ਸ੍ਵਦੇਹਾਸ਼ੁਚਿਗਂਧੇਨ ਨ ਵਿਰਜ੍ਯਤਿ ਯੋ ਨਰਃ ੪੨.
ਫਿਰ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗੰਦ ਬੂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਗਨ੍ਧਲੇਪਾਪਨੋਦਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ੌਚਂ ਦੇਹਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ੪੨.
ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਗੰਦੀ ਬੂ ਹਟਾਉਣ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗਂਗਾਤੋਯੇਨ ਸਰ੍ਵੇਣ ਮृਦ੍ਭਾਰੈਃ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮੈਃ ੪੨.
ਚਾਹੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਢੇਰੀਆਂ ਵੀ ਵਰਤ ਲਿਆ ਜਾਵੇ,
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨੈਸ੍ਤਪੋਭਿਰ੍ਵਾ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਨੈਵ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ ੪੨.
ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਜਾਂ ਤਪ ਕਰਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਅਂਤਰ੍ਭਾਵਪ੍ਰਦੁष੍ਟਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਤੋऽਪਿ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ ੪੨.
ਜਿਸ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਭਾਵਨਾ ਗੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਭਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਪਰਂ ਸ਼ੌਚਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ੪੨.
ਭਾਵਨਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਫਾਈ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿਚ ਮਾਪਦੰਡ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਥੈਵ ਸ੍ਤਨਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚਿਂਤਯਤ੍ਯਨ੍ਯਥਾ ਪਤਿਃ ੪੨.
ਸਤਨ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਪਤੀ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ।
ਭਾਵਤਃ ਸਂਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ ੪੨.
ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਵਿਦ੍ਯਾਰਾਗਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਲੇਪਗਂਧਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍ ੪੨.
ਇਹ ਅਗਿਆਨ, ਮੋਹ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੰਦਗੀ ਦੀ ਬਦਬੂ ਤੇ ਦਾਗਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਙ੍ਮਾਤ੍ਰਸਾਰਨਿਃਸਾਰਂ ਕਦਲੀਸਾਰਸਂਨਿਭਮ੍ ੪੨.
ਇਸ ਦੀ ਅਸਲ ਸਿਰਫ ਚਮੜੀ ਹੀ ਹੈ, ਅੰਦਰੋਂ ਖਾਲੀ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਤਣੇ ਵਾਂਗ।
ਸ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਮਤਿ ਸਂਸਾਰੇ ਦृਢਗ੍ਰਾਹੀ ਸ ਤਿष੍ਠਤਿ ੪੨.
ਜੋ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਹੀ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਂਸਾਮਜ੍ਞਾਤਦੋषੇਣ ਨਾਨਾਕਰ੍ਮਵਸ਼ੇਨ ਚ ੪੨.
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਪਤਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰਕੇ,
ਯਥਾ ਜਰਾਯੁਣਾ ਦੇਹੀ ਦੁਃਖਂ ਤਿष੍ਠਤਿ ਵੇष੍ਟਿਤਃ ੪੨.
ਜਿਵੇਂ ਜਰਾਯੂ ਵਿਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਜੀਵ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਗਰ੍ਭੋਦਕੇਨ ਸਿਕ੍ਤਾਂਗਸ੍ਤਥਾऽऽਸ੍ਤੇ ਵ੍ਯਾਕੁਲਃ ਪੁਮਾਨ੍ ੪੨.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਗ ਗਰਭ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਭਕੁਮ੍ਭੇ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਃ ਪਚ੍ਯਤੇ ਜਠਰਾਗ੍ਨਿਨਾ ੪੨.
ਗਰਭ ਦੇ ਘੜੇ ਵਿਚ ਸੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪੇਟ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਕਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਦੁਃਖਂ ਜਾਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਗਰ੍ਭੇऽष੍ਟਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍ ੪੨.
ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਵੀ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ, ਗਰਭ ਵਿਚ ਉਹ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਰਸ੍ਥਿਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਾਤ੍ਮਗਰ੍ਭਾਨੁਰੂਪਤਃ ੪੨.
ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮृਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤੋ ਜਾਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਪੁਨਰ੍ਮृਤਃ ੪੨.
ਮੈਂ ਮਰ ਗਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰ ਮਰ ਗਿਆ।
ਅਧੁਨਾ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੋऽਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸਂਸ੍ਕਾਰ ਏਵ ਚ ੪੨.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਸਕਾਰ ਵੀ ਮਿਲ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਅਧ੍ਯੇष੍ਯਾਮਿ ਹਰੇਰ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਸਂਸਾਰਵਿਨਿਵਰ੍ਤਨਮ੍ ੪੨.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਰੀ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪੜ੍ਹਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਭਾਤ੍ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਦੁਃਖਂ ਜਾਯਮਾਨਸ੍ਯ ਜਾਯਤੇ ੪੨.
ਜੋ ਜਨਮ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਖ ਗਰਭ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਪृष੍ਟਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਬਾਹ੍ਯੇਨ ਵਾਯੁਨਾ ਮੂਢਤਾ ਭਵੇਤ੍ ੪੨.
ਬਾਹਰਲੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਛੂਹਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਮृਤਿਭ੍ਰਂਸ਼ਾਤ੍ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਵਸ਼ੇਨ ਚ ੪੨.
ਫਿਰ, ਯਾਦ ਗੁਆਚ ਜਾਣ ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰਕੇ,
ਰਕ੍ਤੋ ਮੂਢਸ਼੍ਚ ਲੋਕੋਯਮਕਾਰ੍ਯੇ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ੪੨.
ਉਹ ਮੋਹੀ ਤੇ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸ਼੍ਰृਣੋਤਿ ਪਰਂ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਿ ਨੇਕ੍ਸ਼ਤੇ ੪੨.
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਸਤ੍ਯਾਂ ਬੁਦ੍ਧੌ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਬੋਧ੍ਯਮਾਨੋ ਬੁਧੈਰਪਿ ੪੨.
ਅਕਲ ਸਹੀ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਚਾਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਗਰ੍ਭਸ੍ਮृਤੇਰਭਾਵੇਨ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮੁਕ੍ਤਂ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ ੪੨.
ਜਦੋਂ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਦੀ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਾਨੇ ਸਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਾਧਕੇ ੪੨.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਸਚੀ ਸਮਝ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਵृਤ੍ਤਿਤ੍ਵਾਦ੍ਬਾਲ੍ਯੇ ਦੁਃਖਂ ਮਹਤ੍ਪੁਨਃ ੪੨.
ਬਚਪਨ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਤਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਂਤੋਤ੍ਥਾਨੇ ਮਹਦ੍ਦੁਃਖਂ ਮੌਲੇਨ ਵ੍ਯਾਧਿਨਾ ਤਥਾ ੪੨.
ਦੰਦ ਨਿਕਲਣ ਸਮੇਂ, ਸਿਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੋਗਾਂ ਕਰਕੇ ਵੀ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।