ਸृਜਂਤਃ ਪਾਦਪਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਤਦ੍ਵਨਮ੍॥ ੪੨.
ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਰੱਖਤ ਫੈਲ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਸਂਤਿ ਸਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਵਾਙ੍ਮੁਖ੍ਯੋ ਭਾਨੁਮਤੋ ਭਵਂਤਿ ੪੨.
ਉਥੇ ਸੱਤ ਔਰਤਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚੀਆਂ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਭਾਨੁਮਤ ਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤੈਵ ਗਿਰਯਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਧृਤਂ ਯੈਰ੍ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍ ੪੨.
ਉਥੇ ਸੱਤ ਪਹਾੜ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤੇਜਸ਼੍ਚਾਭਯਦਾਨਤ੍ਵਮਦ੍ਰੋਹਃ ਕੌਸ਼ਲਂ ਤਥਾ ੪੨.
ਉਥੇ ਤੇਜ, ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਗਿਰਯੋ ਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਦ੍ਯਾਵਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ੪੨.
ਇਹ ਪਹਾੜ ਉਸ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਸਮਝੋ।
ਨਿਰ੍ਮਮਤ੍ਵਂ ਤਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਸਨ੍ਤੋषਃ ਸਪ੍ਤਮੋ ਹ੍ਰਦਃ ੪੨.
ਉਥੇ ਮਲਕੀਅਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣਾ, ਤਪੱਸਿਆ, ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਝੀਲ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਾਦਿਪੂਜਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਤृਤੀਯਾ ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ੪੨.
ਫੁੱਲਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਦੂਜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ ਹੈ।
षष੍ਠੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਕਤਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਪ੍ਤਮੀ ਸਿਦ੍ਧਿਰੇਵ ਚ ੪੨.
ਛੇਵੀਂ ਇਕ ਰੂਪਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮੋ ਯਮਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਰਿਂਦ੍ਰੋ ਵਰੁਣ ਏਵ ਚ॥ ੪੨.
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਧਰਮ, ਯਮ, ਅੱਗ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ।
ਧਨਦਸ਼੍ਚ ਧ੍ਰੁਵਾਦੀਨਾਂ ਸਪ੍ਤਕਾਨਰ੍ਚਯਂਤ੍ਯਮੀ ੪੨.
ਅਤੇ ਧਨਦਾ ਵੀ; ਇਹ ਸੱਤ ਧ੍ਰੁਵ ਆਦਿਕ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਤृਪ੍ਤਾ ਯਤੋ ਯਾਂਤਿ ਸ਼ਾਂਤਾ ਦਾਂਤਾਃ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍ ੪੨.
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰਿਤਃ ਕੇਚਿਦਾਹੁਃ ਸ੍ਮ ਸਪ੍ਤੈਵ ਜ੍ਞਾਨਵਿਤ੍ਤਮਾਃ ੪੨.
ਕੁਝ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਥੇ ਵੀ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਵ ਸਮਿਧਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਗ੍ਨਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਂਸ੍ਤਰਃ ੪੨.
ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਇੰਧਨ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਅੱਗ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਵੇਦੀ ਹੈ।
ਏਤਦੇਵੇਦृਸ਼ਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ ੪੨.
ਸਿਆਣੇ ਇਸ ਨਿੱਘਣੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਜ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਏਕਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋऽਸ੍ਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਹृਦ੍ਯੇਵ ਤਿष੍ਠਨ੍ਪੁਰੁषਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ੪੨.
ਇੱਕ ਹੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕੋ ਗੁਰੁਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਮਹਂ ਨृ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ੪੨.
ਇੱਕ ਹੀ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ; ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਹਨੇਰਾ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਏਕੋ ਬਂਧੁਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਹृਦੀ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤਮਹਮਨੁਬ੍ਰਵੀਮਿ ੪੨.
ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਅਸਲ ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚ ਸਂਸੇਵ੍ਯਂ ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਯਾਦृਸ਼ਮ੍ ੪੨.
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਜੀਵਨ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਸੁਣ।
ਮਚ੍ਚਿਤ੍ਤਾ ਸਾ ਸਦਾ ਮਾਤਰ੍ਮਮ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਨੀ ੪੨.
ਮਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਦੀਪ੍ਯਂਤੇ ਪਾਵਕਾ ਮਮ ੪੨.
ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ, ਇਹ ਸੱਤ ਹੋਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੇਰੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਮਂਤਵ੍ਯਮਥ ਬੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤੈਤਾਃ ਸਮਿਧੋ ਮਮ ੪੨.
ਜੋ ਸੋਚਣਾ ਤੇ ਸਮਝਣਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੱਤ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁਆਹ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਏਵਂਵਿਧੇਨ ਯਜ੍ਞੇਨ ਯਜਾਮ੍ਯਸ੍ਮਿ ਤਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ੪੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੱਗ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਮੇ ਸ੍ਵਭਾਵੇषੁ ਭਵਂਤਿ ਲੇਪਾਸ੍ਤੋਯਸ੍ਯ ਬਿਂਦੋਰਿਵ ਪੁष੍ਕਰੇषੁ ੪੨.
ਮੇਰੀ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਕੋਈ ਦਾਗ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੂੰਦ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦੀ।
ਨ ਸਜ੍ਜਤੇ ਕਰ੍ਮਸੁ ਭੋਗਜਾਲਂ ਦਿਵੀਵ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਯੂਖਜਾਲਮ੍॥ ੪੨.
ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੋਗ-ਵਸਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੁੰਮਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦੀਆਂ।
ਏਵਂਵਿਧੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਾ ਮਾਤਰ੍ਦੁਃਖਿਨੀ ਭਵ ੪੨.
ਐ ਮਾਂ, ਜੇਕਰ ਪੁੱਤਰ ਐਸਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ।
ਇਤਿ ਪੁਤ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਇਤਰਾਭਵਤ੍ ੪੨.
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ।
ਲੋਕੇषੁ ਖ੍ਯਾਤਿਮਾਯਾਤਿ ਤਤੋ ਮੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਸ਼ਃ ਪਰਮ੍ ੪੨.
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇੱਜ਼ਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸ ਚ ੪੨.
ਉਹ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਗਦੁਦ੍ਭਾਸਯਨ੍ਭਾਸਾ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਃ ੪੨.
ਉਹ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਬਦ੍ਧਾਂਜਲਿਂ ਧੀਮਾਨੈਤਰੇਯੋऽਥ ਤੁष੍ਟੁਵੇ॥ ੪੨.
ਫਿਰ ਇਤਰਾ ਦਾ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।