ਤਤੋ ਜਲਾਧਾਰਮੁਖੇ ਚਣ੍ਡੀਸ਼੍ਵਰਾਯ ਨਮਃ ੪੧.
ਫਿਰ, ਜਲ ਪਾਤਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ: ਓਮ ਚੰਡੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਾਨੀਯਮਕ੍ਸ਼ਤਾਃ ਪੁष੍ਪਮੇਤੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਫਲੋਤ੍ਤਮੈਃ ੪੧.
ਪਾਣੀ, ਅਖੰਡ ਚੌਲ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਅਰ੍ਘਾਦਨਂਤਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਸੁਪੂਜਯਾ ੪੧.
ਅਰਘ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵਸੁਪੂਜਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਘਣ੍ਟਾਂ ਚ ਵਾਦਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤੋ ਨੀਰਾਜਨਂ ਚਰੇਤ੍ ੪੧.
ਉਥੇ ਘੰਟੀ ਵਜਾਓ, ਫਿਰ ਨੀਰਾਜਨ ਕਰੋ।
ਨੀਰਾਜਨਂ ਚ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯੇ ਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ ੪੧.
ਜੋ ਕੋਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਦਾ ਦੀਵਾ ਲਹਿਰਾਉਂਦਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ,
ਨृਤ੍ਯਂ ਗੀਤਂ ਚ ਵਾਦ੍ਯਂ ਚ ਅਲੀਕਮਪਿ ਯਸ਼੍ਚਰੇਤ੍ ੪੧.
ਜਾਂ ਨੱਚਦਾ, ਗਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਵੀ ਕਰ ਸਕੇ,
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਤੂਯ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਮੇਦ੍ਭੁਵਿ ੪੧.
ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫਤਾਂ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੰਬੀ ਦੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯ ਏਵਂ ਯਜਤੇ ਰੁਦ੍ਰਮਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲਿਂਗੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ੪੧.
ਜੋ ਇੰਝ ਰੁਦਰ ਦੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਪਾਪਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਤਾਰ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਵਸੇਚ੍ਚਿਰਮ੍ ੪੧.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਨ੍ਮਨਾ ਯਦਿ ੪੧.
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕਰੇ,
ਕਿਂ ਤ੍ਵੇਤਤ੍ਸਫਲਂ ਰਾਜਨ੍ਨਾਚਾਰਯੋ ਨ ਲਂਘਯੇਤ੍ ੪੧.
ਪਰ, ਰਾਜਨ, ਇਹ ਫਲ ਤਦੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਚੰਗੀ ਰੀਤਿ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਆਚਾਰਾਲ੍ਲਭਤੇ ਹ੍ਯਾਯੁਰਾਚਾਰੋ ਹਂਤ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ੪੧.
ਚੰਗੀ ਰੀਤਿ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਲੰਮਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮਾੜੀ ਰੀਤਿ ਨਾਲ ਭਾਗ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਵਨ੍ਤਿ ਯਃ ਸਦਾਚਾਰਂ ਸਮੁਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ੪੧.
ਜੋ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਰੀਤਿ ਛੱਡ ਕੇ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਸਾਧਨੇ ਯਤ੍ਨਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਗृਹਮੇਧਿਨਾ ੪੧.
ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਲਕੜਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਬੁਧ੍ਯੇਨ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥੌ ਚਾਪਿ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ੪੧.
ਉਹ ਬੰਦਾ ਸਵੇਰੇ ਬ੍ਰਹਮ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ ਉੱਠ ਕੇ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚੇ।
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਮੁਪਾਸੀਤ ਬੁਧਃ ਸਂਸ਼ਾਂਤਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ੪੧.
ਸਿਆਣਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਮਨੁੱਖ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਉਪਾਸੀਤ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਨੈਨਾਂ ਜਹ੍ਯਾਦਨਾਪਦਿ ੪੧.
ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ ਇਸਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੇ।
ਅਸਤ੍ਸੇਵਾਂ ਹ੍ਯਸਦ੍ਵਾਦਂ ਹ੍ਯਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ੪੧.
ਰਾਜਨ, ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ, ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ ਤੇ ਨਿਕੰਮੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਕਾਰ੍ਯਾਣ੍ਯਾਹੁਰ੍ਮਹਰ੍षਯਃ ਵਰ੍ਜਯੇਦਾਸਨਂ ਚੈਵ ਪਦਾ ਨਾਕਰ੍षਯੇਦ੍ਬੁਧਃ॥ ੪੧.
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਵੇਰੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਬੈਠਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਪੈਰ ਨਾਲ ਨਾ ਘਸੀਟੋ, ਤੇ ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਪੈਰ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਾ ਖਿੱਚੇ।
ਜਲਮਗ੍ਨਿਂ ਚ ਨਿਨਯੇਦ੍ਯਗਪਨ੍ਨ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ॥ ੪੧.
ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਠੀਕ ਥਾਂ ਰੱਖ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਸਾਰਯੇਨ੍ਨੈਵ ਗੁਰੁਦੇਵਾਗ੍ਨਿਸਂਮੁਖੌ ੪੧.
ਗੁਰੂ, ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵੱਲ ਕਦੇ ਵੀ ਪੈਰ ਸਿੱਧੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਿਕਂ ਗੁਰੁਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਤਾਨ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨ੍॥ ੪੧.
ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਹਨ, ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਹਾਰਨੀਹਾਰਵਿਹਾਰਯੋਗਾਃ ਸੁਸਂਵृਤਾ ਧਰ੍ਮਵਿਦਾਨੁਕਾਰ੍ਯਾਃ ੪੧.
ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਧੁੰਦ, ਮਨੋਰੰਜਨ ਤੇ ਜੋਗ ਆਦਿਕ ਕੰਮ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਆਚਰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਉਭੇ ਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषੇ ਤੁ ਦਿਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਦਙ੍ਮੁਖਃ ੪੧.
ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪਿੱਛਾਣ ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ ਪਿੱਛੋਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਤੇ ਪਖਾਨਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸੂਰ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿ ਗਾਂ ਵ੍ਰਤਿਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ੪੧.
ਪਰ ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵ੍ਰਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਭੋਜਨੇ ਸ਼ਯਨੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਉਤ੍ਸਰ੍ਗੇ ਮਲਮੂਤ੍ਰਯੋਃ ੪੧.
ਨਾ ਤਾਂ ਖਾਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਨਾ ਸੌਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਨਾ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਜਿੱਥੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ।
ਨ ਨਦ੍ਯਾਂ ਮੇਹਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਨਭਸ੍ਮਨਿ ੪੧.
ਨਦੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਹੇਠਾਂ ਪੇਸ਼ਾਬ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਉਦ੍ਧृਤ੍ਤਾਭਿਸ੍ਤਥਾਦ੍ਭਿਸ੍ਤੁ ਸ਼ੌਚਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ੪੧.
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀ ਖੋਦੀ ਜਾਂ ਲਿਆਈ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕਰੇ।
ਅਪਵਿਦ੍ਧਾਪਸ਼ੌਚਾਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਪਂਚ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਃ ੪੧.
ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਉੱਡੀ ਹੋਈ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਮਿੱਟੀਆਂ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਾਡਯੇਨ੍ਨੈਵ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦੁਃ ਖੇਭ੍ਯ ਏਵ ਚ ੪੧.
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੇ, ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਵੇ।