ਆਤ੍ਮਤृਪ੍ਤਾ ਯਤੋ ਯਾਂਤਿ ਸ਼ਾਂਤਾ ਦਾਂਤਾਃ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍ ੪੨.
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰਿਤਃ ਕੇਚਿਦਾਹੁਃ ਸ੍ਮ ਸਪ੍ਤੈਵ ਜ੍ਞਾਨਵਿਤ੍ਤਮਾਃ ੪੨.
ਕੁਝ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਥੇ ਵੀ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਵ ਸਮਿਧਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਗ੍ਨਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਂਸ੍ਤਰਃ ੪੨.
ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਇੰਧਨ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਅੱਗ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਵੇਦੀ ਹੈ।
ਏਤਦੇਵੇਦृਸ਼ਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ ੪੨.
ਸਿਆਣੇ ਇਸ ਨਿੱਘਣੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਜ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਏਕਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋऽਸ੍ਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਹृਦ੍ਯੇਵ ਤਿष੍ਠਨ੍ਪੁਰੁषਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ੪੨.
ਇੱਕ ਹੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕੋ ਗੁਰੁਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਮਹਂ ਨृ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ੪੨.
ਇੱਕ ਹੀ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ; ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਹਨੇਰਾ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਏਕੋ ਬਂਧੁਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਹृਦੀ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤਮਹਮਨੁਬ੍ਰਵੀਮਿ ੪੨.
ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਅਸਲ ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚ ਸਂਸੇਵ੍ਯਂ ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਯਾਦृਸ਼ਮ੍ ੪੨.
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਜੀਵਨ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਸੁਣ।
ਮਚ੍ਚਿਤ੍ਤਾ ਸਾ ਸਦਾ ਮਾਤਰ੍ਮਮ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਨੀ ੪੨.
ਮਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਦੀਪ੍ਯਂਤੇ ਪਾਵਕਾ ਮਮ ੪੨.
ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ, ਇਹ ਸੱਤ ਹੋਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੇਰੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਮਂਤਵ੍ਯਮਥ ਬੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤੈਤਾਃ ਸਮਿਧੋ ਮਮ ੪੨.
ਜੋ ਸੋਚਣਾ ਤੇ ਸਮਝਣਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੱਤ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁਆਹ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਏਵਂਵਿਧੇਨ ਯਜ੍ਞੇਨ ਯਜਾਮ੍ਯਸ੍ਮਿ ਤਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ੪੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੱਗ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਮੇ ਸ੍ਵਭਾਵੇषੁ ਭਵਂਤਿ ਲੇਪਾਸ੍ਤੋਯਸ੍ਯ ਬਿਂਦੋਰਿਵ ਪੁष੍ਕਰੇषੁ ੪੨.
ਮੇਰੀ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਕੋਈ ਦਾਗ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੂੰਦ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦੀ।
ਨ ਸਜ੍ਜਤੇ ਕਰ੍ਮਸੁ ਭੋਗਜਾਲਂ ਦਿਵੀਵ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਯੂਖਜਾਲਮ੍॥ ੪੨.
ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੋਗ-ਵਸਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੁੰਮਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦੀਆਂ।
ਏਵਂਵਿਧੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਾ ਮਾਤਰ੍ਦੁਃਖਿਨੀ ਭਵ ੪੨.
ਐ ਮਾਂ, ਜੇਕਰ ਪੁੱਤਰ ਐਸਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ।
ਇਤਿ ਪੁਤ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਇਤਰਾਭਵਤ੍ ੪੨.
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ।
ਲੋਕੇषੁ ਖ੍ਯਾਤਿਮਾਯਾਤਿ ਤਤੋ ਮੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਸ਼ਃ ਪਰਮ੍ ੪੨.
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇੱਜ਼ਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸ ਚ ੪੨.
ਉਹ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਗਦੁਦ੍ਭਾਸਯਨ੍ਭਾਸਾ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਃ ੪੨.
ਉਹ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਬਦ੍ਧਾਂਜਲਿਂ ਧੀਮਾਨੈਤਰੇਯੋऽਥ ਤੁष੍ਟੁਵੇ॥ ੪੨.
ਫਿਰ ਇਤਰਾ ਦਾ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਭਗਵਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਧੀਮਹਿ ੪੨.
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਪ੍ਰਭੂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਹੀ ਧਿਆਨ ਧਰਦੇ ਹਾਂ।
ਨਮੋ ਵਿਜ੍ਞਾਨਮਾਤ੍ਰਾਯ ਪਰਮਾਨਂਦਮੂਰ੍ਤਯੇ ੪੨.
ਸਿਰਫ਼ ਗਿਆਨ-ਰੂਪ ਤੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂਦਾਨੁਰੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮ੍ਯਕ੍ਤਯਕ੍ਤੋਰ੍ਮਯੇ ਨਮਃ ੪੨.
ਆਤਮਿਕ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੋਗ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਵਚਸ੍ਯੁਪਰਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੋ ਯ ਏਕੋ ਮਨਸਾ ਸਹ ੪੨.
ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੋਲ ਰੁਕਣ ਤੇ, ਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਦਂ ਯਤਸ਼੍ਚੇਦਂ ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਪੈਤਿ ਜਾਯਤੇ ੪੨.
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਉਪਜਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਨ ਸ੍ਪृਸ਼ਂਤਿ ਨ ਵਿਦੁਰ੍ਮਨੋਬੁਦ੍ਧੀਂਦ੍ਰਿਯਾਸਵਃ ੪੨.
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨ, ਬੁੱਧੀ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨਾ ਛੂਹ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਦੇ।
ਦੇਹੇਂਦ੍ਰਿਯਪ੍ਰਾਣਮਨੋਧਿਯੋऽਮੀ ਯਦਂਸ਼ਬ੍ਦ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਚਰਂਤਿ ਕਰ੍ਮਸੁ ੪੨.
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਰੀਰ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਪ੍ਰਾਣ, ਮਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਸਿਰਫ਼ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮੇਕਧਾ ਪ੍ਰਣਮਾਮਿ ਤਮ੍ ੪੨.
ਉਸ ਇਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਾਰ, ਤਿੰਨ, ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਹਿਤ੍ਵਾ ਗਤੀਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਮਾ ਯਂ ਭਜਂਤਿ ਦਸ਼ਾਤ੍ਮਕਮ੍ ੪੨.
ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਦਸ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭਜਦੇ ਹਨ।
ੴਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਮਹਾਪੁਰੁषਾਯ ਮਹਾਨੁਭਾਵਾਯ ਵਿਭੂਤਿਪਤਯੇ ਸਕਲਸਾਤ੍ਵਤਪਰਿਵृਢਨਿਕਰਕਰਕਮਲੋਤ੍ਪਲਕੁਡ੍ਮਲੋਪਲਾਲਿਤਚਰਣਾਰਵਿਂਦਯੁਗਲ ਪਰਮਪਰਮੇष੍ਠਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤੇ॥ ੪੨.
ਓṃ, ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਪੁਰਖ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੀ ਵਭੂਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਕਲੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕੀਤੇ ਤੇਰੇ ਦੋ ਲੋਟਸ ਪੈਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।