ਪਰ੍ਵਕਾਲੇ ਦਿਵਾ ਚਾਪ੍ਸੁ ਵਿਯੋਨੌ ਪਸ਼ੁਯੋਨਿषੁ ੪੧.
ਜਦੋਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨ, ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਮਿਤ੍ਰਸੁਹृਦਾਮਾਸ਼ਾਚ੍ਛੇਦਕਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ੪੧.
ਜੋ ਔਰਤਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਆਸ ਤੋੜਦੇ ਹਨ—
ਭੇਤ੍ਤਾ ਤਡਾਗਕੂਪਾਨਾਂ ਸਂਕ੍ਰਮਾਣਾਂਰਸਸ੍ਯ ਚ ੪੧.
ਜੋ ਤਲਾਬ, ਕੂਆਂ, ਪੁਲ ਜਾਂ ਰਸ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ ਜਾਂ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਇਤ੍ਯੇਤੈਸ਼੍ਚ ਨਰਾਃ ਪਾਪੈਰੁਪਪਾਤਕਿਨਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ੪੧.
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਛੋਟੇ ਪਾਪੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸ੍ਵਾਮਿਮਿਤ੍ਰਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ ੪੧.
ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਕੁੜੀਆਂ, ਮਾਲਕਾਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਜਾਂ ਤਪੱਸੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਪਰਸ਼੍ਰਿਯਾਭਿਤਪ੍ਯਂਤੇ ਹੀਨਾਂ ਸਵਂਤਿ ਯੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਮ੍ ੪੧.
ਜੋ ਪਰਾਈ ਦੌਲਤ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦੇ ਜਾਂ ਘੱਟ ਜਾਤ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੌਂਦੇ ਹਨ—
ਗੋष੍ਠਾਗ੍ਨਿਜਲਰਥ੍ਯਾਸੁ ਤਰੁਚ੍ਛਾਯਾਨਗੇषੁ ਚ ੪੧.
ਜੋ ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਰਸਤੇ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਜਾਂ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ—
ਗੀਤਵਾਦ੍ਯਰਤਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਮਤ੍ਤਾਃ ਕਿਲਕਿਲਾਪਰਾਃ ੪੧.
ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਕੂਟਸ਼ਾਸਨਕਰ੍ਤਾਰਃ ਕੂਟਯੁਦ੍ਧਕਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ੪੧.
ਜੋ ਝੂਠੇ ਫੈਸਲੇ ਕਰਦੇ ਜਾਂ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਸਾਦਿਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਾਕਰ੍ਣਯਤਿ ਯਃ ਸ਼ਨੈਃ ੪੧.
ਜਿਸ ਨੂੰ ਝੂਠੀ ਵਡਿਆਈ ਮਿਲੇ ਤੇ ਉਹ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਰਹੇ—
ਯੋ ਭਾਰ੍ਯਾਪੁਤ੍ਰਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਬਾਲਵृਦ੍ਧਕृਸ਼ਾਤੁਰਾਨ੍ ੪੧.
ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਬੱਚਿਆਂ, ਦੋਸਤਾਂ, ਛੋਟਿਆਂ, ਵੱਡਿਆਂ, ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਜਾਂ ਬੀਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਯਃ ਸ੍ਵਯਂ ਮृष੍ਟਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯਾਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ੪੧.
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖਾਣਾ ਆਪ ਖਾਂਦੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਰ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਨਿਯਮਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮਾਦਾਯ ਯੇ ਤ੍ਯਜਂਤ੍ਯਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਃ ੪੧.
ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਵ੍ਰਤ ਲੈਂਦੇ ਪਰ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਦੁਰ੍ਬਲਾਨ੍ਨੈਵ ਪੁष੍ਣਂਤਿ ਪ੍ਰਣष੍ਟਾਰ੍ਥਾ ਦ੍ਵਿषਂਤਿ ਚ ੪੧.
ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੁੱਟ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਤੇषਾ ਮਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਸ਼੍ਰਂਤਿ ਚਿਕਿਤ੍ਸਂਤਿ ਨ ਰੋਗਿਣਃ ੪੧.
ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮੋਹ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦਵਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਬੀਮਾਰਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਹੀਨਵਰ੍ਣਾਤ੍ਮਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵੈਦ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਧ੍ਵਜੀ ਚ ਯਃ ੪੧.
ਜਿਸ ਵੈਦ ਦੀ ਸੋਚ ਜਾਂ ਜੀਵਿਕਾ ਥੱਲੇ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾਵੇ ਲਈ ਧਰਮੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ—
ਸਦਾ ਦਣ੍ਡਰੁਚਿਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯੋ ਵਾ ਦਣ੍ਡਰੁਚਿਰ੍ਨ ਹਿ ੪੧.
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਨਾ ਹੋਵੇ—
ਯਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਜਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਪਚ੍ਯਤੇ ਨਰਕੇषੁ ਸਃ ੪੧.
ਜਿਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜਾ ਦੁੱਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਦਾ ਹੈ।
ਆਲਸ੍ਯੋਪਹਤੋ ਰਾਜਾ ਵ੍ਯਸਨੀ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ੪੧.
ਜੋ ਰਾਜਾ ਆਲਸੀ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵਾਤਦ੍ਵਾ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਮਪਿ ਸਰ੍षਪਮਾਤ੍ਰਕਮ੍ ੪੧.
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਸਤੂ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਈ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਜਬਰ ਜਾਂ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਲੈ ਲਈ ਜਾਵੇ—
ਏਵਮਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨਰਃ ਪਾਪੈਰੁਤ੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੈਃ ਸਮਨਂਤਰਮ੍ ੪੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਸੇ ਜਿਹੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਹ ਛੱਡਣ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਰਿਵਿਧਮਪ੍ਯੇਤਨ੍ਨਾਰਕੀਯਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ੪੧.
ਇਸ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਰਕ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰਃ ਸ੍ਤੁਤਿਃ ਪੂਜਾ ਨਾਮਸਂਕੀਰ੍ਤਨਂ ਤਥਾ ੪੧.
ਨਮਸਕਾਰ, ਸਿਫ਼ਤ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਨਾਮ ਜਪਣਾ—
ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਚ੍ਛਿਵਪੂਜਾਯਾ ਵਿਧਾਨਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ੪੧.
ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਢੰਗ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸੋ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਸ਼ਂਕਰਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਭਜੇਤ੍ ੪੧.
ਸਵੇਰੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਦੌ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਿਤ ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਮਥਾਪਿ ਵਾ ੪੧.
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਫਿਰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਆਵਿਕਂ ਪਰਿਦਧ੍ਯਾਚ੍ਚ ਤਤੋ ਵਾਸਃ ਸਿਤਂ ਚ ਵਾ ੪੧.
ਫਿਰ, ਉੱਨ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਜਾਂ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਰੀਯਂ ਚ ਸਂਦਧ੍ਯਾਦ੍ਵਿਨਾ ਤਨ੍ਨਿष੍ਫਲਾਰ੍ਚਨਮ੍ ੪੧.
ਉੱਪਰੋਂ ਚਾਦਰ ਵੀ ਪਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੂਜਾ ਅਸਰਦਾਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਯੋ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਤਂ ਮੁਹੁਃ ੪੧.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੇਸ਼ਂ ਤਤੋ ਗਰ੍ਭਗृਹਂ ਵਿਸ਼ੇਤ੍ ੪੧.
ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਗਰਭਗ੍ਰਿਹ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।