ੍ਯਮਥ ਮਂਤਵ੍ਯਮਹਂਤਾ ਸ਼ਬ੍ਦ ਏਵ ਚ ੪੨.
ਜੋ ਜਾਣਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਚਣਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ' ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ—
ਵਿਹृਤ੍ਯੁਤ੍ਸਰ੍ਗ ਆਨਂਦਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਮਹਾਗ੍ਰਹਾਃ ੪੨.
ਚਲਣ-ਫਿਰਣ, ਤਿਆਗ, ਖੁਸ਼ੀ—ਇਹ ਤੈਰਾਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ।
ਗृਹਾਣ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗੇਨ ਮਮੈਵਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ੪੨.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ-ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਅਪਣਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸ਼ੁਲ੍ਬਂਰਸੇਨ ਸਂਵਿਦ੍ਧਂ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਹੇਮ ਯਥਾਸ਼੍ਨੁਤੇ ੪੨.
ਜਿਵੇਂ ਰਸ ਨਾਲ ਸੋਨਾ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵਿਵੇਕ ਨਾਲ—
ਮਦਨੁਧ੍ਯਾਨਯੁਕ੍ਤੇਨ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਨਾਸ੍ਤੀਹ ਦੁਰ੍ਲਭਃ ੪੨.
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਨਹੀਂ।
ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸਪ੍ਤਪੁਰੁषਾਲ੍ਲਁਯਂ ਮਯਿ ਗਮਿष੍ਯਸਿ ੪੨.
ਸੱਤ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਥਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਯਜ੍ਞੇ ਵੈ ਹਰਿਮੇਧਸਃ ੪੨.
ਫਿਰ ਤੂੰ ਕੋਟੀਤੀਰਥ ਤੇ, ਹਰੀ-ਬੁਧੀ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਮਧ੍ਯੇ ਵਿਵੇਸ਼ ਹ ੪੨.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ।
ਤਤੋ ਮੂਰ੍ਤਿ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ੪੨.
ਫਿਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ—
ਪੁਰਾਹਮਭਵਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਭੀਤਃ ਸਂਸਾਰਦੋषਤਃ ੪੨.
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਸ਼ੂਦਰ ਸੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ ਕृਪਾਲੁਰ੍ਮਮ ਪ੍ਰਾਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵੈ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ੪੨.
ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਦੱਸਿਆ।
ਤੇਨ ਜਾਪ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਮਮੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਸ੍ਤਵੋਦਰਾਤ੍ ੪੨.
ਉਸ ਜਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਇਦਾਨੀਂ ਚ ਪ੍ਰਯਾਮ੍ਯੇष ਯਜ੍ਞਂ ਤਂ ਹਰਿਮੇਧਸਃ ੪੨.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਰੀ-ਬੁਧੀ ਦੇ ਉਸ ਯਜਨ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਤਤੋ ਮਹੀਨਗਰਕਾਖ੍ਯੇ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਤਲਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੪੨.
ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਕੋਟੀਤੀਰਥ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ—
ਗੇਹਾਯ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਸ ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ੪੨.
ਉਸ ਦੁਜਾ ਜਨ ਨੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਨ੍ਮਾਯਾਮੋਹਿਤਧਿਯੋ ਭ੍ਰਮਾਮਃ ਕਰ੍ਮਸਾਗਰੇ ੪੨.
ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਅਕਲ ਭੁੱਲ ਗਈ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਭਟਕ ਰਹੇ ਹਾਂ।